אידישע וועלט פארומס

מיללער האט געשריבן:ברוקלין,

איבער אייער אנפראגע;
"וואס קען זיין פאר איין יוד א מצוה גדולה, אין פאר איין יוד כמו עבירה?"
בפשטות אלע מצוות כהונה אויב א זר הקרב איז דאך יומת.

דערווייל וועל איך שטעלן א חידה אויף מצוות מילה.
היכי תמצי אז א קינד איז געבארען געווארן און ער איז נתחייב געווארן במילה ליום השמיני, און איידער עס איז אנגעקומען דער אכטער טאג, איז געווען עפעס וואס האט געטוישט די הלכה ונתחייב במילה מיד אפי' נאך פאר דעם אכטען טאג

מיללער האט געשריבן:לויט דעם איז א כהן וואס עסט תרומה טמאה אויך די זעלבע? אדער דאס איז נאר אויב איך פסק'ן נישט 'אין ביעור חמץ אלא שריפה'.

בננה אחת, עשרים ברכות?!

איך יתכן שעל אכילת בננה אחת יתחייב האדם לברך עשרים ברכות?


בשולחן ערוך, הלכות הבדלה סימן רצד סעיף א' מובא שאם שכח אדם לומר תפילת "אתה חוננתנו" בערבית של מוצ"ש, אינו חוזר כיון שיכול להבדיל על כוס ההבדלה. אולם אם שגה האדם בכפליים, גם שכח לומר "אתה חוננתנו" וגם טעם קודם ההבדלה דינו לחזור שוב על שמו"ע כדי לומר "אתה חוננתנו", שכן על ידי אכילתו הוא פגם בהבדלה.

יוצא איפה שאכילת הבננה (לאו דוקא...) לפני ההבדלה מחיבת את האוכל ב-20 ברכות, 19 ברכות של תפילת שמו"ע וברכה אחרונה "בורא נפשות".

הארה מענינת: בגמרא מסתכם כל הכתוב לעיל ב-5 מילים: "טעה בזה ובזה חוזר לראש"...