אידישע וועלט פארומס

Jewboy האט געשריבן:פאר מיר איז עס זייער גוט, ווי געשמועסט שוין אויפן טלפון (פאר פורים) אז דיין כולל איז ממש א שפאן אוועק פון מיין (פאלאץ) דירה.
גיט א קלינג ביטע און מיר וועלן זיך פארשטענדיגן

איז אפגערעדט - איך וועל בע"ה ברענגען דיר דעם בוך אין מיטוואך אינעם כולל (ארום אכט אזייגער אין אווענט).

דרך אגב, לעניות דעתי, איינער פון די ערנסטע חסרונות פון דעם בוך איז נוצן אזעלכע ווערטער ווי "געגסן זיין פארציע" אדער "אדאפטירן דעם קינד". דאזיקע ווערטער זיינען "אדאפטירט" פון ענגליש אין קלינגען נישט געהעריק אין א דערציילונג וועגן אוראלטן מצרים.

ערנסטער; מעגליך ביסט גערעכט, אבער ווען דו טראכסט אריין וואס דו האסט יעצט געזאגט אז דאס איז איינע "פון די ערענסטע חסרונות פון דעם בוך" מוזטו קומען צום אויספיר אז דער בוך האט גאר קליינע חסרונות..

שמערל; דו קענסט יגר'ל?? איך בין משוגע געווארן דערפאר!

יגרסהדותא האט געשריבן:אבער ווען דו טראכסט אריין וואס דו האסט יעצט געזאגט אז דאס איז איינע "פון די ערענסטע חסרונות פון דעם בוך" מוזטו קומען צום אויספיר אז דער בוך האט גאר קליינע חסרונות..

הן הכי נמי - איך האב שוין געשריבן אויבן אז דער בוך ממש עפנט (לכל הפחות אין מיינע אויגן) א נייע תקופה אין דער אידישער ליטעראטורע (דאס מאל - פרומע).

יגרסהדותא האט געשריבן:שמערל; דו קענסט יגר'ל?? איך בין משוגע געווארן דערפאר!

איך קען יגר'ל, און איך בין טאקע משוגע געווארן פאר אים.

דער בוך איז א MUST READ!!

איך האלט עס דערווייל אינמיטן ליינען, און ס'איז ריזיג.

איך_הער האט געשריבן: און ס'איז ריזיג.

וואס? די בוק, די מעשה, ?

ביידע. צופרידן?

אינטערסאנט, מיין קאפי פין די בוק איז יא געווען די געהעריגע סייז

דו מיינסט נאך אז ס'איז דיין קאפי, עסט נאך באלד געוואר ווערן, אז דו האסט עס נאר געדינגען.

עניוועי, איך האלט ביי קאפיטל יא, רבותי, ווער ס'האט עס נאכנישט געליינט, כאפטס און קויפטס און ליינטס, איר וועט נישט חרטה האבן.

יאכער, אזוי ווי דו פינישט שיק עס מיר, ווייסט מייין אדרעס? איא?

ס'איז נישט מיינס.

איך_הער,

האסט עס געבארגט פונעם אינגערמאן וואס האט דיר געזאגט פסח אז עס איז זייער א שיינע בוך?

נאפס.

מיינע גוטע פריינט, איך האב עס געקויפט פאר פסח, און איך האב עס דורך געליינט פאר פסח איז פאראיבער, עס איז ממש אטעם פארכאפענט אי די צרות משונות וואס ליידער אונזערע עלטערן האבן געליטן פון די מצריים, און ווי אויך געט עס צופארשטיין די מכות מיט א קלארען בילד וואס די מצריים האבן אריינגעהויבן אזוי אז מ'שפירט ממש ווי מען איז עס אליין דורך, און איך בין זיכער אז די וואס האבן שוואכע הערצער האבן א שטיקל רחמנות געפיל אפילו צו זיי, נאך איין מעלה האט עס וואס כ'מיין מען האט עס נאכנישט ארויסגעברענגט דא אינעם אשכול, אז יעדע פרט פונעם קאפיטעל האט א מקור צום סוף פונעם בוק, וואס דאס איז א שטרקע יסוד צו פארשטיין אז אלעס איז וואהר וואס ער ברענגט אראפ, נאר ער פארמאסקירט עס און א מעשה ווי א מלחמה איבערלעבער, דרך אגב, ווי יעדע בוק מאכט עס א שארט סטאפ צום סוף, ווי איינער זאגט "און שוין" ... אבער די באדעם ליין איז , 'יא עס איז 100 פראצענט ווערד צו קויפן און האבען אינדערהיים און געבן שפעטער פאר די קינדער אויך עס צו ליינען' עס איז ממש א מאסט (מוז). חייב אדם לראות את עצמו "כאילו" הוא יצא, און מיט דעם קען מען צוקומען דערצו מיטן אייבערשטענס הילף.

בקיצור, ער הייבט אריין אסאך קאמפלימענטס, אבער אויפן עתיד וויל איך אים אויפמערקזאם מאכן ממש קלייניגקייטן.

איר שרייבט פונקטליך דעם נאמען וואס איז געשטאנען אויפן בלעכל אביסעלע צו פרי. לאז נאר געשריבן אז די צוויי אידן וואס האבן באזוכט דעם שטעטל האבן געטראפן א בלעכל אבער נישט דעם פילן נאמען, ווייל אויב מ'איז נישט קיין גרויסער שוטה, כאפט מען גלייך אז דאס איז דער נאמען פון קורדי, און ס'איז נישט שפאנענד נאכדעם וואס איר געט א ענדיג דעם ביכל: *** בן *** משבט ***!.

יוי דו יגר... וואס מיינסטע ווען ער וועט נישט שרייבען ס'נאמען און מאהאט געטראפען א בלעכעל, אויב איז עס נישט פון קודרי דאן פארוואס האט מען עס געטראפען? קאמיש הע?

איך האב עס אנגעהויבן ליינען היינט מיטאג (שבת) און כ'בין שוין כמעט פערטיג, ס'איז מוראדיג שיין באשריבן.

דער קונץ איז אז אנדערש ווי אלע ביכער וואס מען בטל'ט צייט דערמיט איז אבער דער בוך אן ענין פון אגדות חז"ל ביים ליינען די אלע מדרשים דארטן. דער פיהלינג [נישט אין די ציין] איז ווערט באשריבן צו ווערן

אין די מעלות פון חודש אייר תשס"ז איז דא א בריוו צו ר' זכרי' האפמאן, וואס צו מיין ערשטוינונג האב איך באמערקט אז ער/זי איז גאר דער/די געלונגענע שרייבער/ין פון די מייסטערהאפטע פארזעצונג "צוויי וועלטן" איבער א משפחה פון אנוסים אין סאנטא דאמינגא.

איך בין פארטיג מיטן ביכל, פארפאלן, איך גלייך טאקע נאוועל אויך, אבער ס'קומט נישט צו, ווען מ'ליינט עפעס א געבאקענע מעשה אריין געפלאכטן אין פאקטן וואס מ'קען, ס'איז הערליך אראפ געלייגט, איך מיין אז מ'קען זאגן אז ס'האט כמעט נישט קיין טעותים, וואס דאס איז איינע פון די זאכן וואס נעמט אוועק אפעטיט פון ליינען, אין איין ווארט, ס'איז א מייסטער ארבעט.

וואס מיינסטו צו זאגען טעותים ? ספעלינג טייפינג וכדו'? אדער און די מעשה זעלבסט?

ספעלינג.

ספעלינג איז בא דיר די עיקר ווען דו ליינסט א הערליכע בוך ??