אידישע וועלט פארומס

וואו תורה דארט....
אונזער תלמוד לערנער איז באמת א מושלם, גוט אראפגעלייגט און באמת לעבעדיג אראפגעמאלן.

צוויי! "נירן" צוליב וואס?

מאנכע טוען פרעגן, וויבאלד א מענטש איז באשאפען געווארן מיט צוויי נירן, איז דאך א ראי' אז דאס פעלט אויס צו זיין געזונט, און עס איז נישט איבריג?

די טענה איז נישט אויסגעהאלטן נישט תורהדי'ג, און נישט מעדעציניש. למעשה זעהן מיר היינט צוטאגס מענטשען וואס האבן אוועק געגעבן איין ניר, און זיי לעבן שוין יארן געזונט אין שטארק, און עס פעלט זיי גארנישט. דער הייליגער חת"ס (שו"ת יו"ד סי' מ"ה) זאגט אויף אזא פאל: והנסיון הוא עד נאמן יותר מכל הסברות הבניות על ראיות. און אידישע איבערזעצונג: דער מציאות איז א באגלייבטער עדות מער פון אלע סברות וואס זענען געבויט אויף באווייזען. ביי אונזער פאל קען טאקע זיין אז מאנכע ווינדערען זיך "פארוואס צוויי". די קשיא בלייבט אויבען אויף א קשיא, אבער מען קען נישט טענה'ן אז עס פעלט אויס צום לעבן. והא ראי' מענשטען מיט איין ניר לעבן געזונט און שטארק.

נאכמער. אויב וועט מען זיך אביסל אומקוקען וואס עס טוט זיך אינערווייניג אין די קערפער וועט די קשיא נישט שווער זיין. צב"ש די לעבער! א מענטש פארמאגט פון די לעבער בשפע, און מען האט שוין געהערט אפילו ביים היימישען עולם אז א מאמע האט אוועק געגעבן א שטיקל לעבער פון זיך פאר איר קינד. ווי אויך די "לונגען" אויב עס ווערט רח"ל געשעדיגט די איין לונג פון א מענטש קען ער נאך פונקעצירן מיט די אנדערע לונג. ווי אויך ביי די "מאגן" זעהט מען היינט ווי פעשליכע מענטשן לאזן זיך אוועק שניידען א חלק פונעם מאגן. דאס הייסט אז דער באשעפער האט באשאפן פון יעדע אבר גענוג אין נאך, אז און פאל א חלק ווערט חלילה געשעדיגט, זאל די אנדערע חלק קענען ווייטער אנגיין געהעריג. די סיבה פארוואס מענטשען פרעגן פארוואס צוויי, איז פשוט צוליב דעם ווייל די אנדערע אויבערדערמאנטע אברים זענען ווי איין גרויסע, אבער די נירן זענען צוטיילט.

רוב מאל ווען עס פארלאנגט זיך א נירן טרענספלענט קומט דאס צוליב א דיזיס וואס עס האט באטראפן די נירן. און ביי אזא פאל ווערן ביידע נירן באטראפן. דאס אז נאר א איינצעלנע ניר זאל ווערן באטראפן, קען נאר זיין דורך א דירעקטע קלאפ אויף די ניר. און דאס אז א די ניר זאל כאפן א דירעקטען קלאפ, איז עס די זעלבע שאנסן ווי ביי די אנדערע אברים.

*

וועט איר נאך אלס פרעגן פארוואס טאקע צוויי און נישט איין גרויסע ווי די אנדערע אינערליכע אברים? וועלן מיר אייך געבן דערויף אן אינטערעסאנטן ענטפער. מיר געפונען אין חז"ל (ברכות סא): ווי זיי ערקלערן די פונקציעס פון די צוויי נירן: א מענטש פארמאגט צוויי נירן. איינס עצה'ט אים צים גוטען, און אייינס עצה'ט אים צום שלעכטען. זאגט דארט די גמרא. אז עס איז מסתבר אז דער רעכטע ניר עצה'ט צום גיטן. ווייל עס שטייט (קהלת י) "לב חכם לימינו לב כסיל לשמאלו" [א קלוגער'ס הארץ געפונט זיך אויף די רעכטע זייט, און א נער'ס הארץ געפונט זיך אויף די לינקע זייט, זעה מהרש"א דארט ווי ער איז עס מבאר].

א גרויסער פוסק אין עניני רפואה אין ארץ ישראל. פסקנ'ט צוליב די אויבערדערמאנטער גמרא. אז ווען איינע איז מנדב א ניר זאל ער אוועקגעבן זיין לינקער ניר וואס עצה'ט אויף שלעכט'ס. און נישט דער רעכטער ניר וואס עצה'ט אויף גוט'ס!

אינטערעסאנט איז אז די דאקטורים וועלן געווענליך נעמען פון דעם נדבן דער "לינקער ניר" צוליב דעם וואס דער "רעכטער ניר" טוט איר ארבעט בעסער ווי דער לינקער ניר. און זיי ווילען אז דער נדבן זאל בלייבען מיטן בעסערען ניר. עס שטימט טאקע מיטן אויבערדערמאנטער פסק.

נו! אויסער די עצם מצוה פונעם אוועקגעבן די ניר. פארדינט מען אויך אז מען שוואכט אביסל אפ דער יצר הרע, מען שניידט אים ארויס!.

צום שלוס: א איד אין לעקוואויד האט אנגעפרעגט איינע פון די גרויסע תלמידי חכמים אין ארץ ישראל. אז ער האט א שכן א בחור וואס ער ליידט ל"ע אויף די נירן, און ער מיז באקומען א נייע ניר. פרעגט ער צו עס איז דא חיוב צו אז ער זאל געבן זיין ניר. האט דער גדול גענטפערט, א חיוב איז נישטא, אבער א מצוה איז זיכער דא "און צוליב דעם האט דער באשעפער באשפען א מענטש מיט צוויי נירן, אז אויב איינס ווערט געשעדיגט זאל דער אנדערע איבער נעמען די פונקציעס" איז ווי לאנג ביידע נירן ארבעטען געהעריג, איז דא א מצוה אוועקצוגעבן איינס.

כ'ציטער צו ליינען, כ'האב מורא כ'וועל וועלן געבן א ניר נאכדעם..

וואס זאגט די הלכה ?

ביי אונז אידן איז איינגעפירט אז מיר רעכענן זיך איבער אלע ענינים מיט א "דעת תורה". סיי אין ביזנעס, סיי אין שידוכים, איבערהויפט אין "עניני רפואה". נו, וויל מען דאך אוודאי וויסען וואס איז דער "דעת תורה" איבער אוועק געבן א ניר. מיר וועלן אראפשטעלן די הלכהדיג'ע ספיקות וואס עס ווערט רעגלמעסיג געפרעגט. און דערנאך וועלן מיר אין קורצען אראפברענגען די ענטפערס דערויף. און ווי עס פארשטייט זיך איז דער "גאזעט" נישט קיין רב אדער דיין וואס פסקנ'ט שאלות, מיר ברענגען עס נאר דא פארן שלימות דערפון.

די עיקר הלכדיג'ע שאלה וואס עס איז דא לגבי געבן א ניר, איז. צו א מענטש האט א רעכט זיך אריינצולייגען אין א "ספק" סכנה. כדי צו ראטעווען זיין חבר פון א "זיכערע" סכנה.

מיר געפונען אזא ענליכע שאלה, וואס מען האט אנגעפרעגט דעם הייליגען רדב"ז: וואס איז דער דין, ווען א קעניג פארלאנגט פון א איד. אדער שנייד איך אפ פון די א אבר וואס די וועסט נישט שטארבן דערפון. אויב נישט וועל איך הרגענע'ן א אנדערע איד. איז ער זיך מחיוב צו לאזן אפשניידען אן אבר פון זיך, כדי דער אנדערע איד זאל בלייבען לעבן?

האט דער רדב"ז גענטפערט: אז אויב מיטן אראפשניידען די אבר לייגט ער זיך נישט אריין אין א סכנה, אפילו קיין ספק סכנה אויך נישט. איז אפילו עס איז נישטא דערביי א "חיוב" אבער א "מדת חסידות" איז יא דא. און צום סוף פון די תשובה לייגט דער רדב"ז צו "ואשרי חלקו מי שיוכל לעמוד בזה" אין אידישע איבערזעצונג: וואויל איז דער חלק פאר דעם וואס קען דאס ביישטיין. [עס איז כדי נאכצוקוקען די טעם פונעם רדב"ז. ח"ג סי' תרכ"ז].

דערקעגן דער ריקאנטי קריגט זיך מיט דער רדב"ז. און ער שרייבט אז אויב עס איז נישטא דא דערביי קיין שום סכנה (אפילו קיין ספק סכנה אויך נישט), איז דא א "חיוב" זיך צו לאזן אפשניידען א אבר, כדי צו ראטעווען די לעבן פון זיין חבר.

לאמיר א קוק טוהן ביי אונזער פאל צו עס איז א סכנה, ספק סכנה, אד"ג.

מען דארף קוקען אויף ביידע זייטן, א) אויף דעם זייט פון דעם חולה. ב) אויף דער זייט פון דעם נדבן.

א) דער חולה. ביי אונזער פאל ער ליידט אויף די נירן. אויב האלט עס אין אזא מצב אז ער קען נישט פארנעמען קיין דיאלעסעס, און די איינציגסטע האפענונג איז נאר אז ער זאל באקומען א נייע ניר. איז עס דאך בגדר פיקוח נפש ממש. אט דאס איז דער שאלה פון דעם רדב"ז. צו ווען עס ווארט אויף דעם איד א זיכערען טויט, צו איז מען מחיוב אוועק צוגעבן א אבר. ביי אונזער פאל צו איז דא א חיוב אוועק צוגעבן די ניר.

רוב פעלער היינט איז עס און אזא מצב וואס מען קען נאכמאכן דיאלעסעס. נאר וואזשע דען. לויט די פארשונגען קומט אויס אז דער וואס די נירן פונקאציאנירען נישט ביי אים, און ער האלט זיך אויף דורך דיאלעסעס, ווערן זיינע יארן פארקורצערט ל"ע. און לויט די הלכה מעג מען מחלל שבת זיין אויף אזא זאך וואס אויב מען וועט יעצט נישט טוהן דערין, קען זיין לעבן פארקורצערט ווערן.

פון ווען די חכמה פון נירן איבערפאלאנצונג האט זיך אנגעפאנגען אומגעפער עטליכע פופציג יאר צוריק. האבן זיך די גדולי הפוסקים אין יענע צייט זיך אריינגעלייגט אין די שאלה. צווישען זיי דער גרויסער גאון דער גאב"ד ירושלים "מנחת יצחק". אין יאר תשכ"א איז ער אנגעפרעגט געווארן פון א איד, צו ער מעג, אדער עס איז דא א חיוב אוועק צו געבן א ניר פאר א אנדערע איד? דער תוכן פון זיין תשובה איז, אז עס איז דא א ספק סכנה ארויסצונעמען א ניר, און א מענטש האט נישט קיין רעכט זיך אריינצולייגען אין א ספק סכנה, אזוי דער רדב"ז פסקנ'ט. דער מנחת יצחק אליינס שרייבט צום סוף תשובה "ויש לברר כל זה" דאס הייסט אז מען דארף עס נאך מברר. – ווי פארשטענדליך איז דער פסק געגעבען געווארן עטליכע פערציג יאר צוריק, ווען די "נירן איבערפלאנצונג האט נאך געהאלטן אין אירע ערשטע שטאפלען. און היינט איז נישטא קיין איין דאקטאר וואס זאל האלטען אז אוועקצוגעבן א ניר פון זיך אז עס זאל ווערן גערעכענט ווי א "ספק סכנה". ווי אויך איז דער מציאות אז די אלע וואס האבן אוועקגעגעבן נירן, לעבן געזונט אין שטארק אן קיין פראבלעמען.

ספק סכנה

אויב וועט מען אריינקוקען אין די תשובה ספרים. וועט מען זען אז דער גדר, אז אויב די זאך טוט שאטן פאר איינס פון טויזענט מענשטען. הייסט עס שוין "נישט" קיין ספק, נאר עס ווערט גערעכענט ווי א מיעוטא דמיעוטא. (זעה אין תשובת מהרש"ם ח"ו סי' קכ"ד). און ביי אונזער פאל איז דער ריס"ק איינס פון טויזנטער. און עס גייט לכאור' נישט אריין אין די גדר פון "ספק סכנה".

אויב די קרובים ווילן נישט געבן, איז דא א חיוב פאר פרעמעדע צו געבן?

רוב פעלער היינט, אויב מען נוטיגט זיך אין א ניר. וועט מען זיך קודם ווענדען צו די נאנטע משפחה מיטגלידער. די סיבה איז פשוט, אחוץ דעם וואס א קרוב האט מער א געפיל צו העלפן. איז עס מעדעציניש אויך בעסער, ווייל געווענליך פארמאגן די קרובים די זעלעבע טייפ בלוט, און דאס גלייכען.

און אויב איז עס אזא פאל אז די קרובים קענען נישט געבן, צוליב געזונטהייט סיבות, אד"ג. איז אודאי קומט די פרעמדע קודם. אבער אפילו ווען די קרובים קענען געבן, און זיי ווילן נישט געבן. איז נישטא קיין טענה אז זיי קומען קודם. שטעלט אייך פאר ווען איינער דערטרענקט זיך אין א טייך. און עס שטייען ארום אים, עטליכע אידן. קען זיך דען יעדער ארויסדרייען, און זאגן, ראטעווע די אים. אודאי נישט, יעדער פון זיי וועט עובר זיין אויף "לא תעמוד על דם ריעך". און ביי אונזער פאל ווען דער איד בעט זיך פאר א ניר, און די קרובים געבן נישט [וואס דאס מאכט זיך נישט געווענליך] איז דען דא א היתר צו לאזן דעם איד ליידען יסורים, און פארקוצערען זיינע יארן?.

אויב די עלטערען זענען שטעלן זיך אקעגן?

די פוסקים פסקנע'ן. אז אויב די עלטערען שטעלן זיך אנטקעגן. איז דא א "מדת חסידות" צו געבן די ניר. אפילו זיי זענען דערקעגן.

מיר האבן נאר אנגערירט די שפיצען פון די הלכדיג'ע שאלות וואס זענען שייך דערביי. אויב עס קומט איינעם אויס א שאלה אין דעם ענין, איז זיך כדי אדורך צו רעדן מיט זיין מורה הוראה.

דאס גאנצע הלכדי'גע ענין איז הערליך שיין מבואר באריכות אין דעם קונטרס "בירור שאלה בענין, תרומת כליות" וואס א חשובע יונגערמאן אין בארא פארק הרב אליעזר שטערנבוך שליט"א האט ארויסגעגעבן, נאכדעם וואס זיין פרוי האט באקומען א ניר פון איר צווילינג שוועסטער. עס איז ראטזאם פאר א ברייטערע ידיעה איבער די הלכדיג'ע ענינים, דורך צו לערנען דעם אויבערדערמאנטער קונטרס.

ס'זייער לאנג
אויב איינער קען זיך מנדב זיין אין מאכן א פי.די.עף. לתועלת הרבים

WOW, געוואלדיג שיין אראפגעלייגט.

עס איז מיר נאר א וואונדער אז מען דערמאנט נישט דא די היימישע ("הייליגע") ארגאניזאציע RENEWAL, וועלכע האט שוין אין די לעצטע עטליכע יאר געעפנט די ארגאניזאציע צו העלפן אידן אין דעם פעלד, און האט שוין אויפגעטון גדולות ונצורות (ענליך צו RCCS מיט יענע מעשה רח"ל), זיי קענען שוין די דאקטוירים, די גאנצע פראצעדור, מען שטייט מיט סיי מיטן נדבן און סיי מיטן רעסיפיענט מהחל ועד כלה, (זיי זענען ע"פ רוב די וועלכע אדווערטייזן אין די היימישע - און צומאל אויב נויטיג נישט אזעלכע היימישע - צייטונגען די פארלאנגען פאר א ניר), זיי העלפן אויך ארויס מיט הוצאות אויב דער נדבן האט סיי וואס (ווי בעביסיטינג פאר די קינדער, בפרט אויב איז עס א פרוי וואס איז מנדב), אדער א קורצע וואקאציע, הילף אין שטוב, סאפערס און סעודות שבת, און אפילו די וועידזשעס פאר א וואך-צוויי אויב דער נדבן קען נישט ארבייטן.

ביודעי ומכירי קאמינא, א נאנטער משפחה מיטגליד מיינער האט מנדב געווען א ניר (אגב- אויך א דאנק אשר לעווינ'ס ארטיקל), און איך קען זאגן קלאר אז אלמלא די RENEWAL שטייט צו די האנט פון א' ביז ת', פינאנציעל, פיזיש און גייסטיש, ווייס איך נישט אויב די אפעראציע וואלט צושטאנד געקומען!! זיי האבן אויך אראנזשירט די סעודת הודאה! דער וואס האט באקומען די ניר איז שוין נעבעך געווען גאר אפגעשוואכט, און געוואויגן קוים 100 פונט (!), און דאס זייענדיג ווייניגער ווי א יאר אויף דיאליסיס. א לעבן אויף דיאליסיס איז כמעט א לעבן וואס "טוב מותי מחיי". ה"י. ביי די סעודת הודאה האט דער מקבל אויסגעזעהן ווי גענצליך א ניי-געבוירענער מענטש, פריש ביי די כוחות.

ביי אונזער מעשה האט דער נדבן געהאט אביסעלע יסורים, קוים א טאג צוויי, וואס ווערט געווענליך כמעט בטל מיט די פעין קילערס וואס מען גיט אין שפיטאל, און אביסל געז פעין וועלכע איז אומבאקוועם, אבער ביז א טאג-צוויי איז אלעס פארביי. די הרגש נאכן שפירן אז מען האט אריינגעגעבן "א חיות אין א איד" איז אומבאגרייפליך. טרערן האט אונז געגאסן ווען דער דר. הרה"צ גרינשטיין הנ"ל פון מאטיפיורי שפיטאל איז אונז געקומען פארציילן אז די ניר איז ב"ה א געזונטע ניר, און תיכף ומיד נאכן אריינלייגן דעם ניר אינעם קבלן האט זיך אלעס געטוישט, די נומערן אויפן מאשין פאלן תיכף דראסטיש כמעט צו נול (אזוי ווי א געזונטער מענטש! ווי קראנקער מען איז, אלס העכער די נומערן), און דער רעסיפיענט קען שוין מאכן אן "אשר יצר" אליינס, אזוי ווי אלע אנדערע געזונטע מענטשן.!! די הרגשים זענען אוממעגליך איבערצוגעבן.

די מחותנים וועלכע זענען זיך משדך, ביי אונזער פאל גענצליך אומבאוואסטע מענטשן איינער פון צווייטן, ווערן ווי איין משפחה, מיט א געוואלדיגע אחדות און אהבה. בשעת השי"ת קוקט אראפ פון הימל און זאגט "מי כעמך ישראל"! משיח קען קומען בלויז פאר דעם אליין!!!

טרערן רינען

זייער געפילישע מעשיות ווערן דא אויסגעפאקט דעם היינטיגן טאג

איבערגענומען ביזן ביין. וואו באהאלט זיך אזא שרייבער אזוי לאנג? אזא פעדער.. צום שטוינען

יישר כחכם

געלעגער האט געשריבן:איבערגענומען ביזן ביין. וואו באהאלט זיך אזא שרייבער אזוי לאנג? אזא פעדער.. צום שטוינען

שרייבן פלעגט אמאל זיין מיין מקור הפרנסה. כהיום שרייב איך בלויז ווייל איך האב עס ליב (געלט צאלט מען נישט, א ברירה האביך), רבו עלי חבירי פארוואס נישט מיטטיילן מיט די חשובע מיטגלידער פון אייוועלט

תלמוד לערנער, א פערזענליכען דאנק פארן ארויף ברענגען די אשכול צום אויבערפלאך, און פארן ברענגען נענטער צום המון עם די פערזענליכע ערציילונגען פון קידני דאונער'ס. בקרוב האפ איך ארויף צו לייגען מיין פערזענליכען ערפארונג און מיין פערזענליכען ערציילונג, (וואס האט זיך אפגעשפילט אין די נישט ווייטע פארגאנגענהייט) וואס עס האט מיר געברענגט דערצו, און וויאזוי עס איז אריבער פון ווען אן עס איז אריין די מחשבה זרה פון אוועק געבען מיין ניר פאר א צווייטע איד ביז נאכדעם וואס איך האב עס מוציא געווען מכח אל הפועל. בעזר השם

און אזוי אויך ווער עס האט נאר סיי וואספארא פראגע איבער קידני דאונעישען קען ער מיר פרעגן סיי ווען אין אישי אדער אין פאבליק און עס וועט מיר זיין די גרעסטע זכי' צו קענען ענטפערן און מיטיילען מיין עקספעריענס.

נדבן האט געשריבן:תלמוד לערנער, א פערזענליכען דאנק פארן ארויף ברענגען די אשכול צום אויבערפלאך, און פארן ברענגען נענטער צום המון עם די פערזענליכע ערציילונגען פון קידני דאונער'ס. בקרוב האפ איך ארויף צו לייגען מיין פערזענליכען ערפארונג און מיין פערזענליכען ערציילונג, (וואס האט זיך אפגעשפילט אין די נישט ווייטע פארגאנגענהייט) וואס עס האט מיר געברענגט דערצו, און וויאזוי עס איז אריבער פון ווען אן עס איז אריין די מחשבה זרה פון אוועק געבען מיין ניר פאר א צווייטע איד ביז נאכדעם וואס איך האב עס מוציא געווען מכח אל הפועל. בעזר השם

און אזוי אויך ווער עס האט נאר סיי וואספארא פראגע איבער קידני דאונעישען קען ער מיר פרעגן סיי ווען אין אישי אדער אין פאבליק און עס וועט מיר זיין די גרעסטע זכי' צו קענען ענטפערן און מיטיילען מיין עקספעריענס.

זאלט איר וויסן אז מיר זענען נישט באפרידיגט מיטן וויסן אז איר זענט דא און איר זענט וויליג צו שרייבן, רצונינו לראות את דבריכם!

ווי נאר איר זענט גענוג ערהוילט און צוזאמגענומען, זעצט אייך אראפ און זעצט!

איך האב גאר א נאנטע קרוב משפחה וואס האט אוועקגעגעבען זיין ניר פאר זיין שוועסטער, כ'האב איהם געפרעגט צו מ'האט איהם נישט געצווינגען, דערציילט ער מיר אז ער ממש פארן אפעראציע פרעגט איהם די דאקטער די שאלה אויב די משפחה האט איהם נישט געצווינגען, זאגט ער אז נישט וכו' זאגט איהם די דאקטער כ'פארשטיי יעצט איז נישט איינגענעם צו זאגען אז מ'צווינגט דיך, אבער טאמער ווילסטו גיי איך יעצט ארויס און כ'מאך אזעלעכע קולות פארוואס מ'האט דיך געברענגט דא דו פאסט בכלל נישט וכו' און מ'קען בשום אופן דיך נישט נעמען....אבער ער האט עס נאכאלטס געמאכט און ב"ה ממש געראטעוועט א לעבען כמשמעו (בדרך אגב ביי די טעסטס האבען זיי געזאגט אז ס'איז געווען א שוועסטער וואס האט מער געשטימט אבער ער האט געהאט א ניר פין א אקס כלשונם...)

דברי פוסקי זמנינו.
(לענין תרומת מוח עצם).

קרעמער, איך בין ברוך השם ערהוילן, און בעק צו נארמאלען לעבן'ס שטייגער. איך האב אוועק געגעבן מיין קידני שוין פאר א שיינע פאר חדשים צוריק, נאך אלס האב איך די געשמאקע געפיל אוואו דאס זאל ווען פאסירן נעכטן. דאס איז א סארט געפילט וואס איז נישט שייך מסביר צו זיין נאר איינער וואס האט אוועק געגעבן וועט דאס פארשטיין!
און ישר כח פארן ארויס ווייזן אינטערעסע.

אינטערעסע איז ווייניג געזאגט. מיר קוקן ארויס דעראויף

נדבן האט געשריבן:תלמוד לערנער, א פערזענליכען דאנק פארן ארויף ברענגען די אשכול צום אויבערפלאך, און פארן ברענגען נענטער צום המון עם די פערזענליכע ערציילונגען פון קידני דאונער'ס. בקרוב האפ איך ארויף צו לייגען מיין פערזענליכען ערפארונג און מיין פערזענליכען ערציילונג, (וואס האט זיך אפגעשפילט אין די נישט ווייטע פארגאנגענהייט) וואס עס האט מיר געברענגט דערצו, און וויאזוי עס איז אריבער פון ווען אן עס איז אריין די מחשבה זרה פון אוועק געבען מיין ניר פאר א צווייטע איד ביז נאכדעם וואס איך האב עס מוציא געווען מכח אל הפועל. בעזר השם

און אזוי אויך ווער עס האט נאר סיי וואספארא פראגע איבער קידני דאונעישען קען ער מיר פרעגן סיי ווען אין אישי אדער אין פאבליק און עס וועט מיר זיין די גרעסטע זכי' צו קענען ענטפערן און מיטיילען מיין עקספעריענס.

אשריך, וואויל איז דיין חלק. האסט אוועקגעגעבן א שטיקל איד בפועל ממש, שכרך הרבה מאד

בערך דריי יאר צוריק איז עס געשען כבין געזיצען אונדערהיים און קיטשען מיט א צייטשריפט און די הענט
ליינענדיג א באשרייבונג וועגן קידני דאנעטינג כבין געווארן אביסל איבער גענימען דערפון כהאב מיך אנגעריפען צו מיין ווייב אז כוואלט ווען געוואלט זיין א דאנער האט זי מיר געזאגט אז פון איר זייט זי שטערט מיך נישט

ביי די סוף פונעם ארטיקל איז געווען א עד פון רינועל כהאב געסעיווט זייער נאמבער און מיין סעלפאון כהאב נאך נישט געהאט די קוראזש צו קאלען א יעדעס מאל וואס כהאב באגעגנט זייער נאמבער האט מיר עס א ציפ געטאן אז כהאב נאך נישט געקאלט

אפאר חדשים שפעטער באקום איך א קאל פון הרב מנחם פרידמאן פון רינועל, ער פרעגט מיר צו איך ווייס וואס עס טוט זיך מיט .............................. א איד א קרוב מיט וועם כבין נאנט, כהאב אים געזאגט אז ניין, כהאב ניטעמאל געוויסט אז יענער איז נישט געזינט, ער האט מיר פארציילט אז ער דארף א ניר און קיין איינער פון זיינע קינדער זענען נישט קיין פאר, און ער פרעגט מיר צו כוואלט ווען קאנסידערט צו מנדב זיין א ניר כהאב אים גלייך געזאגט אז יא,

א פאר וואכן שפעטער בינעך אראפ געפארן קיין מאנהעטן נעמען די ערשטע סעריע פון טעסטן, מהאט גענימען פון מיר בליט, און דערנאך האבעך געהאט אן אנפוינטמענט מיט די סאשעל סערוויס,
זי האט מיר געפרעגט צו קיינער צווינגט מיר נישט אדער באצאלט מיך פארן מנדב זיין מיין ניר, וואס כהאב איר גענפערט אז ניין,

דערנאך האט זי געוואלט וויסען אויב כבין אמאל געווען דעפרעסט אדער כבין אדער כגיי זיין וואס כהאב איר געזאגט אז ניין, נאר אלס בחור ווען כהאב שוין געוואלט ווערן א חתן בינעך געווען אנגעזעצט אבער ח'ו נישט דעפרעסט,

זי האט זיך אויך געזארגט פאר מיין ווייב ווער עס וועט איר העלפן מיט די קינדער כהאב איר פארזיכערט אז מיין שוויגער מיט שוועגערענס וועלן איר נישט פארלאזען,
נאכדעם האט זי נאר געוואלט לאזען וויסען אז אסאך מאל קען מען אריינפאלען אין א דעפרעשאן נאכן דאנעיטן צו כהאב נישט מורא דערפאר, וואס כהאב איר געזאגט אז סאיז נישט מיין פראפעשן (depression is not my profession) און כהאב נישט מורא דערפאר,

נאכן אפאר מאל זעכער מאכן אז כבאקום נישט קיין געלט און קיינער צווינגט מיך נישט און מיין ווייב וועט נישט דארפען ארבעטן שווער האט זיך די אוידיענץ גענדיגט


גענדיגט מיט די סאשעל סערוויס בינעך געגאנען צו די ליווינג דאנער ריסורטש גרופ, וואס כהאב אים געגעגעבען רשות אז ווען מנעמט בליט קען מען פאר זיי אויך נעמען אפאר באטעלעך, און איך האב אים צוגעגעבען א קליינע באטעלע קטנים וואס ער האט צוגענימען מיט א שמייכל, ווען כהאב גענדיגט מיט אים האט ער מיר געגעבען א ענעלאופ מיט א צוואנציגער אינעווייניג, איך האב אים געזאגט אז ער זאל עס האלטען פאר זיך אבער ער האט געזאגט אז ער טאר נישט סאו האב איך עס גענימען

דערנאך איז אריין געקימען די נוטרישעניסט מיט אירע דרשות ווי אזוי כזאל עסן מער וועטשטבעלס אויב עס איך ברויט זאלעך נישט עסן קיין פאטעטא וויפיל רויטע פלייש מען מעג (דעי דרשה האבעך שוין געהערט פון א שכן און שול וואס האט עס געהערט פון ר' הערשל מייזעלס)




אז כוועל האבען מער צייט וועלעך ווייטער שרייבן אם ירצה השם

פיינע נייעס. מאך דיר נאך צייט און שרייב אלעס בפרטיות.

Kidney donor אשרי לך ואשרי חלקך, פארמאגסט א ווארעם אידיש הארץ,

לייג ווייטער. מיר ווילן הערן

געב א קוק וואס דא טוטסעך...

מי כעמך ישראל....

יישר כח תלמוד לערנער, אזוי שמירניש דירניש אריינגעשריבן דא טויזענטער זאפטיגע קערעקטערס

און אשריכם פאר די אלע נדבנים, בזכות וואס איר האט געראטעוועט אנדערע אידן זאלט איר קיינמאל נישט וויסן פון קיין צער אדער יסורים

kidney donor האט געשריבן:א פאר וואכן שפעטער בינעך אראפ געפארן קיין מאנהעטן נעמען די ערשטע סעריע פון טעסטן, מהאט גענימען פון מיר בליט, און דערנאך האבעך געהאט אן אנפוינטמענט מיט די סאשעל סערוויס,
זי האט מיר געפרעגט צו קיינער צווינגט מיר נישט אדער באצאלט מיך פארן מנדב זיין מיין ניר, וואס כהאב איר גענפערט אז ניין,

דערנאך איז אריין געקימען די נוטרישעניסט מיט אירע דרשות ווי אזוי כזאל עסן מער וועטשטבעלס אויב עס איך ברויט זאלעך נישט עסן קיין פאטעטא וויפיל רויטע פלייש מען מעג (דעי דרשה האבעך שוין געהערט פון א שכן און שול וואס האט עס געהערט פון ר' הערשל מייזעלס)




אז כוועל האבען מער צייט וועלעך ווייטער שרייבן אם ירצה השם

וואו האסטו געהאט דיין אפעראציע, אין קאלאמביע? איך האב זיך נישט געברויכט טרעפן מיט א נוטרישעניסט.

וויפיל מאל האסטו געדארפט זאגען וויפיל קינדער דו האסט און וויפיל געשוויסטער דו האסט, וויפיל פון זייי זענען אינגלעך און וויפיל פון זיי זענען מיידלעך, ווי אלט איז די עלטסטע און ווי אינג איז די אינגסטע.