זארעכפעפער האט געשריבן:הרב אלץ-ווייסער, ידעתי בני ידעתי. מיינט איר טאקע אז איך בין נישט קיין נייגעריקער מענטש? און מיינט איר טאקע אז איך האב זיך נישט אנגעליינט אין מיינע בחורישע יארן איבער דעם אמיתיות הגולם? איך האב דאך אייך צוגעצייכנט דאס ספר'ל (וואס דער מו"ל איז גראדע געווען א בן דורו פון דעם ר' יודא'ן) וואס איך האב אמאל געליינט, און יענער גראדע האלט אויך קליפ און קלאר אז דער גאנצער גולם איז נישט מער ווי א בובע מעשה פון הרב ראזנבערג'ן.
אלנספאל, צוריק צו די הגדה
*
וואס גיאות פון איין ווארט קען אלץ ברענגען... בני היכלא מיין פריינד, דו האסט אן אנונג נישט וואס דו האסט געמאכט מיט מיר! ליינענדיג דיין תגובה בין איך געלאפן צו היברו בוקס, זיך אויפגעזוכט אן אלטן 'גבורות' (אן די הגדה בלויז דעם חיבור), און איך בין דאס דורך פרק לפרק זוכנדיג דעם שטיקל פון פתיחת הדלת (כ'האב נישט געטראסט דעם סוירטש, אמער איך מוז דאך זיין גערעכט...) און גארנישט! אן קיין רחמנות! איך בין אנגעקומען לסוף פרק ס"ד וואו ער רעד פון כוס שלישי ורביעי והלל, און לחרפתי האט מיר דאס ביטערע מציאות געקלאפט אין פנים; ער דערמאנט נישט קיין ווארט וועגן דעם שפוך חמתך טירל! איך בין גליקליך צו קענען אויסשרייען:
"איר זיינט שוין צום וויפלטן מאל ווידער גערעכט!"
דער רבי ברענגט טאקע בלויז דאס וואס ס'שטייט אין דעם ר' יהודה יודלס אויסגאבע! טאקע א פלא, גלייב מיר אז איך זאג דיר פלא איז פלא. די הגדה האט ר' יודא געדרוקט תרס"ה, דער רבי איז שוין דאן געווען א אינגערמאן נאך די חתונה, איז טייטש ער האט אים געטראסט מחמת ריחוק המקום אדער איז אים נישט אין חלום געקומען אז דא קען זיין פארשטעקט א זיוף?
דער באקאנטער חוקר לספרי קבלה, וגרשום שלום שמו, ער בעארבעט דאס ערגעץ אין די סיני אויסגאבן (אין די יו"ד יארן ערגעץ) און כ'מיין אז ער איז דער גאנצער אויפטרעפער פונעם זיוף. א זוך אויף רב גוגלען האב איך געזען, אז א געוויסער 'בענעדיקט' איינער, האט דאס אויך בעארבעט, אבער הערשט מיט יארן שפעטער, אין די מ"ם יארן.
*
און יא, מיט יארן צוריק ווען איך האב געלערנט מס' נדרים, איז מיר אויסגעקומען א צוויי דריי מאל אריינצובליקן אין זיין "ידות נדרים", ער איז נישט שלעכט...
די קשיא פלאגט מיר אויך יארן. נניח אז דער רבי זצ"ל מחמת ריחוק מקום האט נישט געוויסט אז דער טעם פון פתיחת הדלת קומט נישט פין מהר"ל,
אבער דער רבי בויט דאך אויף דעם שטארק, אנגעהויבן פין סימן מ"ט ווי ער איז מעתיק דעם גאנצן שטיקל "ומבואר מזה דעתו ז"ל שהסימן הברור לידע אם הוא גאולה הוא מה שאמר הכתוב הנה אנכי שולח לכם את אלי', ואך בזה יתוודע אם הוא גאולה" וכו'
אין דערנאך זאגט די רבי אז פין רמב"ם זעהט נישט אויס אזוי, אין דער רבי גייט אריין אין א טיפע פלפול מסביר צו זיין די מחלוקת צווישן מהר"ל אין דעם רמב"ם, די פלפול ציט זיך ביז סוף אות נ"ד, וואס דארט פירט די רבי אויס "והעולה מכל הנ"ל, שדעת מהר"ל הוא כדעת הרבה ראשונים וכו' ולכן כתב זה ליסוד חזק שלא לטעות בגאולה של שקר, כי נראה אם בא אלי' קודם"
דוכט זיך אז ביים סוף המאמר דערמאנט דער רבי נאכאמאל דעם מהר"ל
דאס איז זיכער אז אפילו די טעם פתיחת הדלת איז נישט פין מהר"ל ווערט גארנישט נשתנה פין די יסוד וואס דער רבי שטעלט אהער אז אסאך ראשונים האלטן אז אליהו מוז קומן פאר משיח (עיין לשון הסמ"ג שהביא רבינו סוף אות נ')
אבער דאך, וויאזוי זאל איך אננעמן אז די גאנצע מהר"ל איז בטעות? און וואס זאל איך זאגן פאר מיינע קינדער בטעם פתיחת הדלת?