ידיעות באגאזש...

[msp]

למה כוונתך הרב גם-יחד
שיש ניקוד שונה בלו יחיה גבר
בדרך כלל לא מצינו בלשון ארמית אלא גברא
אבל גבר בלי אלף אינו שכיח כלל
והגם דמצינו הניקוד שוא פתח בספר ערוך השלם
http://www.hebrewbooks.org/pdfpager.asp ... =48230&st=%u05d2%u05d1%u05e8
מ"מ אינו מוכרח ומסתבר שהוא בשני סגלין
כי שוא פתח מסתבר שהוא ניקוד לתיבה סמוה

[קרעמער]

דאמר לך מני רבי פלוני הוא

פלעג איך שטענדיג טייטשן: דער וואס האט דיר דאס געזאגט, איז רבי פלוני

קומט דער ריב"ן אין מכות י"ח ע"ב און זאגט אז דער פשט איז אזוי: ווען איינער וועט דיר פרעגן "ווער איז דער בעל המימרא", זאלסטו ענטפערן רבי פלוני הוא

[gamyuchad]

למה כוונתך הרב גם-יחד
שיש ניקוד שונה בלו יחיה גבר
בדרך כלל לא מצינו בלשון ארמית אלא גברא
אבל גבר בלי אלף אינו שכיח כלל
והגם דמצינו הניקוד שוא פתח בספר ערוך השלם
http://www.hebrewbooks.org/pdfpager.asp ... =48230&st=%u05d2%u05d1%u05e8
מ"מ אינו מוכרח ומסתבר שהוא בשני סגלין
כי שוא פתח מסתבר שהוא ניקוד לתיבה סמוה

ר' מנחם שלום.
כוונתי הי', אז דאס וואס דער עולם זאגט עס מיט א שו"א, קומט ווייל מ'איז צוגעוואוינט צו זינגען ביי קה רבון עלם די ווערטער לו יחי' גבר. כך נראה בדרך אפשר.

"שיש ניקוד שונה" כוונתי בזה, שבספר זמירות ישראל לר' ישראל נאדזשארא האט דער ניגון כמה שינוים. האב איך געמיינט אז גבר איז אויך אנדערש דארט, ביזדערווייל גיב איך יעצט א קוק זע איך אז ער ספעלט עס אויך מיט א שו"א.
ולמה לא? יעדער געווענליכער איש אין די תורה טייטשט אונקלוס גבר מיט א שו"א פתח, [חוץ ווען מ'רעדט פון א ספעציפישער מענטש ווי והאיש משה וכדומה, וועט שטייט גברא], און וועגן דעם פארשטיי איך נישט וואס דו מיינסט מיטן זאגן, "בדרך כלל לא מצינו בל' ארמית אלא גברא".

[msp]

איך האב געמיינט צו זאגען אין די גמרא
ההוא גברא...

[באמבאסטיש]

- פכים קטנים. נראה לי פשוט שזהו פך שמן שמצא החשמונאים, קב הישר

ענין זה חידוש רביה"ק מסאטמאר זצ"ל מעצמו (עיין בחידושי תורה ט"ז-י"ז), ושמח מאד כשהראו לו שכבר נמצא בקב הישר (אולי מרבו בעל יסוד יוסף?).

לא מרבו בעל יסוד יוסף, אלא מאביו ר' אהרן שמואל זצ"ל שמביא דבר זה בספרו ברכת שמואל.

[נאטרוליסט]

למה כוונתך הרב גם-יחד
שיש ניקוד שונה בלו יחיה גבר
בדרך כלל לא מצינו בלשון ארמית אלא גברא
אבל גבר בלי אלף אינו שכיח כלל
והגם דמצינו הניקוד שוא פתח בספר ערוך השלם
http://www.hebrewbooks.org/pdfpager.asp ... =48230&st=%u05d2%u05d1%u05e8
מ"מ אינו מוכרח ומסתבר שהוא בשני סגלין
כי שוא פתח מסתבר שהוא ניקוד לתיבה סמוה

גבר אלים זאגט מען יא מיט א שוא ג'.
אפשר ווייל ס'יז סמוך און נישט ביי מוכרת.

[msp]

געראדע ממין איך אז גבר אלים הייסט נישט סמוך
איז אויב איז קלאהר אז דער ניקוד איז שוא פתח קומט אויס אז דאס איז דער נארמאלער ניקוד
יעצט פאלט מיר איין אז אין לוח ארש איז דער יעב"ץ דן וועגען זמן און סגן ע"ש

[ים רויבער]

איך וויל שוין לאנג וויסען'
אסאך מאל אין די גמרא איז אריינגעדריקט סימנים בתוך הדף, ווער האט דאס געמאכט?

[msp]

מיינסטו וועגען די סימנים צו געדענקען די אמוראים אדער די תא שמע'ס וכדומה?
דאכטזיך דאס איז פון די גאונים
דער שיניאווער רב זי"ע האט געזאגט מען דארף עס אויך זאגען ביים לערנען

[מאטעס]

איך וויל שוין לאנג וויסען'
אסאך מאל אין די גמרא איז אריינגעדריקט סימנים בתוך הדף, ווער האט דאס געמאכט?

ספר הסימנים השלם

[אוהב חכמה]

איך וויל שוין לאנג וויסען'
אסאך מאל אין די גמרא איז אריינגעדריקט סימנים בתוך הדף, ווער האט דאס געמאכט?

די חוקרים האבן כמה שיטות: די בעלי הגמרא בעצמם, די רבנן סבוראי (לכאו' די מערסטע אנגענומען), צו גאר די גאונים. ועי' קדושין נב. סותוד"ה ביע"ל קג"ם ודוק (ס'איז אבער נישט מוכרח אז אלע סימנים זענען די זעלבע).
נאך א ספר איבער די סימנים: דורש לציון.

[מלאכי]

איינער ווייסט עפעס איבערן איסור צו פארן אויף שפאניע?

דאס שרייבט הרב לכתחלה אריבער אין א אנדערע אשכול:

עצט איז אזוי, די מקור אויף נישט ניצען איז נישט סתם א געפיל, עס נעמט זיך פון דעם חרם אויף שפאניע וואס מען האט געמאכט נאכן גירוש, וואס דאס אליינס איז געווען "געמאדעלט" אויף די איסור אין די תורה אויף מצרים "לא תוסיפון לשוב בדרך הזה עוד".

צי ס'איז למעשה געווען א חרם - וואס דער הייליגער מנחת אלעזר זאגט אז ניין - אויף דעם איז דא אנדערע וואס שרייבן אז יא, קאשוי רב פלעגט זאגן אז זיין באבע איז געווען א אייניקעל פון יוצאי שפאניע, און זי האט אים געזאגט אז ביי זיי און די משפחה איז געווען מקובל אז עס איז יא געווען א חרם, און וועגן דעם איז עס ביי אים געווען ממש א "דאורייתא".

ביז דא פון "לכתחלה אריבער"

דאס שרייבט ביקסאד
ביקסאד » זונטאג מאי 23, 2010 2:03 pm

לכתחילה אריבער האט געשריבן:צי ס'איז למעשה געווען א חרם - וואס דער הייליגער מנחת אלעזר זאגט אז ניין - אויף דעם איז דא אנדערע וואס שרייבן אז יא,


לפני זמן רב שמעתי שהחסיד ר"י יעב"ץ -מגולי ספרד- כותב בספרו כלי גולה, שעשו חרם.

איינער קען אויסשמועסן די זאך מיט מקורות, ביטע?
ייש"כ למפרע

[msp]

געווען א שמועס וועגען דעם
כ'האב דערמאנט א מנחת אלעזר...
קשין עתיקי...

[תלמודלערנער]

איינער ווייסט עפעס איבערן איסור צו פארן אויף שפאניע?

דאס שרייבט הרב לכתחלה אריבער אין א אנדערע אשכול:

עצט איז אזוי, די מקור אויף נישט ניצען איז נישט סתם א געפיל, עס נעמט זיך פון דעם חרם אויף שפאניע וואס מען האט געמאכט נאכן גירוש, וואס דאס אליינס איז געווען "געמאדעלט" אויף די איסור אין די תורה אויף מצרים "לא תוסיפון לשוב בדרך הזה עוד".

צי ס'איז למעשה געווען א חרם - וואס דער הייליגער מנחת אלעזר זאגט אז ניין - אויף דעם איז דא אנדערע וואס שרייבן אז יא, קאשוי רב פלעגט זאגן אז זיין באבע איז געווען א אייניקעל פון יוצאי שפאניע, און זי האט אים געזאגט אז ביי זיי און די משפחה איז געווען מקובל אז עס איז יא געווען א חרם, און וועגן דעם איז עס ביי אים געווען ממש א "דאורייתא".

ביז דא פון "לכתחלה אריבער"

דאס שרייבט ביקסאד
ביקסאד » זונטאג מאי 23, 2010 2:03 pm

איך האב די יאר חנוכה (תשע"ב) געזעהן מיין פאטער זאל זיין געזונט עמו"ש צינדן מיט איטאליענישע אויל, איך האב געפרעגט ילמדני אבי, ביסטו מקפיד צו נעמען דייקא די אויל ? האט ער מיר געזאגט אלס א תלמיד פון מיין רבי'ן קאשויער רב זצוק"ל בין איך מקפיד זיך נישט צו באניצען מיט פראדוקטן פון שפאניע.
דערביי האב איך מיר דערמאנט אלס בחור איז געווען א גרויסע אישו ביי די קאשוי חסידים נישט צו קויפן די שיינע כובע kova היטן, ווייל עס איז א פראדוקט פון שפאניע

לכתחילה אריבער האט געשריבן:צי ס'איז למעשה געווען א חרם - וואס דער הייליגער מנחת אלעזר זאגט אז ניין - אויף דעם איז דא אנדערע וואס שרייבן אז יא,


לפני זמן רב שמעתי שהחסיד ר"י יעב"ץ -מגולי ספרד- כותב בספרו כלי גולה, שעשו חרם.

איינער קען אויסשמועסן די זאך מיט מקורות, ביטע?
ייש"כ למפרע

[msp]

כבר מלתי אמורה לעיל לפני חזרת השאלה כי באשכול אחד כבר נידון כל השאלה לארכה ולרחבה
עיין שם ששם כבר אמרתי שדנו בזה
viewtopic.php?f=63&t=14515

[ווינקל]

דערפאר איז דא יידן וואס שניידן [טרימען] די שנאלצן, גמני בתוכם.

און צוליב נאך א טעם וואס ווערט דערמאנט אין יו"ד לגבי חשש בשר בחלב.

די טעם פארוואס אידן טרימען (מלשון תרומה..) די שנאלצן (וואנצעס, שנאוצען), האב איך געוואוסט/געדענקט אז דאס איז צוליב דעם וואס דער אריה"ק האט זייער מקפיד געווען אז די האר זאל נישט קומען אין בארירונג מיטן עסן (כמדומה, נישט אלץ בשר בחלב, נאר עפעס העכערס, שער/דינים אזוי דאכט זיך מיר).

ס'איז וואס זענען מקפיד נישט צו שניידן? פארוואס?

[קרעמער]

מיט א תער שטייט קלאר אין די פוסקים אז עס איז אסור צו שניידן די שנאוצן, נאר מיט א מספריים מעג מען, און לויטן אריה"ק נאר דארט וואו עס איז מעכב האכילה.

אולם לא ראינו לאבותינו ורבותינו שיקצצו שערות השפה אפילו במספריים.

[שוטה]

דער אריה"ק האט זייער מקפיד געווען אז די האר זאל נישט קומען אין בארירונג מיטן עסן.

מיר דאכציך אז די קפידא איז אז עס זאל נישט צודעקן דאס מויל.

[משה'עלע]

די גמרא אין ב"ב דף קט"ז דרש ר' פנחס בר חמא כל שיש לו חולה בתוך ביתו ילך אצל חכם ויבקש עליו רחמים שנא' חמת מלך מלאכי מות ואיש חכם יכפר
זענען מיר געווינט צו פארטייטשען אז דער חכם זאל בעטען אויף אים רחמים
אבער גיטס א קוק און מאירי דארט לעולם יהא לבו של אדם בטוח שהתפלה כשהיא נעשית כתקנה מבטלת את הגזרה ומי שיש לו צער או חולה בתוך ביתו או אחד ממיני הצרות ילך אצל חכם "וילמוד הימנו דרכי התפלות ויבקש רחמים" שנאמר חמת מלך וכו' ואיש חכם יכפרנה עכ"ל

[טייבעלע]

דער אריה"ק האט זייער מקפיד געווען אז די האר זאל נישט קומען אין בארירונג מיטן עסן.

מיר דאכציך אז די קפידא איז אז עס זאל נישט צודעקן דאס מויל.

די טעם אז עס זאל נישט צודעקן דאס מויל האב איך אין ערגעץ נישט געזעהן לא ראיתי אינו ראי' אולי ווייז אהן אויף א מקור, עס שטייט בפירוש די לשון ער האט געשוירן די שערות שעל השפה "המעכב האכילה", איך ווייס נישט אויב די ריינע טעם איז וועגען עס זאל נישט קומען אין בארירונג מיט עסן מען דארף וויסען וואס מיינט "מעכב האכילה".

[טייבעלע]

דער אריה"ק האט זייער מקפיד געווען אז די האר זאל נישט קומען אין בארירונג מיטן עסן.

מיר דאכציך אז די קפידא איז אז עס זאל נישט צודעקן דאס מויל.

די טעם אז עס זאל נישט צודעקן דאס מויל האב איך אין ערגעץ נישט געזעהן לא ראיתי אינו ראי' אולי ווייז אהן אויף א מקור, עס שטייט בפירוש די לשון ער האט געשוירן די שערות שעל השפה "המעכב האכילה", איך ווייס נישט אויב די ריינע טעם איז וועגען עס זאל נישט קומען אין בארירונג מיט עסן מען דארף וויסען וואס מיינט "מעכב האכילה".

אודה ולא אבוש איך האב געפונען א מקור לדבריך, עי' בשו"ת תורה לשמה מיוחס לרבינו הבן איש חי שאלה שצא, ער זאגט דארט טאקע אז עס זאל נישט צודעקן די מויל, אין די פשט פון מעכב האכילה איז, ווייל אויב עס איז מעכב האכילה קומט אויס אז עס דעקט צו די מויל, אזוי לערנט דער רי"ח טוב פשט, איך גדענק אן אנדער טעם לפי פשטות הדברים, עכ"פ ביידע טעמים זענען ריכטיג.

[scy4851]

כ'ווייס נישט וויא צו שטעלען, סא שטעל איך עס דא.

איך האב היינט געזעהן א חליצה.

[ריק פערי]

זייער זעלטן, אפשר שרייבסטו באריכות?? ס'דארף זיין א אינטערסאנטע איבערלעבעניש (סאל זיך נישט מאכן.)

[שוטה]

אה, יש"כ ר' טייבעלע פאר'ן מ"מ, כ'האב ערשט יעצט באמערקט דיין תגובה.

[והוא פלאי]

כ'ווייס נישט וויא צו שטעלען, סא שטעל איך עס דא.

איך האב היינט געזעהן א חליצה.

די ביסט געווען פון די שטימע דיינים?
אדער סתם ווען מען האט קובע מקום געווען און מפרסם געווען האסטו געוויסט