ספר דרך השם - עם ביאור

הפוך בה דכולה בה

די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

ספר דרך השם - עם ביאור

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » מאנטאג יולי 27, 2020 8:45 pm

יישר כח פאר אלע קאמענטארן, עס גיבט מיר חיזוק אנצוגיין ווייטער, איך האב געעפנט אן עקסטערע אשכול פאר קאמענטארן דא , מנהלים, ביטע אריבערפירן אלע קאמענטארן אהין.. ותודה למפרע.
---
בעזרת השם יתברך

הקדמה:
ווער האט געמאכט די ספר?
דאס איז א ספר וואס הייסט דרך השם, געשריבן געווארן דורך די הייליגע רמח"ל (ר' משה חיים לוצאטו זי"ע) בעל מחבר פון ספר מסילת ישרים ועוד.

וואס רעדט מען אין די ספר?
די ספר איז באזירט אויף די תכלית פארוואס א מענטש איז דא אויף די וועלט, זייער שיין צונומען אלע חלקים פון די וועלט און אלע מצבים פונעם מענטש, זמנים פונעם יאר, אלעס איז ער מסביר וואס דאס איז און פארוואס עס פעלט אויס פארן מענטש צוצוקומען צום ציהל פארוואס ער איז באשאפן געווארן.

פארוואס איז מיר איינגעפאלן צו שרייבן איבער די ספר?
ווען איך האב געלערנט די ספר בין איך אונטערגעשפרינגען ביי יעדע ווארט באזונדער, איך האב געפילט אז ער רעדט צו מיין הארץ, און איך האב געטראכט אז פארוואס זאל נאר איך הנאה האבן און נישט אנדערע מענטשן, דהיינא, עס איז זייער א שווערע שפראך, און עס איז זייער בקיצור. און איך האב געדארפט איבערלערענען יעדע שטיקל אפאר מאל, צו פשוט כאפן וואס ער מיינט ארויסצוברענגען. האב איך געטראכט אז איך וועל עס שרייבן אויף א גרינגערע שפראך, אביסל טייטשן די ווערטער און מאכן א תמצית נאך יעדע שטיקל, אז נאך מענטשן זאלן הנאה האבן פון די ספר.

הקדמת המחבר: דא גיבט ער צו פארשטיין, וואס זיין מטרה מיט די ספר איז, און וואס ער גייט שרייבן אין די ספר:


רמח"ל – דרך השם – הקדמה חלק א'


יתרון ידיעת הדברים על מתכונת חלקיהם - די מערקייט (בעסערקייט) פון וויסן זאכן מסודר

כפי מחלקותם, וסדרי יחסיהם – לויט וויאזוי זאכן ווערן צוטיילט וואס קומט ערשט און וואס קומט נאכדעם

מידיעתם שלא בהבחנה – ווי איידער זיי וויסן צומישט אן קענען די סדר וואס קומט פאר וואס,

כיתרון, ראית הגן המהודר בערוגותיו ומיופה במסילותיו ובשורות מטעיו – איז אזויווי די חילוק פון זעהן א גארטן מסודר מיט זיינע וועגן און זיינע אנפלאצונגען קלאר

מראית חורש הקנים, והיער הצומח בערבוב – ווי איידער זעהן דערנער, גראז, ביימער צומישט (וואס דאס האסטו נישט הנאה צו קוקן משא"כ א מסודר'דיגע פעלד.


כי אמנם, ציור חלקים רבים, אשר לא נודע קשרם, ומדרגתם האמיתי, בבנין הכל המורכב מהם אצל השכל המשתוקק לדעת, – ווייל, א בילד פון אסאך זאכן (דעטאלן) וואס מען ווייסט נישט זייער קשר (פארוואס עס ליגט נעבן דעם) און מען ווייסט נישט וואו זיי באלאנגען עכט, און מען זעהט אלעס אויף איינמאל, איז פארן שכל וואס וויל זייער שטארק וויסן,

אינו אלא משא כבדה, בלא חמדה; שייגע בו. יעמול, ונלאה ועיף, ואין לו נחת – איז נאר א שווערע לאסט און די שכל פילט נישט קיין שום טעם מיט'ן קוקן אויף דעם און ער ווערט אויסגעמוטשעט און ער וויל זיך נישט מוטשענען דעראויף

כי הנה, כל אחד מהם שיגיע ציורו אצלו, לא יניח מהעיר בו התשוקה לבוא עד תכליתו – ווייל יעדע מאל ער טרעפט זיך אן אין איינער פון די חלקים פונעם בילד, וועט ער לויט זיין טבע צו דערגיין אלעס ביזן סוף, וועלן דערגיין די גאנצע בילד.

וזה לא יעלה בידו, כיון שנעדר ממנו תשלום ענינו – אבער עס וועט אים זיין זייער שווער, און ער וועט נישט ארויסהאבן די גאנצע בילד, ווייל ער ווייסט נישט די גאנצע בילד וואס די שייכות פון איין זאך צו די צווייטע איז.

שהרי חלק גדול מהדבר הוא, יחסיו עם המתיחסים לו, ומדרגתו במליאות – ווייל א גרויסע חלק פון פארשטיין די גאנצע בילד איז, צו ארויסהאבן און פארשטיין וואס איינס האט צו טוהן מיט די צווייטע, און וואו יעדע זאך פאר זיך שטייט

וזה נעלם ממנו – און דאס ווייסט ער נישט

ונמצאת, תשוקתו טורדתו מבלי שבעתה, וחמדתו מכאיבתו ואין מנוחה – קומט אויס, אז זיין חשק צו פארשטיין, מאכט אים אנגעשטרענגט און ער ווערט נישט זייט, און ער האט נישט קיין מנוחה, ווייל ער פארשטייט נישט

לא כן, היודע דבר אל אפניו – נישט אזוי איז איינער וואס ווייס יעדע זאך אויף זיין אויפן

שבהיות נושאו מתגלה לעיניו בעליל כמות שהוא, – ווייל וויבאלד ער פארשטייט וואו יעדע זאך קומט, ווען ער באגעגנט זיך מיט די צווייטע זאך, פארשטייט ער שוין

הלוך ילך והשכל אל אשר יפנה שם – וועט ער קענען גיין און ווערן קליגער, וואו ער וועט נאר גיין

וביופי מלאכותיו, יתענג וישתעשע – און מיט די שיינקייט פון זיין ארבעט (פלאג פון פארדעם צו פארשטיין יעדע זאך) וועט ער הנאה האבן און זיך דערפרייען.

המשך יבא אי"ה - ביטע לאזט אייערע קאמענטארן דא
לעצט פאראכטן דורך גרויסע עם הארץ אום דינסטאג יולי 28, 2020 11:28 am, מאל פאראכטן געווארן 1 סך הכל.

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

Re: ספר דרך השם - עם ביאור

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » דינסטאג יולי 28, 2020 9:16 pm

בעזרת השם יתברך

דרך השם - הקדמה – חלק ב'


הקדמה: די מחבר האט דאך אנגעהויבן צו מסביר זיין די חילוק צווישן איינער וואס ווייסט קלאר א זאך, און איינער וואס ווייסט נישט קלאר א זאך. שמועסט ער יעצט קודם אויס, וואס איז די זאך וואס די מענטש דארף לייגן דגוש צו וויסן, (עס וועט ווערן קלארער מיט די קומענדיגע ווערטער פון די מחבר.) כדאי ער זאל דורך דעם קענען זעהן אלע פרטים ארום, און ארויסהאבן יעדע פרט, וואס עס איז נוגע צו די שורש/יסוד צו וואס ער דארף וויסן/צוקומען. און דורך דעם וועט ער זיין קלארער אין יעדע פרט. אין אזוי וועט ער נישט זיין אזוי צומישט, און ער וועט ווערן קלאר אין די גאנצע פאזל פון די באשעפערס בריאה. (וואס די גאנצע בריאה איז געמאכט נאר פאר'ן מענטש) ווי די מחבר וועט שפעטער שרייבן.


והנה, כלל מה שיצטרך לאדם, שיבחן בנושאו. הוא, מדרגתו האמתית שזכרנו, - וואס איז די זאך וואס א מענטש דארף פוקאסירן, צו אריינטראכטן און פארשטיין, און קלאר ווערן מיט די זאך, אין נישט זיין צומישט אין דעם? דאס איז, זיך אליינס!

וזה; כי הנה, כשנבחין כלל הנמצאות; המוחשים, והמושכלים, שהם (גייט ארויף אויף מושכלים), כלל כל מה שנצטייר ציורו בשכלנו. – דאס מיינט אזוי, ווען די וועסט דיר אומקוקן אויף די וועלט, סיי מיט דיינע אויגן, וואס די זעהסט אויף די וועלט. (אלע זאכן וואס די קענסט זעהן מיט דיינע אויגן, טאפן מיט דיינע הענט, און אזוי ווייטער.) און סיי, די אלע זאכן וואס מען קען טאקע נישט זעהן, אבער די קענסט טראכטן איבער די זאכן.

נמצא, שאין כלם מין אחד, ומדרגה אחת. – וועסטו זעהן אז די אלע זאכן, זענען נישט אלעס איין מין זאך, און נישט אלע זאכן זענען אין די זעלבע שטאנד. (דאס מיינט: אז למשל, א דומם איז נישט די זעלבע מדריגה, און נישט די זעלבע מין ווי א חי', און אזוי ווייטער.)

אלא, מינים שונים, ומדרגות מתחלפות. נאר אלעס אויף די וועלט, איז אנדערע מינים, און זיי זענען אלע אויף אנדערע מדריגות.

וכפי התחלף מינם, כן יתחלפו משפטיהם, וחקיהם. – און לויט די שינויים פון יעדער מין זאך איינס פון דעם צווייטן, סיי לגבי דברים המחושים און סיי און דברים המושכלים, לויט דעם ווערט נשתנה די געזעצן און די צוגאנג צו יעדע מין לויט זיין מהות און לויט זיין מדריגה. (פעיק ניוז)

וזה ממה שיכריחנו, להבחין ביניהם, בהשכלתנו. – און דאס צו קענען ארויסהאבן און וויסן ווי אזוי זיך אומצוגיין מיט זיי, יעדער לויט זייער סארט און זייער מדריגה, מוזן מיר קענען מבחין און 'אפטיילן' צווישן זיי מיט אונזער שכל און פארשטיין וואו פונקטליך שטעקן די חילוקים צווישן זיי. (פעיק ניוז)

למען נשיג אותם לאמתם, כל אחד כפי חקו. - כדאי די זאלסט קענען ארויסהאבן די חילוקים צווישן די זאכן, אין אזוי וועסטו פארשטיין יעדע זאך וואו ס'קומט.


המשך יבא אי"ה - ביטע לאזט איבער אייערע קאמענטארן דא

און א גרויסן יישר כח פאר "פעיק ניוז" פאר די הארות.

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

Re: ספר דרך השם - עם ביאור

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » מאנטאג אוגוסט 03, 2020 1:32 am

בעזרת השם יתברך

דרך השם - הקדמה – חלק ג'


ואמנם, ראשי המדרגות והמינים, אחד. – די שפיץ (שורש) פון די מדרגות, [פון די זאכן וואס די זאלסט קוקן, יעדע זאך וואס די שורש פון דעם איז.] און די שורש פון די מינים, איז די זעלבע זאך (דאס מיינט: אז ביי ביידע דארספטו קוקן אויף די יסודות פון די זאך, [וואו די מחבר גייט שוין אויסשמועסן אויף וואס מען דארף קוקן צו ארויסהאבן די זאך.] און דורך דעם, פארשטיין די גאנצע זאך.

והם מה שראוי שיבחן בנושא, להכיר מאיזה מהם הוא, והם: - און די קומענדיגע זאכן, זענען די יסודות, וואס די דארפסט דיר שטעלן פאר דיר צו געוואויר ווערן, כדאי צו אידענטעציפירן וואו די זאך באלאנגט.

אויף וואס דארף מען קוקן? די מחבר גייט קודם שרייבן בכלליות אויף וואס מען דארף קוקן, און נאכדעם וועט ער מסביר זיין, וויאזוי מען זעהט פון דעם די גאנצע זאך


הכל והחלק – אויב די זאך איז די גאנצע זאך, אדער נאר א חלק דערפון.

הכלל והפרט – אויב דאס איז א פרט, אדער א כלל.

הסבה והמסובב – אויב דאס איז א סיבה, אדער א זאך וואס ברענגט די סיבה.

הנושא והמתחבר – אויב דאס טראגט די זאך, אדער ס'איז א זאך וואס איז מתחבר צו נאך זאכן, (און נישט קיין גאנצע נושא.)

וזה מה שנדרוש ראשונה בנושא, לדעת אם הוא כל, ואם הוא חלק. אם הוא כלל, או פרט. אם הוא סבה, או מסובב. אם הוא נושא, או מתחבר. – און דאס וואס מען זאל פראבירן צו דערגיין ביי יעדע זאך וואס מען באגעגנט זיך מיט, צי איז דאס א חלק, אדער די גאנצע, אויב איז דאס א חלק, אויב ס'איז א כלל אדער א פרט וכ"ו.

והנה, כפי מדרגתו, כן יבחן בו הבחנות, אשר כפי טבעו, מצטרכות להשלמת השכלתו, וציור ענינו. – און יעדע זאך, לויט זיין מדריגה, קען עס ווערן צוטיילט, און מאכן חילוקים צווישן אנדערע זאכן, און אזוי ארויסהאבן די גאנצע זאך. און ביי יעדע זאך עקסטער וועט מען דארפן עקסטער זעהן וואס עס איז אנדערש פון אנדערע זאכן און אזוי ארויסהאבן די גאנצע בילד (יעדע זאך, לויט זיין טבע, האט אנדערע זאכן וואס מען דארף קוקן, אויף, ארויסצוהאבן די בילד.)

אם חלק הוא, יבקש לדעת הכל שהוא חלק ממנו, אם הוא פרט, יחקור על כללו, אם סבה, יחקור על מסובו, אם מסובב – את סבתו, אם מתחבר, יבקש על נושאו. – ווען די באגעגנסט דיר מיט אן ענין, קוק. אויב איז דאס א חלק פון א זאך, זוך אלעס ארום וואס איז די חלק דערפון, און אויב איז עס א פרט, זוך אויף די כלל (און לויט דעם וועסטו שוין וויסן אלע פרטים ארום אז זיי קומען פון די זעלבע כלל) און אויב איז עס א סבה, זוך אויף דאס וואס מאכט די סיבה, און אויב איז דאס עפעס וואס מאכט א סיבה, זוך אויף וואס איז די סיבה וואס דאס מאכט. און אויב איז דאס א זאך וואס איז באהעפט צו א צווייטע זאך, זוך אויף וועליכע זאך דאס באהעפט.

ויחקור כמו כן לדעת, איזה מין, ממיני המתחברים הוא. אם קודם, אם נמשך. ואם מתלווה, אם עצמי. ואם מקרי, אם בכוח, ואם בפועל. – און ער זאל אויך פראבירן צו דערגיין, וועלעכע סארט פון די זאכן, וואס האבן שייכות מיט אנדערע זאכן, די זאך איז. אויב איז דאס בעפאר א צווייטע זאך, אדער דאס קומט נאך א צווייטע זאך, צו איז דאס וואס גייט צוזאמען מיט א צווייטע זאך, אדער דאס איז א זאך פאר זיך אליינס. איז דאס א זאך וואס האט נאר מיט צייט (עס קען זיך טרעפן אזא זאך, אבער עס איז נישט אייביג אזוי) אויב איז דאס א זאך וואס "קען געשעהן" אדער עס איז אייביג אזוי.

כולן הבחנות. לא ישלם ציור עניין, זולתם. – די אלע זאכן וואס מען דארף נעמען אין באטראכט, אן זיי, קען מען נישט ארויסהאבן אן דעם די גאנצע בילד פון קיין איין זאך. (און מען קען נישט זיין קלאר אין קיין שום זאך אן דורכגיין די אלע זאכן אויף דעם.

ועל הכל, יתבונן על טבע העניין, לדעת. אם הוא מוחלט, או מוגבל. ואם מוגבל הוא, יחקור על גבוליו. - אזוי אויך זאל מען אויף יעדע זאך אריינטראכטן אויף די טבע פון די זאך, מוז דאס אזוי זיין (מען קען דאס נישט טוישן) אדער עס איז באגרעניצט, אויב איז דאס באגרעניצט, פראביר צו דערגיין די גרעניצן פון די זאך.

כי אולם. כל עניין אמיתי, ישוב כוזב, אם ייוחס לנושא, בלתי הגון לו. או אם יילקח שלא בגבולו. – (פארוואס דארף מען אזוי שטארק אריינטראכטן אין יעדע זאך?) ווייל, יעדע אמת'דיגע זאך, וועסטו נישט ארויסקומען מיט די אמת, אויב די וועסט זיך באציהען מיט די זאך מיט די גדרים וואס זענען נישט פאר די זאך, אדער אויב די וועסט דאס נוצן אין א פלאץ וואס אין אמת איז דאס נישט אזוי.

ואמנם, צריך שתתבונן. שהנה, מספר הפרטים עצום מאוד מהכיל אותם שכל האדם, ואי אפשר לדעת כולם. – אבער, דארפסט אריינקלערן. אז די סכום פון אלע פרטים פון יעדע איינציגסטע זאך (פון די בריאה), איז זייער אסאך, און די מענטשליכע שכל קען דאס נישט אלעס ארומנעמען, און עס איז נישט מעגליך צו קענען אלעס פון זיי. (אויב אזוי, איז דאך נישט מעגליך צו דערגיין אלעס; לויט ווי די מחבר האט פריער אראפגעלייגט וויאזוי מען זאל צונעמען יעדע זאך.)

ואולם, מה שראוי לו שישתדל עליו, הוא; ידיעת כללים. כי כל כלל, בפרטו, כולל פרטים הרבה, וכשישיג כלל אחד, נמצא, משיג מאליו מספר רב מן הפרטים. – ממילא, פראביר צו פארשטיין אלע כללים. (וואס וועסטו אויפטוהן פון וויסן נאר כללים?) ווייל, יעדע כלל האט אין זיך אסאך פרטים, און ווען די וועסט אריינגיין אין די פרטים פון די כלל, וועסטו אוטאמאטיש קענען אסאך פרטים.

ואף על פי שלא הבחין בם עדיין, ולא הכיר היותם פרטי הכלל ההוא, כי הנה. כשיבוא אחד מהם לידו, לא יניח מלהכיר אותו, כיון שכבר ידוע אצלו העניין הכללי, אשר אי אפשר להם היות בלתו. – און כאטשיג וואס די האסט נאכנישט געטראפן די פרט, און די האסט נישט געוויסט אז די פרט איז א פרט פון די כלל וואס די זעהסט יעצט, אבער ווען די וועסט זיך באגעגענען מיט איינער פון די פרטים פון די כלל, וועסטו עס שוין דערקענען, ווייל די קענסט שוין די פרטים פון יענע כלל, וואס אן די פרטים, קען נישט זיין די כלל. (אז די לערנסט דורך די פרטים פון יעדע כלל, וועסטו ארויסהאבן גוט די כלל, און די וועסט אוטאמאטיש געדענקען ווען די קומסט אן צו א פרט, אז עס איז א פרט פון די כלל. און אן קענען די פרטים פון די כלל, האסטו נישט ארויס די כלל.)

וכן אמרו ז"ל, "לעולם יהיו דברי תורה בידיך כללים ולא פרטים" – און אזוי שטייט שוין אין חז"ל, אז א מענטש זאל לערנען די גאנצע תורה, מיט כללים אין נישט מיט פרטים, אזוי קען מען בעסער געדענקען די לערנען.

המשך יבא אי"ה. ביטע לאזט איבער אייערע קאמענטארן דא

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

Re: ספר דרך השם - עם ביאור

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » דינסטאג אוגוסט 11, 2020 10:54 am

בעזרת השם יתברך

דרך השם - הקדמה – חלק ד'


אך, מה שיצטרך בידיעת הכללים הוא: הדעת אותם בכל גבוליהם ובחינותיהם, וכמשאחז"ל. – אבער, דאס וואס עס פעלט זיך אויס ביים וויסן די כללים: עס צו וויסן און ארויסהאבן מיט אלע גרעניצן און בחינות, אזויווי די חז"ל זאגן (אין די אויבנדערמאנטע ספרי.)

ואפילו דברים שנראים בתחלה נעדרי התולדה, צריך שתשמור אותם, ותשית להם לבך, ולא תהי' בז להם. – און אפילו זאכן וואס זעהן אויבן אויף אויס וואו עס האט גארנישט צו טוהן מיט די פרטים, דארפסטו דאס אפהיטן. (געדענקען), און צולייגן קאפ דערצו, און זאלסט זיי נישט אונטערשאצן.

כי, אין לך דבר קטון או גדול בכלל, שאין לו מקום תולדה בפרטים. – ווייל, ס'איז נישט דא א גרויסע אדער קליינער זאך אין די כלל, וואס האט נישט קיין פלאץ אין די פרטים. (ד.מ. וועסט דיר טרעפן מיט די חלק פון די כלל, ביי איינער פון די פרטים.)

ומה שלא יוסיף ולא יגרע בקצת הפרטים, הנה, יוליד תולדה רבה בזולתם. – און, אויב דו זעהסט עפעס וואס דו טראכסט אז עס מאכט נישט אויס אויף די פרטים וואס דו זעהסט יעצט, אבער עס מאכט אסאך אויס, און עס לייגט אסאך צו צו אנדערע פרטים. (מוז נישט זיין דוקה ביי די פרטים וואס דו זעהסט יעצט, קען זיין אז דו וועסט עס טרעפן ביי אן אנדערע פרט.)

ובהיות הכלל כלל לכולם, צריך שיהי' בו, מה שיספיק לכלם. – און וויבאלד א כלל איז א כלל פאר אלע פרטים פון די כלל, דארף אין די כלל זיין גענוג אינפארמאציע פאר אלע פרטים. (קומט אויס אז ס'איז זייער וויכטיג צו מעיין זיין אין יעדע כלל, זייער שטארק.)

ע"כ צריך שתדקדק בזה מאד, ותתבונן על ענינם, ועל יחסיהם, וקשריהם, בדקדוק גדול, ותבחון יפה יפה המשכם, והשתלשלותם, איך נמשכים ענין מענין, מן הראש ועד הסוף. ואז תצליח, ואז תשכיל. – וועגן דעם. דארפסטו זייער שטארק מדקדק זיין אין דעם (אין די כללים). און אריינטראכטן אין די ענין פון די כלל, און אויף די זאכן וואס האבן צו טוהן מיט דעם, מיט א גרויסע פונקטליכקייט. און זאלסט קלאר ארויסהאבן די המשך, און די השתלשלות פון אנפאנג ביזן סוף: וויאזוי די גאנצע כלל/כללים ארבעטן. און דעמאלץ וועסטו מצליח זיין, און קלוג ווערן.

והנה, ע"פ הדברים האלה, חברתי לך: קורא נעים, חיבור קטן זה, וכוונתי בו, להציע לפניך, כללי האמונה, והעבודה על בורים, באופן שתוכל לעמוד עליהם על נכון, ויצטיירו בשכלך ציור מספיק מוצל מן הערבוב והמבוכה, ותראה שרשיהם וענפיהם במדרגותם בבירור האפשרי שיתישבו על על לבך ותקנה אותם בשכלך במובחר שבפָנים. - און לויט וואס איך האב געשריבן ביז דא, האב איך מחבר געווען פאר דיר: זיסע ליינער, די קליינע חיבור, און איך האב אינזין געהאט דיר צו פארלייגן די כללים פון די אמונה און עבודה, מיט זייער גאנצע קלארקייט. אויף א וועג, וואס דו זאלסט זיי קלאר ארויסהאבן, און באקומען א קלארע בילד אין דיין שכל, אן קיין צומישענישן. און זאלסט קענען זעהן קלאר אלע זייערע מדריגות און די שרשים און די ענפים וואס קומען ארויס פון דעם (פון די כללים). און זאלסט עס קענען קונה זיין מיט דיין שכל, מיט די אויסדערוועלטע פון די וועגן (זיי צו קונה זיין).

ומשם והלאה יקל לך למצא דעת אלוקים בכל חלקי התורה ופירושיה, ולעמוד על כל סתוריה. כברכת ה' אלוקיך אשר יתן לך. – און פון דארטן און ווייטער, (נאכן ענדיגן די ספר.) וועט דיר זיין גרינגער, צו טרעפן געטליכע פארשטאנד אין אלע חלקים פון די תורה, און אירע מפרשים. און פארשטיין אלע באהאלטענע זאכן פון די תורה, אזויווי די ברכה וואס די באשעפער גיבט דיר.

והנה, נשתדלתי לסדר הדברים בסידור שנראה לי יותר נאות, ובמלות שחשבתים היותר הגונות, לתת לך ציור שלם מהדברים האלה אשר גמרתי להשכילך. – און איך האב פראבירט צו אויסלייגן די זאכן וואס איך וויל דיר דא אויסלערנען, די סדר וואס איך האב געהאלטן אז עס איז די שענסטע, און מיט די ווערטער וואס מערסטע פאסיג, דיר צו געבן א גאנצע בילד פון די זאכן וואס איך האב אפגעמאכט דיר דא אויסצולערנען.

ע"כ. גם אתה, עתה, צריך אתה לדקדק על כל זה, ולשמור את כל זה שמירה מעולה, עד תמצא מקום שיועיל לך, ולא תוותר על שום דיקדוק, פן יתעלם ממך ענין הכרחי. – וועגן דעם, אויך דו. יעצט, דארפסטו אויך מדקדק זיין אויף די אלע זאכן וואס איך האב מדקדק געווען. און אפהיטן די אלע זאכן זייער גוט, ביז דו וועסט טרעפן א פלאץ וואו עס וועלט דיר העלפן (צינוץ קומען.). און זאלסט נישט מוותר זיין אויף קיין שום דיקדוק, ווייל אפשר וועסטו דיר פארהוילן פון א וויכטיגע ענין.

אבל זה אשר תעשה, תדקדק על כל המלות, ותשתדל לעמוד על תוכן הענינים, ולעצור כל אמיתתם בשכלך, ומצאתה לך מנוח אשר ייטיב לך. – אבער דאס איז וואס דו זאלסט טוהן, זיי מדקדק אויף אלע ווערטער, און פראביר צו פארשטיין די תוכן פון די ענינים, און איינהאלטן (חזר'ן/געדענקען) זייער גאנצע אמת'דיגקייט אין דיין שכל.

והנה, קראתי שם הספר הזה "דרך ה'". כי הנה, הוא כלל מדרכיו ית"ש שגלה לנו ע"י נביאיו, והודיענו בתורתו, ובהם מנהלנו, ומנהל כל בריותיו. – און איך האב גערופן די ספר "דרך ה'". ווייל, די זאכן וואס איך שרייב אין די ספר רעדט פון די וועגן פון די באשעפער וואס ער האט מגלה געווען דורך זיינע נביאים און ער האט אונז עס געלאזט וויסן און זיין תורה, און מיט די זאכן, פירט ער אונז, און אלעס וואס ער האט באשאפן.


וחלקתי אותו לד' חלקים. – און איך האב עס צוטיילט אין פיר טיילן.

ח"א – אדבר בו על כלל יסודות המציאות ופרטותיו. – אין די ערשטע חלק, וועל איך רעדן איבער די יסודות פון די עקזיסטענס און זיינע פרטים

ח"ב – בהשגחתו ית"ש. – אין די צווייטע חלק וועל איך רעדן איבער די השגחה פון די באשעפער.

ח"ג – בנבואה. – אין די דריטע חלק וועל איך רעדן איבער נבואה.

וה"ד – בעבודה. – און אין די פערטע חלק וועל איך רעדן איבער "עבודה"


ואתה אחי, כל מבקש ד', בדרך הזה לך, וד' יהי' עמך, ונתן לך עינים לראות, ואזנים לשמוע נפלאות מתורתו. אכ"י. – און דו ברודער, יעדער וואס זוכט די באשעפער, גיי אויף די וועג, און די באשעפער וועט זיין מיט דיר, און ער וועט דיר געבן אויגן צו זעהן און אויערן צו הערן וואונדער פון זיין תורה. אמן כן יהי' רצון.


עד כאן הקדמה. - ביז דא איז די אריינפיר צו די ספר.


המשך יבא אי"ה. - ביטע לאזט אייערע קאמענטארן דא

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

Re: ספר דרך השם - עם ביאור

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » דאנארשטאג אוגוסט 13, 2020 9:23 am

בעזרת השם יתברך

הייבן מיר אן די ערשטע פרק פון ספר מיט סייעתא דשמיא.

חלק הראשון | פרק ראשון |א'



מציאותו

א) כל איש מישראל, צריך שיאמין, וידע, שיש שם מצוי ראשון. קדמון, ונצחי. והוא שהמציא וממציא כל מה שנמצא במציאות. והוא: האלוה ב"ה. - יעדע איד. דארף גלייבן און וויסן. אז ס'איז דא "דארט" איינער וואס ער איז די ערשטע, זיך געפעדערט (געווען בעפאר די וועלט איז באשאפן געווארן.) און ער איז וואס בלייבט אויף אייביג. און ער איז דער וואס האט באשאפן, און ער באשאפט, אלעס וואס טרעפט זיך אין די עקזיסטענס. און ער איז. די אייבערשטער, געלויבט איז ער.

שלימותו

ב) עוד צריך שידע. שהמצוי הזה ית"ש, אין אמיתת מציאותו מושגת זולתו כלל. ורק זה נודע בו, שהוא מצוי שלם בכל מיני שלמות. ולא נמצא בו חסרון כלל. - אויך דארף מען וויסן, אז די באשעפער, זיין אמת'דיגע מציאות קען מען נישט ארויסהאבן חוץ ער אליינס. און נאר דאס איז וואס מען קען וויסן איבער אים. אז ער איז גאנץ מיט אלע מיני שלימות וואס איז דא, און ביי אים איז נישט דא קיין חסרונות בכלל.

ואולם. דברים אלה ידענום בקבלה מן האבות, ומן הנביאים, והשיגום כל ישראל במעמד הר סיני. ועמדו על אמיתתם בבירור. ולמדום לבניהם דור אחר דור כיום הזה, שכן ציום משרע"ה מפי הגבורה. "פן תשכח את הדברים אשר ראו עיניך וגו' " והודעתם לבניך ולבני בניך. - אבער. די זאכן ווייסן מיר ווייל מיר האבן דאס מקבל געווען פון די אבות און פון די נביאם, און אלע אידן האבן דאס משיג געווען ביים מעמד הר סיני, און זיי האבן דעמאלץ אלעס ארויסגעהאט קלאר און געווען איבערצייגט אין די אמת, און עס געלערנט פאר זייער קינדער און זיי פאר זייערע קינדער, ביז די היינטיגע טאג, ווייל אזוי האט משה רבינו זיי געהייסן; וואס די באשעפער האט אים געהייסן זיי באפעלן. "פן תשכח את הדברים אשר ראו עיניך וגו' - "והודעתם לבניך ולבני בניך. (כדאי מען זאל נישט פארגעסן, און אז די קינדער און אייניקלעך זאלן עס וויסן מיט א קלארקייט,; זאל מען עס לאזן וויסן פאר די קינדער. און זיי זאלן עס זאגן פאר זייערע קינדער.)

אמנם, גם מצד החקירה במופתים הלמודים, יאמתו כל הענינים האלה, ויוכיח היותם כן. - אבער, מען קען זיך אויך איבערצייגן איבער די "מציאות השם". דורכן אריינטראכטן, און דערגרינטעווען אין די פארשידנארטיגע לערנונגען. און וויסן קלאר, אז די עקזיסטענז פון די באשעפער איז אמת.

מכח הנמצאות, ומשיגיהם, אשר אנחנו רואים בעינינו, ע"פ חכמת הטבע. ההנדסה, התכונה, ושאר החכמות. שמהם. תלקחנה הקדמות אמיתיות, אשר יולד מהם, בירור הענינים האמיתיים האלה. - פון די אלע זאכן וואס געפונען זיך אויף די וועלט, און דורך די אלע וועגן וויאזוי מען פארשטייט די זאכן וואס געפונען זיך אויף די וועלט. וואו למשל: הנדסה, תכונה. און אנדערע חכמות, וואס פון דעם נעמט זיך אמת'דיגע הקדמות, וואס נעמט זיך דורכ'ן ווערן איבערצייגט פון די חכמות, איבער די אמת'דיג'קייט פון די "מציאת השם"

ואמנם, לא נאריך עתה בזה. אלא נציע הקדמות לאמתם. ונסדר הדברים על בורים, כפי המסורת שבידינו, והמפורסם בכל אומתינו. - אבער, מיר וועלן נישט יעצט מאריך זיין אין דעם, נאר מיר ווען אראפלייגן די אמת'דיגע הקדמות, און מסדר זיין אלעס מיט אן אמת, לויט וואס עס איז איבערגעגעבן געווארן פאר אונז. (פון די פריער'דיגע) און וואס איז באוואוסט אין אונזער גאנצע פאלק.

הכרח מציאותו

ג) עוד צריך שידע, שהמצוי הזה ית"ש. הנה, מציאותו מציאות מוכרח. שא"א העדרו כלל. - נאך א זאך וואס דו דארפסט וויסן, אז די באשעפער, זיין עקזיסטענץ מוז זיין, און ס'איז נישט מעגליך אן דעם.

ד) עוד צריך שידע שמציאותו ית"ש אינו תלוי בזולתו כלל. אלא. מעצמו הוא מוכרח המציאות. - נאך א זאך וואס דו דארפסט וויסן. אז זיין עקזיסטענץ איז נישט געבינדן/געוואנדן אין קיינעם אויסער אים, נאר פון זיך אליינס מוז ער עקזעסטירן.

המשך יבא אי"ה. - ביטע לאזט אייערע קאמענטארן דא

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » פרייטאג אוגוסט 21, 2020 10:19 am

בעזרך השם יתברך


חלק הראשון | פרק ראשון |ב'



פשיטותו

ה) וכן צריך שידע, שמציאותו ית"ש; מציאות פשוט, בלי הרכבה וריבוי כלל. - און אזוי אויך דארפט איר וויסן, אז די עקזיסטענס פון די באשעפער, איז א פשוט'ע מציאות, אן קיין אויסמישונג און פארמערונג בכלל. (ס'וועט קלאר ווערן מיט די קומענדיגע ווערטער פונעם מחבר.)

וכל השלימות כולם, נמצאים בו בדרך פשוט. - און אלע זאכן וואס מען קען זיין מושלם מיט, געפונען זיך ביים באשעפער, און עס איז ביי אים "בדרך פשוט".

פירוש: כי הנה, בנפש ימצא כחות רבים שונים, שכל אחד מהם גדרו בפני עצמו. דרך משל, הזכרון כח אחד, והרצון כח אחר, והדמיון כח אחר. ואין אחד מאלה נכנס בגדר חבירו כלל. כי הנה, גדר הזכרון - גדר אחד, וגדר הרצון - גדר אחר, ואין הרצון נכנס בגדר הזכרון, ולא הזכרון בגדר הרצון, וכן כולם. - פירוש: ביי א מענטש אין זיין נפש געפונען זיך פארשידינע כוחות וואס זיי זענען אנדערש איינער פון די אנדערע וואס יעדע פון זיי האבן אנדערע גדרים, און איינס טרעפט זיך קיינמאל נישט מיט די אנדערע, (קומט אויס אז ס'איז נישט קיין שלימות) למשל, "זכרון" און "רצון" און "דמיון" די אלע כוחות געפונען זיך אין די נפש פונעם מענטש, אבער זיי האבן אנדערע גדרים, און זיי טרעפן זיך קיינמאל נישט צוזאם. (ווען א מענטש פארגעסט, האט עס נישט צוטוהן מיט זיין רצון אדער נישט האבן רצון, אא"ו.)


אך האדון ברוך הוא יתברך שמו, איננו בעל כוחות שונים, אף על פי שבאמת יש בו עניינים שבָנו הם שונים; כי הרי, הוא רוצה, והוא חכם, והוא יכול, והוא שלֵֵם בכל שלימות. - אבער, די באשעפער איז נישט קיין "בעל כוחות שונים, כאטשיג וואס עס געפונט זיך ביי אים כוחות וואס ביי אונז זענען די כוחות אנדער איינע פון די אנדערע, נאר ביים באשעפער איז אלעס איינס, ווייל; ער איז דער וואס וויל, און ער איז קלוג, און ער קען, און ער איז גאנץ מיט אלע שלימות.

אמנם, אמתת מציאותו, הוא ענין אחד. שכולל באמיתתו וגדרו כל מה שהוא שלימות, ונמצא שיש בו כל השלימות. לא כדבר נוסף על מהותו ואמיתת ענינו, אלא מצד אמיתת ענינו בעצמה; שכולל באמיתה כל השלימות, שאי אפשר לעניין ההוא מבלתי כל השלימות מצד עצמו. - אבער די אמת'דיגע מציאות פונעם באשעפער איז איין זאך, וואס איז די גדר פון די איין זאך; איז אמת'דיג נכלל "אלעס" וואס עס הייסט שלימות, און עס קומט אויס אז ביים באשעפער געפונט זיך אלע שלימות, נישט ווי א באזונדערע זאך וואס עס איז צוגעלייגט צו זיין מציאות, נאר פון זיך אליינס, און פון די עצם עקזיסטנץ פונעם באשעפער איז עס אזוי, אז ער איז כולל אלע מינע שלימות, וואס עס קען נישט עקזעסטירן (די מציאות) אן די אלע שלימות. (און וועגן דעם איז עס מוכרח אז עס זאל זיך געפונען ביי אים "מצד עצמו" און נישט ווי אן עקסטערע צוגעלייגטע זאך.)

והנה, באמת הדרך הזה, רחוק מאד מהשגותנו וציורינו, וכמעט שאין לנו דרך לבארו, ומלות לפרשו, - אבער אמת'דיג גערעדט, די וועג (פון טראכטן/פארשטיין) איז זייער ווייט פון אונזערע השגות און אונזער אויסמשלען (מיר קענען זיך עס נישט פאָרשטעלן אין אונזער מח.) און עס פעלט אונז די ווערטער און וועגן דאס צו פארשטיין און צו מסביר זיין.

כי אין ציורינו ודמיותינו תופס אלא ענינים מוגבלים בגבול הטבע הנברא ממנו ית"ש. - שזה מה שחושינו מרגישים, ומביאים ציורו אל השכל. ובברואים הנה הענינים רבים ונפרדים. - ווייל אונזער דמיון און imagination קען נישט תופס זיין (פארשטיין) נאר זאכן וואס זענען געבינדן צו די טבע וואס די באשעפער האט באשאפן, ווייל דאס איז וואס מיר כאפן אויף דורך אונזערע חושים און דאס פילהן מיר, און דורך דעם מאכן מיר אפ אין אונזער דמיון וויאזוי עס דארף אויסצוזעהן, און ביי די באשעפענישן (וואס די באשעפער האט באשאפן,) זענען די אלע אויבנדערמאנטע כוחות אסאך, און אפגעטיילט איינער פון די צווייטן. (ממילא איז זייער שווער צו פארשטיין מיט אונזער שכל די חילוק אז ביים באשעפער איז אלעס איינס.)

אולם, כבר הקדמנו שאמיתת מציאותו ית"ש אינה מושגת. ואין להקיש ממה שרואים בברואים על הבורא ית"ש. כי אין ענינם ומציאותם שוה כלל, שנוכל לדין מזה על זה. אבל זה גם כן מן הדברים הנודעים מקבלה כמו שכתבתי, ומאומתים בחקירה על פי הטבע עצמו בחוקותיו ומשפטיו. שאי אפשר על כל פנים שלא ימצא מצוי אחד משולל מכל הטבע, חוקותיו, וגבוליו, מכל העדר וחסרן, מכל רבוי (ווערן מער/ווייניגער) ורכבה (אויסמישן) מכל יחס (reference) וערך (שאצן), ומכל מִקְרֵי הברואים. שיהי' הוא הסבה האמיתית לכל הנמצאות ולכל המתילד בם. כי זולת זה, מציאות הנמצאות שאנו רואים, והתמדתם, הי' בלתי אפשר. - אבער, מיר האבן שוין מקדים געווען צו מסביר זיין, אז די אמת'דיגע מציאות פונעם באשעפער, קען מען נישט משיג זיין. און מען קען נישט צוגלייכן וואס מען זעהט ביי באשעפענישן וואס די באשעפער האט באשאפן צו דאס פארגלייכן אז אזוי איז אויך ביים באשעפער, ווייל זיי זענען בכלל נישט גלייך אין זייער עצם מציאות זיי צו קענען פארגלייכן איינע צו די אנדערע. אבער דאס (אז די באשעפער איז שלֵם מיט אלע שלימיות, און אנדערש ווי מיר טרעפן נישט אויף די וועלט אז מען זאל האבן אלע כוחות, און זיין שלֵם מעצמו.) איז אויך פון די זאכן וואס זענען באקאנט פון וואס מיר האבן מקבל געווען פון אונזערע נביאים און פון אונזערע עלטערן, אזויווי איך האב שוין פריער געשריבן. און דאס איז אויך קלאר-געשטעלט אלץ אמת, מיט "חקירה" לויט די גרעניצן און זייערע חוקים. אז עס קען נישט זיין אזא זאך אז עס זאל זיך נישט געפונען אין די בריאה איינער וואס געפונט זיך, און ער איז "מושלל" (ארויסגענומען פון די כלל) פון די גאנצע טבע, און אירע געזעצן און גרעניצן, און ביי אים איז נישט דא קיין חסרון און עפעס וואס איז "נישט" דא ביי אים. און ביי אים עקזעסטירט נישט די אלע זאכן וואס געפונען זיך ביי די באשעפענישן. און דאס מאכט אים אז ער זאל זיין די אמת'דיגע סיבה פאר אלעס וואס געפונט זיך אויף די וועלט, און אלעס וואס געשענט און ווערט געבוירן אין די וועלט. ווייל ווען נישט, די מציאות וואס מיר זעהען, און אז עס גייט אייביג אן, וואלט נישט געווען מעגליך.

וממה שצריך שידע עוד, - און פון וואס נאך איר דארפט וויסן איז:

שהמצוי הזה יתברך שמו מוכרח שיהי' אחד ולא יותר. - אז עס מוז זיין אז עס זאל נאר זיין איין באשעפער

פירש: שאי אפשר שימצאו מצוים רבים שמציאותם מוכרח מעצמו, אלא אחד בלבד צריך שימצא במציאות המוכרח והשלם הזה, - דאס מיינט: אז עס איז נישט מעגליך אז עס זאלן זיך געפונען מערערע באשעפענישן וואס זייער עקזיסטענס איז מוכרח פון זיי אליינס, נאר איינער אליינס דארף זיך געפונען אין די מוכרח'דיגע און גאנצע מציאות.

ואם שימצאו נמצאים אחדים לא ימצאו אלא מפני שהוא ממציאם ברצונו ונמצאים כולם חלקיים בו ולא מצויים מעצם. - און אויב עס געפונען זיך מערערע באשעפענישן וואס זעהען אויס וואו איינציג, איז עס נישט נאר ווייל די באשעפער באשאפט זיי מיט זיין ווילן, און זיי אלע זענען חלקים פון אים (וואס ער האט באשאפן) און נישט באשאפן געווארן דורך זיך אליינס.

נמצא, כלל הידיעות השרשיות האלה ששה. והם, אמתת מציאותו ית"ש, שלימותו, הכרח המצאו, היותו בלתי נתלה בזולתו, פשיטתו, ויחידו. - קומט אויס אז די כלל פון די שורש'דיגע זאכן וואס מען דארף וויסן איז זעקס. 1) די אמת'דיג'קייט פון זיין מציאות 2) זיין גאנצקייט 3) די הכרח אז די באשעפער מוז זיין 4) ער איז נישט אנגעבונדן אין קיינעם 5) די פשטות פון זיין מציאות 6) זיין איינציגקייט.



----------------

*ביטע האלטן אין קאפ די נקודות אז ער איז שָלֵם און אז ער איז די סִבְה צו אלעס וואס געפונט זיך אויף די וועלט. דאס איז וויכטיג צו פארשטיין די גאנצע המשך וויאזוי די ספר פאָרט.

*******************

המשך יבא אי"ה. - ביטע לאזט אייערע קאמענטארן דא

אוועטאר
גרויסע עם הארץ
שר ששת אלפים
תגובות: 6077
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 24, 2018 9:17 pm
לאקאציע: אייוועלט

Re: ספר דרך השם - עם ביאור

תגובהדורך גרויסע עם הארץ » מיטוואך סעפטעמבער 02, 2020 9:04 pm

בעזר השם יתברך


חלק הראשון | פרק שני | חלק א'



פרק שני | בתכלית הבריאה


א) הנה, התכלית בבריאה היה, להטיב מטובו יתברך שמו לזולתו. - די באשעפערס ציהל מיטן באשאפן די וועלט איז געווען, צו גיבן פון זיין גוטס פאר א צווייטן.

והנה, תראה כי הוא לבדו יתברך השלימות האמיתי המושלל מכל החסרונות, ואין שלימות אחר כמוהו כלל. - און דו וועסט זעהן, אז נאר די בעשעפער אליינס איז גאנץ אן קיין חסרונות, און ס'איז נישט דא אזא שלימות ווי אים בכלל.

ונמצא, שכל שלימות שידומה, חוץ מהשלימות יתברך שמו, הנה איננו שלימות אמיתי, אלא יקרא שלימות בערך אל ענין חסר ממנו. - קומט אויס אז אלע זאכן וואס קוקן אויס גאנץ חוץ זיין שלימות, איז נישט עכט שלמיות, נאר מען רופט עס אן שלימות אין קעגנזאץ צו זאכן וואס זענען נישט אזוי גאנץ ווי דעם.

אך השלימות בהחלט אינו אלא שלימותו ית"ש. - אבער עכטע שלימות, איז נאר די שלימות פון די באשעפער.

ועל כן, בהיות חפצו ית"ש להטיב לזולתו, לא יספיק לו בהיותו מטיב קצת טוב, אלא בהיותו מטיב תכלית הטוב שאפשר לברואים שיקבלו. - וועגן דעם. ווען די באשעפער האט אפגעמאכט צו גיבן גוטס פאר אנדערע, וועט נישט זיין גענוג ווען ער גיבט זיי נאר אביסל גוטס, נאר ווען ער גיבט זיי די בעסטע גוטס וואס באשעפענישן קענען באקומען.

ובהיותו הוא לבדו ית"ש הטוב האמיתי, לא יסתפק חפצו הטוב אלא בהיותו מהנה לזולתו בטוב ההוא עצמו שהוא בו ית"ש מצד עצמו. שהוא הטוב השלם והאמיתי. - און וועגן נאר די באשעפער אליינס איז די אמת'דיגע גוטס, וועט נישט זיין גענוג צו "גיבן" פאר די באשעפענישן פון זיין גוטס, נאר ווען ער וועט זיי גיבן צו הנאה האבן מיט די גוטס ווואס איז דא ביי די באשעפער פון זיך אליינס; וואס דאס איז די אמת'דיגע און גאנצע גוטס.

והנה, מצד אחר, הטוב הזה, אי אפשר שימצא אלא בו. על כן, גזרה חכמתו, שמציאות ההטבה האמיתית הזאת יהי' במה שיתן מקום לברואים, לשיתדבקו בו ית"ש באותו השיעור שאפשר להם שיתדבקו, ואז נמצא, שמה שמצד עצמם, אי אפשר שיתוארו בשלימות ית"ש, הנה מצד התדבקם בו, יגיע להם באותו השיעור שאפשר ליתאר בשלימות ההוא ית"ש. מצד היותם מתדבקים בו. וימצאו, נהנים בטוב האמיתית ההוא, בערך שאפשר להם ליהנות בה, - אבער פון די אנדערע זייט, די גוטס, קען זיך נישט געפונען נאר ביי אים. וועגן דעם האט די באשעפער געמאכט, אז די גוטס זאל געגעבן ווערן דורך א וועג ווי די מענטשן זאלן זיך קענען באהעפטן מיט אים לויט וויפיל מען קען זיך באהעפטן מיט אים, און דעמאלץ וועט אויסקומען אז: פון די מענטשנס זייט קען מען זיך טאקע נישט צוקומען צו די שלימות פון די באשפער און נישט הנאה האבן פון די גוטס פון די באשעפער, אבער דורך דעם וואס זיי באהעפטן זיך צו די באשעפער, וועלן זיי קענען באקומען די שלימות פון די באשעפער און הנאה האבן פון דעם.

ונמצא, היות כונתו ית"ש בבריאה שברא, לברוא מי שיהי' נהנה בטובו ית"ש באותו הדרך שאפשר שיהנה בו. - קומט אויס, אז די כוונה פון די באשעפער מיט'ן באשאפן די וועלט איז געווען: צו באשאפן א באשעפעניש (די מענטש) וואס ער וועט הנאה האבן פון זיין גוטס לויט וויפיל די באשעפער האט געמאכט אז ער זאל קענען הנאה האבן.



המשך יבא אי"ה. - ביטע לאזט אייערע קאמענטארן דא


צוריק צו “ידיעות התורה”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 2 געסט