טאגבוך קיץ ס"ט: באזוך #7 אחרון חביב מאשקע
פארעפענטליכט: זונטאג אוגוסט 23, 2009 8:42 pm
מיטוואך שופטים, ערב ראש חודש אלול, צווישן יום כיפור קטן און מנחה, צודריזלט זיך דער טעליולער און אויפן פענסטערל באווייזט זיך דאס נאמען פון א זעלטענע רופער. דער געוועזענער ראש הקהל "מאשקע" וויל דרינגענד רעדן מיט מיר. ער באגריסט און גייט זאפארט צום ענין: קרעמער, עפן יעצט א 'ווארד' פייל מיטן קעפל "באזוך 7 - מאשקע"... איך וועל זיין ביי דיר ביז אפאר שעה. איך פרעג איבער וועלכע צייט ער רעכנט דא צו זיין, ווייל פון 8:30 ביז 9:30 איז מען אין שוהל צו מנחה-מעריב. ער זאגט אז ער האט א ליידיגן סדר היום און וועט זיך צושטעלן צו מיינעם.
נאך א שטיקל געשפרעך שטעלט זיך ארויס אז ער קומט אפליפערן זיין אידענע (בעלת הגמ"ח הידוע - לינק פארגעצויגן [לינק קרעדיט: סתם אזוי'ס געדולד, און איכער'ס ארבעט.) צו א שפיל/פלעי אין איינע פון די זומער קעמפס פונעם אומגעגענט, און ווילאנג דער שפיל געדויערט האפט ער אריינצוכאפן א סעריע באזוכן ביי קאלעגע קרעטשמעריסטן. פונקט גוט - זאג איך אים - ווייל מיין אידענע רעכט זיך אויך צו גיין צו יענעם זעלביגן שפיל, און דאס באדייט אז איך וועל אים קענען איבערגעבן דעם צווייטן צוזאמלייג בענקל וואס פונקציאנירט נאך ביי מיר אין באנגעלוי אונטערצושפארן די זיץ פלייש אויף די פאר שטונדן ביז "די ענד", אדער "פיינעלי" אויף מיידעליש.
דער מענטש טראכט און די פרוי לאכט. אהיימקומענדיג פון מעריב דערזעה איך מיך מיט א שטוב שפרינגעדיגע, דער עסט, דער אנדערער וויינט, דער וויל טרונקן און דער אנדערער וויל אלעס אויסער גיין שלאפן. רוף איך שנעל אן דעם מ. ראש הקהל מיט די בשורה לא טובה אז דער באזוך ווערט נדחה צו אן אומבאשטומטן צייט, פרטים יבואו ווען דער שר החלומות וועט באהערשן די קינדערישע שטופעריי. דער פארשטענדליכער ראש הקהל (וואס האט זיך יענע נאכט ארויסגעדרייט פון אלע פעטערליכע פליכטן, איבערגעבנדיג די ילדים צו געטרייע שכנים און קרובים, אלס הכרת הטוב אויף דעם וואס זיי באנוצן זיך שטענדיג מיט זיין גמ"ח..) האט פארגעשלאגען אריינצורופן יעדע פאר מינוט אנצופרעגן אויב דער פאסיגער צייט האט דערגרייכט.
דערוויילע האט זיך דער פאטער אנגעטאן די מוטערישע שיך און אנגעהויבן אריינלייגן די קינדער אין די בעטן מיט גלעטן און ציפעדיגע גלעטן, די גאר קליינע האט מען געדארפט וויגן און בארוהיגן, אבער ענדע אלעס איז געווארן פרידן און א שטילקייט האט גענידערט אויפן אטמאספערע פון באנגעלוי קרעמער. אבער דער ערווארטעטער גאסט האט דערווייל ערפאלגרייך באזוכט ביי אנדערע גוטע פריינט, און יענע באזוכן האבן זיך געצויגן ביז דער זייגער האט שוין געקלאפט ארום האלבער עלף אויפדערנאכט, הערשט דאן האבן מיר די געלעגנהייט געהאט צו געבן פונקטליכע אנווייזונגען פארן גאסט וויאזוי מען עפנט אויף דעם גרינגערן צוים פון פאראיאר און מען דערגרייכט צו מיין כאטקע.
די ערשטע פראגע זיינע איז געווען וואו עס איז אפירגעקומען דאס געביין פונעם פאריעריגן 'דאלי' וואס מיר האבן באשריבן אין טאגבוך ס"ח (ווי נעמט מען די לינקס אויפצוזוכן דאס געדולד?), איך האב אים געזאגט אז מאי דהוה הוה, ווי דער קלוגער פארשוין האט געזאגט אין מיטל-אלטער: העבר אין והעתיד עדיין דאלי מנין.
נאכדעם האב איך אים צוגעוויזן א באקוועמע בענקל פארנט פונעם קרעטשמע טישל וואס דינט גלייכצייטיג אלס האלטער פאר מיין לעפטאפ און קלאפערגעצייג. היות עס איז פונקט אויסגעפאלן ראש חודש, האב איך נישט געזשאלעוועט קיין מיה און ארויסגעבראכט עטליכע טעצער מיט כל מילי דמיטב, אנגעהויבן פון שווארציע דזשעליביענס (א פעווארייט טאפיק ביי מאשקע) און געענדיגט מיט פרוכט קענדיס (אויפן פארלאנג פון טריאו דער מנהל וואס איז פונקט ערשינען אויף גוגעל טאלק'ס פענסטערל, האב איך מכבד געווען מאשקע צו מאכן א ברכה אויף די קענדי באנאנע וואס איז שטארק באליבט ביי טריאו), שפעטער איז צוגעקומען א שאכטל פאטעיטע טשיפס המכונה 'פרינגלס', אויסער געציילטע חתיכות שאין ראויות להתכבד האבן אלע אין די רייע געהאט א תיקון השלם דורך דעם חשוב'ן גאסט און זיין געבער.
צו אלעם ערשטן האבן מיר אינאיינעם אפגעשטאט א באזוך אין קרעטשמע, וואו מיר האבן צוזאמען געליינט אפאר צוגעקומענע תגובות (און אויף איין פלאץ צוגעשריבן אז מיר האבן שטארק הנאה געהאט פונעם ארטיקל), און ווען אלעס איז שוין געווען ווייס (המבואר באשכול א ווייסע טישטוך באדעקט די קרעטשמע) האבן מיר זיך אריבערגעכאפט צו נאך פארשידענע זייטלעך מזאטלעך שונים ומשונים, מיט איין מטרה צו טרייבן די צייט. צווישן אנדערע האבן מיר זיך געלערנט אביסל חכמה פונעם פוקס (א שוועסטער-קינד פון ק.נ.א.), און איבערגעבליקט אן אינטערסאנטן לינק וואס איז פונקט אריינגעשיקט געווארן צו אונז דורך פאטאקי08 (ותשואת חן חן לו).
וואס נאך איז פארגעקומען ביי דעם רעקארד לאנגן באזוך וואס איז נישט געקומען צו קיין ענדע בעפאר 12:00 אינמיטן די נאכט? האלט אייך געשפאנט אויף מאשקע'ס באריכט.
נאך א שטיקל געשפרעך שטעלט זיך ארויס אז ער קומט אפליפערן זיין אידענע (בעלת הגמ"ח הידוע - לינק פארגעצויגן [לינק קרעדיט: סתם אזוי'ס געדולד, און איכער'ס ארבעט.) צו א שפיל/פלעי אין איינע פון די זומער קעמפס פונעם אומגעגענט, און ווילאנג דער שפיל געדויערט האפט ער אריינצוכאפן א סעריע באזוכן ביי קאלעגע קרעטשמעריסטן. פונקט גוט - זאג איך אים - ווייל מיין אידענע רעכט זיך אויך צו גיין צו יענעם זעלביגן שפיל, און דאס באדייט אז איך וועל אים קענען איבערגעבן דעם צווייטן צוזאמלייג בענקל וואס פונקציאנירט נאך ביי מיר אין באנגעלוי אונטערצושפארן די זיץ פלייש אויף די פאר שטונדן ביז "די ענד", אדער "פיינעלי" אויף מיידעליש.
דער מענטש טראכט און די פרוי לאכט. אהיימקומענדיג פון מעריב דערזעה איך מיך מיט א שטוב שפרינגעדיגע, דער עסט, דער אנדערער וויינט, דער וויל טרונקן און דער אנדערער וויל אלעס אויסער גיין שלאפן. רוף איך שנעל אן דעם מ. ראש הקהל מיט די בשורה לא טובה אז דער באזוך ווערט נדחה צו אן אומבאשטומטן צייט, פרטים יבואו ווען דער שר החלומות וועט באהערשן די קינדערישע שטופעריי. דער פארשטענדליכער ראש הקהל (וואס האט זיך יענע נאכט ארויסגעדרייט פון אלע פעטערליכע פליכטן, איבערגעבנדיג די ילדים צו געטרייע שכנים און קרובים, אלס הכרת הטוב אויף דעם וואס זיי באנוצן זיך שטענדיג מיט זיין גמ"ח..) האט פארגעשלאגען אריינצורופן יעדע פאר מינוט אנצופרעגן אויב דער פאסיגער צייט האט דערגרייכט.
דערוויילע האט זיך דער פאטער אנגעטאן די מוטערישע שיך און אנגעהויבן אריינלייגן די קינדער אין די בעטן מיט גלעטן און ציפעדיגע גלעטן, די גאר קליינע האט מען געדארפט וויגן און בארוהיגן, אבער ענדע אלעס איז געווארן פרידן און א שטילקייט האט גענידערט אויפן אטמאספערע פון באנגעלוי קרעמער. אבער דער ערווארטעטער גאסט האט דערווייל ערפאלגרייך באזוכט ביי אנדערע גוטע פריינט, און יענע באזוכן האבן זיך געצויגן ביז דער זייגער האט שוין געקלאפט ארום האלבער עלף אויפדערנאכט, הערשט דאן האבן מיר די געלעגנהייט געהאט צו געבן פונקטליכע אנווייזונגען פארן גאסט וויאזוי מען עפנט אויף דעם גרינגערן צוים פון פאראיאר און מען דערגרייכט צו מיין כאטקע.
די ערשטע פראגע זיינע איז געווען וואו עס איז אפירגעקומען דאס געביין פונעם פאריעריגן 'דאלי' וואס מיר האבן באשריבן אין טאגבוך ס"ח (ווי נעמט מען די לינקס אויפצוזוכן דאס געדולד?), איך האב אים געזאגט אז מאי דהוה הוה, ווי דער קלוגער פארשוין האט געזאגט אין מיטל-אלטער: העבר אין והעתיד עדיין דאלי מנין.
נאכדעם האב איך אים צוגעוויזן א באקוועמע בענקל פארנט פונעם קרעטשמע טישל וואס דינט גלייכצייטיג אלס האלטער פאר מיין לעפטאפ און קלאפערגעצייג. היות עס איז פונקט אויסגעפאלן ראש חודש, האב איך נישט געזשאלעוועט קיין מיה און ארויסגעבראכט עטליכע טעצער מיט כל מילי דמיטב, אנגעהויבן פון שווארציע דזשעליביענס (א פעווארייט טאפיק ביי מאשקע) און געענדיגט מיט פרוכט קענדיס (אויפן פארלאנג פון טריאו דער מנהל וואס איז פונקט ערשינען אויף גוגעל טאלק'ס פענסטערל, האב איך מכבד געווען מאשקע צו מאכן א ברכה אויף די קענדי באנאנע וואס איז שטארק באליבט ביי טריאו), שפעטער איז צוגעקומען א שאכטל פאטעיטע טשיפס המכונה 'פרינגלס', אויסער געציילטע חתיכות שאין ראויות להתכבד האבן אלע אין די רייע געהאט א תיקון השלם דורך דעם חשוב'ן גאסט און זיין געבער.
צו אלעם ערשטן האבן מיר אינאיינעם אפגעשטאט א באזוך אין קרעטשמע, וואו מיר האבן צוזאמען געליינט אפאר צוגעקומענע תגובות (און אויף איין פלאץ צוגעשריבן אז מיר האבן שטארק הנאה געהאט פונעם ארטיקל), און ווען אלעס איז שוין געווען ווייס (המבואר באשכול א ווייסע טישטוך באדעקט די קרעטשמע) האבן מיר זיך אריבערגעכאפט צו נאך פארשידענע זייטלעך מזאטלעך שונים ומשונים, מיט איין מטרה צו טרייבן די צייט. צווישן אנדערע האבן מיר זיך געלערנט אביסל חכמה פונעם פוקס (א שוועסטער-קינד פון ק.נ.א.), און איבערגעבליקט אן אינטערסאנטן לינק וואס איז פונקט אריינגעשיקט געווארן צו אונז דורך פאטאקי08 (ותשואת חן חן לו).
וואס נאך איז פארגעקומען ביי דעם רעקארד לאנגן באזוך וואס איז נישט געקומען צו קיין ענדע בעפאר 12:00 אינמיטן די נאכט? האלט אייך געשפאנט אויף מאשקע'ס באריכט.