די איידיע פון די איידיעס אין גראפיק דיזיין
פארעפענטליכט: מיטוואך אוגוסט 31, 2011 12:44 pm
עס איז פאפיולער אין די וועלט צו מאכן עדווערטייזמענטס פאר גרויסע קאמפעניס וואס באשטייען פון זיסע געדאנקען און אינטערעסאנטע בילדער.
ביי אונז אלע אין קאפ ליגן אפאר פון די עדס וואס ווען מען דערמאנט זיך דערפון קומט ארויף א שמייכן אויפן פנים.
די עדס ווערן אויסגעארבעט אין גרויסע אפיסעס פון קריעטיוו עדזשענסיס, וואו עס זיצן ליידיגייער און חלומ'ען ארום וויאזוי צו מאכן דעם נעקסטן עד פאר זייער מאלטי-ביליאן דאלער קליענט. די אפיסעס פארמאגן א דזשים, א פלעירום און נאך קינדערישע שפילערייען, אלעס מיטן געדאנק אז מען רעדט דא פון ארטיסטען און מען ברויך זיך אויסלופטערן צו זיין קריעטיוו. (אלעס אמת, בט"וו).
http://agencynet.com/
די פאליטיקס וואס גייט פאר צווישן איין עד עדזשענסי אינעם צווייטען, איז שוין באלד אזוי אינגעהייצט ווי אמעריקאנער פאליטיק צווישן רעפובליקאנער און דעמאקראטן. די קריעטיוו דירעקטארס פון די קאמפעניס זיצן אויף מולטי-מיליאן דאלער פעיראלס און עס פארט א באן.
עס איז דא א זייער פאפולער שאו איבער די עדזשענסיס, עס הייסט "מעד מען" ווי מען זעהט די חברה חלומ'ען און טרינקען אלקאהאל אגאנצען טאג ווייל די דזשאב פארלאנג זיך נישט קיין עכטע סקילס, אבער עס פארלאנגט יא עפעס וואס ווייניג פארמאגן.
עניוועי, צום פוינט.
די אלע קריעטיוו עד איידיעס האבן עקטשועלי א ציל, עס מאכט סענס, עז איז דא פסיכילאגיע און סייענס ביהיינד איט, אבער פארן פשוט'ן המון עם איז עס פשוט א גוטע געדאנק, דער פשוטער מענטש כאפט נישט אז מען האט יעצט געשפילט מיט זיין קאפ און אים געמאכט קויפן א פראדוקט.
אבער די דיזיינערס ווייסן זייער גוט וואס זיי טוען און זיי לאכן ווי גרינג עס איז צו איבער רעדן א מענטש, און זיי שטוינען ווי אזוי זייער פסיכילאגישע איידיע ארבעט זיך אויס איעדעס מאל אן אויסנאם.
איך שרייב דעם ארטיקעל אויפצוקלערן אביסל מיינע קאלעגע דיזיינערס אז עטץ ברויכטס זיין די וואס פארשטייען וואס דאס איז, נישט ווי דער פשוטער המון עם וואס פרייט זיך פשוט מיטן דזשאוק.
די מעין געדאנק פון די קריעטיוו עדס איז א פשוטער: ארויסברענגען אן עמאושען פון א מענטש וועט אים קאנעקטען מיטן ברענד. אז א מענטש וועט שמייכלען אויף א זיסער עד אדער וויינען אויף אן עד ווי מען פרובירט אים צו מאכן וויינען, וועט ער סוב-קאנסיעסלי ווערן אפעקטירט אין מוח און ער וועט זיך עמאושענעלי פארבינדען מיטן ברענד. אזוי אז ביי דער נעקסטער געלעגעהייט וואס ער האט צו קלויבען צווישען צוויי ברענדס (קאקע-קאלע און פעפסי, אדער מעקדאנעלדס און בורגער קינג, אדער קרויס און מיללער שטריימלעך) וועט זיין מוח דיקטירען אז ער זאל גיין מיטן ברענד וואס ער האט א שייכות מיט אים, וואס האט אים געמאכט שפירן אן עמאושען אמאל.
עס גייט אויך אסאך טיפער און ברייטער, למשל מען ווייסט אז אויב וועט מען ווייזען אין אן עד וויאזוי מענטשן טוען געוואגטע זאכן למשל שפרינגען פון או עראפלאן אדער אויפגעבן א דזשאב, וועט עס מאכן גרינגער פאר א מענטש צו שפענדן מער געלט אויף א פראדוקט. ער וועט גרינגער אפמאכן אז "איך דארף נישט די געלט פאר ריטייערמענט, לאמיך טאקע יא קויפן א מערצעדעס יעצט".
אדער אז אויב מען וויל מאכן מענטשן זיך אפשטעלן טראכטן א מינוט איבער וואס זיי טוען, למשל צו מאכן מענטשן אויפהערן רויכערן, וועט מען לייגן אן עקסטרעמע בילד פון עפעס וואס אפילו דער סמאוקער פארשטייט אז עס איז נישט גוט און ארויסברענגען דעם פוינט אז ער טוט די זעלבע זאך. אדער אזוי ווי פיט"ע האט אמאל געמאכט עדס ווי מען זעהט מענטשן איינגעפאקט ווי פלייש און געמאכט מענטשן פילן אזוי ווי זיי טוען אויך נישט גוט מיטן עסן בהמות.
עס איז גאנץ פשוטע געדאנקען אבער רוב מענטשן כאפן נישט אז עפעס איז דא מער אונטער דעם עד, איינער שפילט מיט זיינע געדאנקען.
אבער אז אונז דיזיינערס אליינס ווייסן דאס נישט איז עס דאך א געלעכטער. סתם מאכן שפילערישע איידיעס אן וויסן וואס מען טוט און ווען מען זאל עס טוען מאכט שאדן פארן קליענט און ברענגט נישט קיין נוצן.
די ערשטע זאך דארף מען כאפן ווען א קריעטיוו איידיע קומט אריין און ווען נישט. למשל, (איך האב שוין אמאל גענוצט דעם משל אבער איך מיין אז עס ברענגט גוט ארויס דעם פוינט) - אז די עדזשענסי פון קארטיער וועט ווילן עדווערטייזען א זייגער, וועלן זיי נעמען די געלונגענסטע פאטאשאפ מומחים און עס אויסארבעטן אזוי שיין אז עס וועט גלאנצען. זיי וועלן עס ארומנעמען מיט קאלירן וואס ברענגן ארויס דעם שיינקייט (אנדערע פאר גאלד און זילבער) און עס מאכן אויסזעהן אזוי גוט אז אין ריעל לייף איז נישט דא אזא זאך אז עס זאל טאקע זיין אזוי שיין.
וואס וואלט אבער א קינדערישע דיזיינער וואס כאפט נישט דעם קאנצעפט פון א קריעטיוו עד געטוען? ער וואלט עס געלייגט אויף א קאר אין געשריבען "This watch will drive you"
אדער וואס טוט א נערישער דיזיינער ווען עס מאכט זיך אויף א נייער אידישער קאר סערוויס אין וויליאמסבורג? ער לייגט נישט קיין שיינעם פיקטשער פון א טאון קאר מיט א העפליכען דרייווער ביי די זייט, ניין, וואס יא? ער לייגט ארויף א קאפל און שרייבט "The kosher way or riding"
אדער אז די וואך אינעם פארום "שיינע עדס וואס זענען געלאפען" זעהט מען אן עד פאר א געשעפט וואס פארקויפט קאר עקסעסאריס, איז אנשטאט שרייבען וועלכע פראדוקטען ער פארקויפט, לייגט מען א גרויסען בילד פון א שפיגעל און מען שרייבט "Fill in the blind spot" און מען ווייזט א קליינעם בילד פון א גרויסען חלק פונעם געשעפט, אזש עס איז ממש נישט מעגליך צו זעהן וועלכע סארטן קאר עקסעסאריס מען פארקויפט. אזוי אז דער פשוטער ליינער קוקט גלייך ווייטער, די עד רעדט בכלל נישט צו אים, ער ווייסט ניטאמאל וואס זיי פארקויפען.
און די זעלבע זאך מיט G&G און אלע פורניטשער סטארס. עס ווייזט פשוט אויפן פאקט אז אונזערע אזוי-גערופענע פראפעסיאנעלס כאפן נישט דעם געדאנק בכלל פון אן עד.
(עס איז אויך דא אפאר גוטע אויסנאמען, למשל די פאמעגרענעט עדס וואס ווייזן פשוט א גוט שטיקל פלייש און רעכנט אויס אירע מעלות, אדער ווי זיי קאנעקטן אונז מיטן קעכער, דאס הייסט א ריכטיגע עד)
א ריכטיגער עד האט איין ציל: ברענגן ביזנעס פארן קליענט. און צו מאכן עדס וואס באשטייען בלויז פון אן איידיע ווען עס ברענגט נישט ארויס וואס מען פארקויפט אויף א גרינגען אין שיינעם וועג איז ארויסגעווארפן געלט. מען קען אריינווארפען א גוטען געדאנק אויך און אזוי עדווערטייזען א פראדוקט, אבער דער פראדוקט זאל נאך אלץ פארנעמען דעם אויבענאן. למשל די S&S עדס פאר די טליתים קאמפעני איז זייער גוט, עס ווייזט אידען אין שוהל מיט געלע טליתים און אונזער אידעל האט א הערליכען טלית אזוי אז עס גלוסט זיך איעדען צו לויפן גלייך נאך יום טוב עס איינקויפען. עס איז אן איידיע, אבער עס ווייזט קלאר וואס מען פארקויפט. משא"כ אז דער טלית הענגט פון א זעגל שיף איז בלויז אן איידיע אן ארויסברענגען דעם שיינקייט פונעם טלית.
עס איז אמת אז ביי אונז איז מען שוין צוגעוואוינט צו עדס וואס זאגן גארנישט, און די פשוטע מענטשן קוקן שוין אויך ווי שיין עס איז, און ממילא "ציהט עס אן אויג" און ממילא קוקן זיי בעסער אויפן עד און ממילא זעהן זיי שוין יא וואס מען פארקויפט, אבער עס איז נישט ריכטיג. ווייל פאקטיש זעהן זיי נישט וואס זיי דארפן צו זעהן אז זייער הארץ זאל זיי איבעררעדען צו גיין קויפן א געוויסע זאך, זיי זעהן נאר דעם אויבערפלעכטיגקייט.
ציען אן אויג איז אן עביוזד ווארט, עס בארעכטיגט שלעכטע ארבעט, אבער אין אמת'ן איז פונקט פארקערט, ווייל טאקע ווי אויבן דערמאנט, אויב דער עד וועט ארויסברענגען אן עמאושען ביים מענטש וואס וועט אים מאכן שפירען אויסגעשפילט אדער סתם פארוואונדערט, וועט עס האבן א פארקערטען אפעקט ווי געוואונטשען. דער עד וועט טאקע ציען אן אויג און ארויסברענגען אן עמאושען אבער עס וועט זיין אן עמאושען פון דיסעפוינטמענט, וואס וועט צוברענגען צו פארקערטע רעזולטאטן.
אין אן אנדערען געלעגענהייט וועל איך שרייבן וועגן סארטן סטיילס אין גראפיקס און די סיבה פארוואס כמעט איעדער דיזיינער ביי אונז טוט די זעלבע סטייל גראפיקס (די פשוטע סיבה איז ווייל עס איז גרינגסטע און מען גיבט איבער רוב ארבעט פאר אייסטאק, אבער עס גייט אסאך טיפער ווי דעם) און די עפעקט וואס עס האט אויפן מארקעט.
אפדעיט: אזוי רעדענדיג קומט ארויף נאך אן עד אין "שיינע עדס וואס זענען געלאפן" וואו מען זעהט העררינג שווימען אויפן שיף. וועם גלוסט זיך עס צו עסן? נישט מיך.
מיך וואלט געגלוסט ווען עס ליגט ווען אויף א הערליכען האלצערנעם טיש, מיט אייער קיכלעך און קאקאש קעיק אין די זייט.
ביי אונז אלע אין קאפ ליגן אפאר פון די עדס וואס ווען מען דערמאנט זיך דערפון קומט ארויף א שמייכן אויפן פנים.
די עדס ווערן אויסגעארבעט אין גרויסע אפיסעס פון קריעטיוו עדזשענסיס, וואו עס זיצן ליידיגייער און חלומ'ען ארום וויאזוי צו מאכן דעם נעקסטן עד פאר זייער מאלטי-ביליאן דאלער קליענט. די אפיסעס פארמאגן א דזשים, א פלעירום און נאך קינדערישע שפילערייען, אלעס מיטן געדאנק אז מען רעדט דא פון ארטיסטען און מען ברויך זיך אויסלופטערן צו זיין קריעטיוו. (אלעס אמת, בט"וו).
http://agencynet.com/
די פאליטיקס וואס גייט פאר צווישן איין עד עדזשענסי אינעם צווייטען, איז שוין באלד אזוי אינגעהייצט ווי אמעריקאנער פאליטיק צווישן רעפובליקאנער און דעמאקראטן. די קריעטיוו דירעקטארס פון די קאמפעניס זיצן אויף מולטי-מיליאן דאלער פעיראלס און עס פארט א באן.
עס איז דא א זייער פאפולער שאו איבער די עדזשענסיס, עס הייסט "מעד מען" ווי מען זעהט די חברה חלומ'ען און טרינקען אלקאהאל אגאנצען טאג ווייל די דזשאב פארלאנג זיך נישט קיין עכטע סקילס, אבער עס פארלאנגט יא עפעס וואס ווייניג פארמאגן.
עניוועי, צום פוינט.
די אלע קריעטיוו עד איידיעס האבן עקטשועלי א ציל, עס מאכט סענס, עז איז דא פסיכילאגיע און סייענס ביהיינד איט, אבער פארן פשוט'ן המון עם איז עס פשוט א גוטע געדאנק, דער פשוטער מענטש כאפט נישט אז מען האט יעצט געשפילט מיט זיין קאפ און אים געמאכט קויפן א פראדוקט.
אבער די דיזיינערס ווייסן זייער גוט וואס זיי טוען און זיי לאכן ווי גרינג עס איז צו איבער רעדן א מענטש, און זיי שטוינען ווי אזוי זייער פסיכילאגישע איידיע ארבעט זיך אויס איעדעס מאל אן אויסנאם.
איך שרייב דעם ארטיקעל אויפצוקלערן אביסל מיינע קאלעגע דיזיינערס אז עטץ ברויכטס זיין די וואס פארשטייען וואס דאס איז, נישט ווי דער פשוטער המון עם וואס פרייט זיך פשוט מיטן דזשאוק.
די מעין געדאנק פון די קריעטיוו עדס איז א פשוטער: ארויסברענגען אן עמאושען פון א מענטש וועט אים קאנעקטען מיטן ברענד. אז א מענטש וועט שמייכלען אויף א זיסער עד אדער וויינען אויף אן עד ווי מען פרובירט אים צו מאכן וויינען, וועט ער סוב-קאנסיעסלי ווערן אפעקטירט אין מוח און ער וועט זיך עמאושענעלי פארבינדען מיטן ברענד. אזוי אז ביי דער נעקסטער געלעגעהייט וואס ער האט צו קלויבען צווישען צוויי ברענדס (קאקע-קאלע און פעפסי, אדער מעקדאנעלדס און בורגער קינג, אדער קרויס און מיללער שטריימלעך) וועט זיין מוח דיקטירען אז ער זאל גיין מיטן ברענד וואס ער האט א שייכות מיט אים, וואס האט אים געמאכט שפירן אן עמאושען אמאל.
עס גייט אויך אסאך טיפער און ברייטער, למשל מען ווייסט אז אויב וועט מען ווייזען אין אן עד וויאזוי מענטשן טוען געוואגטע זאכן למשל שפרינגען פון או עראפלאן אדער אויפגעבן א דזשאב, וועט עס מאכן גרינגער פאר א מענטש צו שפענדן מער געלט אויף א פראדוקט. ער וועט גרינגער אפמאכן אז "איך דארף נישט די געלט פאר ריטייערמענט, לאמיך טאקע יא קויפן א מערצעדעס יעצט".
אדער אז אויב מען וויל מאכן מענטשן זיך אפשטעלן טראכטן א מינוט איבער וואס זיי טוען, למשל צו מאכן מענטשן אויפהערן רויכערן, וועט מען לייגן אן עקסטרעמע בילד פון עפעס וואס אפילו דער סמאוקער פארשטייט אז עס איז נישט גוט און ארויסברענגען דעם פוינט אז ער טוט די זעלבע זאך. אדער אזוי ווי פיט"ע האט אמאל געמאכט עדס ווי מען זעהט מענטשן איינגעפאקט ווי פלייש און געמאכט מענטשן פילן אזוי ווי זיי טוען אויך נישט גוט מיטן עסן בהמות.
עס איז גאנץ פשוטע געדאנקען אבער רוב מענטשן כאפן נישט אז עפעס איז דא מער אונטער דעם עד, איינער שפילט מיט זיינע געדאנקען.
אבער אז אונז דיזיינערס אליינס ווייסן דאס נישט איז עס דאך א געלעכטער. סתם מאכן שפילערישע איידיעס אן וויסן וואס מען טוט און ווען מען זאל עס טוען מאכט שאדן פארן קליענט און ברענגט נישט קיין נוצן.
די ערשטע זאך דארף מען כאפן ווען א קריעטיוו איידיע קומט אריין און ווען נישט. למשל, (איך האב שוין אמאל גענוצט דעם משל אבער איך מיין אז עס ברענגט גוט ארויס דעם פוינט) - אז די עדזשענסי פון קארטיער וועט ווילן עדווערטייזען א זייגער, וועלן זיי נעמען די געלונגענסטע פאטאשאפ מומחים און עס אויסארבעטן אזוי שיין אז עס וועט גלאנצען. זיי וועלן עס ארומנעמען מיט קאלירן וואס ברענגן ארויס דעם שיינקייט (אנדערע פאר גאלד און זילבער) און עס מאכן אויסזעהן אזוי גוט אז אין ריעל לייף איז נישט דא אזא זאך אז עס זאל טאקע זיין אזוי שיין.
וואס וואלט אבער א קינדערישע דיזיינער וואס כאפט נישט דעם קאנצעפט פון א קריעטיוו עד געטוען? ער וואלט עס געלייגט אויף א קאר אין געשריבען "This watch will drive you"
אדער וואס טוט א נערישער דיזיינער ווען עס מאכט זיך אויף א נייער אידישער קאר סערוויס אין וויליאמסבורג? ער לייגט נישט קיין שיינעם פיקטשער פון א טאון קאר מיט א העפליכען דרייווער ביי די זייט, ניין, וואס יא? ער לייגט ארויף א קאפל און שרייבט "The kosher way or riding"
אדער אז די וואך אינעם פארום "שיינע עדס וואס זענען געלאפען" זעהט מען אן עד פאר א געשעפט וואס פארקויפט קאר עקסעסאריס, איז אנשטאט שרייבען וועלכע פראדוקטען ער פארקויפט, לייגט מען א גרויסען בילד פון א שפיגעל און מען שרייבט "Fill in the blind spot" און מען ווייזט א קליינעם בילד פון א גרויסען חלק פונעם געשעפט, אזש עס איז ממש נישט מעגליך צו זעהן וועלכע סארטן קאר עקסעסאריס מען פארקויפט. אזוי אז דער פשוטער ליינער קוקט גלייך ווייטער, די עד רעדט בכלל נישט צו אים, ער ווייסט ניטאמאל וואס זיי פארקויפען.
און די זעלבע זאך מיט G&G און אלע פורניטשער סטארס. עס ווייזט פשוט אויפן פאקט אז אונזערע אזוי-גערופענע פראפעסיאנעלס כאפן נישט דעם געדאנק בכלל פון אן עד.
(עס איז אויך דא אפאר גוטע אויסנאמען, למשל די פאמעגרענעט עדס וואס ווייזן פשוט א גוט שטיקל פלייש און רעכנט אויס אירע מעלות, אדער ווי זיי קאנעקטן אונז מיטן קעכער, דאס הייסט א ריכטיגע עד)
א ריכטיגער עד האט איין ציל: ברענגן ביזנעס פארן קליענט. און צו מאכן עדס וואס באשטייען בלויז פון אן איידיע ווען עס ברענגט נישט ארויס וואס מען פארקויפט אויף א גרינגען אין שיינעם וועג איז ארויסגעווארפן געלט. מען קען אריינווארפען א גוטען געדאנק אויך און אזוי עדווערטייזען א פראדוקט, אבער דער פראדוקט זאל נאך אלץ פארנעמען דעם אויבענאן. למשל די S&S עדס פאר די טליתים קאמפעני איז זייער גוט, עס ווייזט אידען אין שוהל מיט געלע טליתים און אונזער אידעל האט א הערליכען טלית אזוי אז עס גלוסט זיך איעדען צו לויפן גלייך נאך יום טוב עס איינקויפען. עס איז אן איידיע, אבער עס ווייזט קלאר וואס מען פארקויפט. משא"כ אז דער טלית הענגט פון א זעגל שיף איז בלויז אן איידיע אן ארויסברענגען דעם שיינקייט פונעם טלית.
עס איז אמת אז ביי אונז איז מען שוין צוגעוואוינט צו עדס וואס זאגן גארנישט, און די פשוטע מענטשן קוקן שוין אויך ווי שיין עס איז, און ממילא "ציהט עס אן אויג" און ממילא קוקן זיי בעסער אויפן עד און ממילא זעהן זיי שוין יא וואס מען פארקויפט, אבער עס איז נישט ריכטיג. ווייל פאקטיש זעהן זיי נישט וואס זיי דארפן צו זעהן אז זייער הארץ זאל זיי איבעררעדען צו גיין קויפן א געוויסע זאך, זיי זעהן נאר דעם אויבערפלעכטיגקייט.
ציען אן אויג איז אן עביוזד ווארט, עס בארעכטיגט שלעכטע ארבעט, אבער אין אמת'ן איז פונקט פארקערט, ווייל טאקע ווי אויבן דערמאנט, אויב דער עד וועט ארויסברענגען אן עמאושען ביים מענטש וואס וועט אים מאכן שפירען אויסגעשפילט אדער סתם פארוואונדערט, וועט עס האבן א פארקערטען אפעקט ווי געוואונטשען. דער עד וועט טאקע ציען אן אויג און ארויסברענגען אן עמאושען אבער עס וועט זיין אן עמאושען פון דיסעפוינטמענט, וואס וועט צוברענגען צו פארקערטע רעזולטאטן.
אין אן אנדערען געלעגענהייט וועל איך שרייבן וועגן סארטן סטיילס אין גראפיקס און די סיבה פארוואס כמעט איעדער דיזיינער ביי אונז טוט די זעלבע סטייל גראפיקס (די פשוטע סיבה איז ווייל עס איז גרינגסטע און מען גיבט איבער רוב ארבעט פאר אייסטאק, אבער עס גייט אסאך טיפער ווי דעם) און די עפעקט וואס עס האט אויפן מארקעט.
אפדעיט: אזוי רעדענדיג קומט ארויף נאך אן עד אין "שיינע עדס וואס זענען געלאפן" וואו מען זעהט העררינג שווימען אויפן שיף. וועם גלוסט זיך עס צו עסן? נישט מיך.
מיך וואלט געגלוסט ווען עס ליגט ווען אויף א הערליכען האלצערנעם טיש, מיט אייער קיכלעך און קאקאש קעיק אין די זייט.