אידישע וועלט פארומס

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 3:06 pm**

איך זוך שוין זעהר לאנג דעם מקור אז 2 שקליינע שניי'לעך קענען זיך קיינמאל נישט צונויפקלאפן, און אויב יא, ווערט די וועלט חרוב.
דאס האב איך שוין געזען אז 2 רעגנטראפן קלאפן זיך נישט אן, אזוי אויך 2 שניי-פלעיקס אויך נישט, אבער אויב יא זאל די וועלט חרוב ווערן, האב איך נישט געפונען קיין מקור.

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 3:11 pm**

לפי זכרוני, דאס אז אויב צוויי רעגן טראפן קלאפן זיך צוזאם ווערט די וועלט חרוב, איז א גמ' אין תענית

און רש"י איז מסביר, אז אויב די טראפנ'ס וואלטן זיך צוזאמגעטראפן, וואלט זיך עס אראפגעלאזט ווי א פארפלייצונג און חרוב געמאכט די וועלט.

עפעס אזוי געדענק איך, און ווער עס וויל קען מיר פאררעכטן.

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 3:14 pm**

די אויבענדערמאנטע שאלה קומט ענדערש אין ווי איז די מקור אשכול, דא באהאנדעלט מען פסוקים ומאמרי חז"ל השגורים בפי העולם מחוסרי מקור.

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 3:50 pm**

נאטרוליסט האט געשריבן:איך זוך שוין זעהר לאנג דעם מקור אז 2 שקליינע שניי'לעך קענען זיך קיינמאל נישט צונויפקלאפן, און אויב יא, ווערט די וועלט חרוב.
דאס האב איך שוין געזען אז 2 רעגנטראפן קלאפן זיך נישט אן, אזוי אויך 2 שניי-פלעיקס אויך נישט, אבער אויב יא זאל די וועלט חרוב ווערן, האב איך נישט געפונען קיין מקור.

עיין ב"דער שטערן" די חודש ערך "חייקעל ענטפערט"

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 4:35 pm**

דער מקור פון צוויי רעגן טראפנס, איז אין בבא בתרא ט"ז ע"א ("הרבה טיפין בראתי בעבים, וכל טיפה וטיפה בראתי לה דפוס בפני עצמה כדי שלא יהו שתי טיפין יוצאות מדפוס אחד, שאלמלי שתי טיפין יוצאות מדפוס אחד מטשטשות את הארץ ואינה מוציאה פירות")

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 5:11 pm**

איך האב נאכגעקוקט, אין תענית ט: איז דער לשון הגמ' "ואין בין טיפה לטיפה אלא כמלא נימא", רש"י ברענגט דארט גארנישט.

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 5:16 pm**

אין עולם הבא ווייס איך נישט, אבער אין עולם הזה האט ער זיכער נישט קיין חלק, חוץ די חלקה אין בית החיים,

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 7:05 pm**

דער באוואוסטער מדרש וואס ווערט אראפגעברענגט אין צענדליגע ספרי דרוש "הדודאים נתנו ריח זה ראובן שהציל את יוסף ועל פתחינו כל מגדים זה נר חנוכה" האט נישט קיין געהעריגן מקור, עי' בספר דורש טוב מר' (???) קלאר באזירט אויף די מדרש, אנהייב ספר ברענגט ער בשם לקוטי חבר ב"ח און נאך וואס שרייבן אז זיי האבן עס אין ערגעץ נישט געטראפן.

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 7:24 pm**

יגעתי ומצאתי האט געשריבן:דער באוואוסטער מדרש וואס ווערט אראפגעברענגט אין צענדליגע ספרי דרוש "הדודאים נתנו ריח זה ראובן שהציל את יוסף ועל פתחינו כל מגדים זה נר חנוכה" האט נישט קיין געהעריגן מקור, עי' בספר דורש טוב מר' (???) אלחנן קלאר באזירט אויף די מדרש, אנהייב ספר ברענגט ער בשם לקוטי חבר ב"ח און נאך וואס שרייבן אז זיי האבן עס אין ערגעץ נישט געטראפן.

פארעפענטליכט: **מאנטאג מרץ 14, 2011 7:52 pm**

מקור איז אין ספר זרע אברהם (בן הידי משה) על המדרש רבה.

פארעפענטליכט: **מיטוואך מרץ 16, 2011 10:38 pm**

דאס איז א גוטע ספר
http://www.hebrewbooks.org/31256

פארעפענטליכט: **מיטוואך מרץ 16, 2011 10:48 pm**

ים רויבער האט געשריבן:
נאטרוליסט האט געשריבן:איך זוך שוין זעהר לאנג דעם מקור אז 2 שקליינע שניי'לעך קענען זיך קיינמאל נישט צונויפקלאפן, און אויב יא, ווערט די וועלט חרוב.
דאס האב איך שוין געזען אז 2 רעגנטראפן קלאפן זיך נישט אן, אזוי אויך 2 שניי-פלעיקס אויך נישט, אבער אויב יא זאל די וועלט חרוב ווערן, האב איך נישט געפונען קיין מקור.

עיין ב"דער שטערן" די חודש ערך "חייקעל ענטפערט"

טעות מוחלט
אין די ''שטערן'' רעדט מען פון דעם אז קיין איין שניי פלעקס קוקט נישט אויס די זעלבע

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 17, 2011 1:57 pm**

איך הייב אויף א ווייסע פאן, און ש'כח פארן פאררעכטען

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 17, 2011 4:42 pm**

קרעמער האט געשריבן:דער מקור פון צוויי רעגן טראפנס, איז אין בבא בתרא ט"ז ע"א ("הרבה טיפין בראתי בעבים, וכל טיפה וטיפה בראתי לה דפוס בפני עצמה כדי שלא יהו שתי טיפין יוצאות מדפוס אחד, שאלמלי שתי טיפין יוצאות מדפוס אחד מטשטשות את הארץ ואינה מוציאה פירות")

א גרויסן דאנק הרב קרעמער. דאס זאגט נישט אז עס קען נישט פאסירן אז 2 טראפן זאלן זיך נישט אנקלאפן. און אויך זאגט עס נישט אז די וועלט וועט חרוב ווערן. (אוודאי אויב עס וועט קיין פירות נישט וואקסן איז קיין וועלט נישטא).

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 24, 2011 2:30 pm**

מאן מלכי רבנן - דאכט זיך סאיז נישט דא אזא מימרא אין חז"ל. א ענליכע גמרא איז אין מס' מגילה דף יב מאן "חכמים" רבנן.

תפילה עושה מחצה - כמיין ס'האט נישט קיין מקור אין חז"ל. (אין אלע ספרים ווי סווערט צוגעברענגט שטייט נישט קיין מקור). כמיין די מקור איז אין רש"י פרשת שמיני אז באמת וואלט די אנדערע צוויי קינדער פון אהרן הכהן געדארפט שטארבן נאר בזכות תפילת מרע"ה האט ער אויסגעפועלט די צוויי איבערגעבליבענע.

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 24, 2011 2:36 pm**

רבנן איקירי מלכים (גיטין סב ע"א)

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 24, 2011 2:55 pm**

יגעתי ומצאתי האט געשריבן:תפילה עושה מחצה - כמיין ס'האט נישט קיין מקור אין חז"ל. (אין אלע ספרים ווי סווערט צוגעברענגט שטייט נישט קיין מקור). כמיין די מקור איז אין רש"י פרשת שמיני אז באמת וואלט די אנדערע צוויי קינדער פון אהרן הכהן געדארפט שטארבן נאר בזכות תפילת מרע"ה האט ער אויסגעפועלט די צוויי איבערגעבליבענע.

די לשון און מקור איז א מדרש רבה פרשת צו קאפיטל י פסוק ו גענוי דעי לימוד

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 24, 2011 3:10 pm**

דרך אגב מאן מלכי רבנן ברענגט די מהרש"א אין ברכות דף ד.

פארעפענטליכט: **דאנערשטאג מרץ 24, 2011 3:15 pm**

ייש"כ הרב נקי. תלמודו קב ונקי.

פארעפענטליכט: **זונטאג מרץ 27, 2011 5:02 am**

באמבאסטיש האט געשריבן:אין הקב"ה מונה את הדפים אלא את השעות = איז נישט קיין גמ'/מדרש/מאמר חז"ל. עס ווערט געברענגט אין פלא יועץ אות ל', ד"ה ואפילו חכם.

אויך אין כף החיים סי' כ"א א"ו, און אין א בריוו אין ספר "בית אהרן" להה"ק מקארלין זי"ע.

פארעפענטליכט: **זונטאג מרץ 27, 2011 5:06 am**

מיללער האט געשריבן:
אייניקעל פון אהרן הכהן האט געשריבן:
מי יודע האט געשריבן:איך זוך א מקור אין חז"ל פאר די ווערטער:
דברים היוצאים מן הלב נכנסים אל הלב

אין ספר שירת ישראל פון ר' משה בן יעקב אבן עזרא (אנפאנג תקופת הראשונים) דף קנ"ו
http://www.hebrewbooks.org/35192" onclick="window.open(this.href);return false; שרייבט ער:
וכבר נאמר: ״דברים היוצאים מן הלב נכנסים אל הלב....
אין דער מגיה שרייבט צו: מגאני אלאדב כרך א/ סימן ל"ג (בשנויים). שם מובא פתגם זה בשם עאמר בן עבד אלקים.

וואס באדייט די אראבישע ווערטער, הייסט דאס אז דער מקור איז גאר פון אן אראבישען חכם?

מובא בשלה"ק שער האותיות בשם ר"ת, נועם אלימלך פ' תולדות.

פארעפענטליכט: **זונטאג מרץ 27, 2011 5:12 am**

כביכול

ווערט אראפגעברענגט כמה פעמים אין ש"ס און אין מדרשים, ווי רש"י הק' איז רגיל לפרש "נאמר בהקב"ה כבאדם שיכול להאמר כן".

און אין פחד יצחק (ערך כביכול) שרייבט ער, אז כביכול איז ר"ת כ'י ב'אדם י'אמר כ'ן ו'לא ל'אלוה

(וכאן המקום להביע אומר את הצער שכאשר רשעי ישראל בדו מלבם את השפה הטמאה הנקרא 'עברית', לקחו את תיבה זו שבדברי חז"ל נאמר על הקב"ה כידוע, ועשו אותו לשם כינוי לסיפורי מעשיות הבדוים מלב. ה' ישמרנו מהם ומהמונם).

פארעפענטליכט: **פרייטאג אפריל 08, 2011 6:41 am**

כל עכבה לטובה - איז נישט קיין מאמר חז"ל. די ערשטע מקור דערצו איז די חיד"א אין זיין ספר מעגל טוב.

פארעפענטליכט: **מיטוואך אפריל 13, 2011 8:17 am**

ווייסט איינער דער מקור אז די נשמה איז א "חלק אלוק ממש". איך מיין צו פרעגן, פון וואו האט דאס הגרש"ז בעל התניא זצ"ל גענומען? דוכט זיך פון של"ה, אבער צו ווייסט עמיצער א מקור קדום אויף אזא הייקעלע יסוד?

פארעפענטליכט: **מיטוואך אפריל 13, 2011 1:08 pm**

מבית עבדים האט געשריבן:ווייסט איינער דער מקור אז די נשמה איז א "חלק אלוק ממש". איך מיין צו פרעגן, פון וואו האט דאס הגרש"ז בעל התניא זצ"ל גענומען? דוכט זיך פון של"ה, אבער צו ווייסט עמיצער א מקור קדום אויף אזא הייקעלע יסוד?

דאס איז א זאך וואס מען דארף פון ערגעץ נעמען? דאס איז פון די יסודות הדת.

איך גיי נישט יעצט גיין זוכן קיין מקורות, אבער איך גלייב אז אין זוהר און אין אלע שפעטערע ספרים איז דאס דערמאנט.

(אויסער דעם, וואס מיינסטו מיט דעם "חלק אלוק ממש", איז דא א חילוק צווישן "חלק אלוק ממעל" אדער "חצובה מתחת כסא הכבוד" און "חלק אלוק ממש"?)

אידישע וועלט פארומס

פסוקים ומאמרי חז"ל שגורים מחוסרי מקור