דאס געוויין פון נאפאליאן'ס גענעראל

געשמאקע ארטיקלן און בילדער וכדו'

די אחראים: אחראי, געלעגער

אוועטאר
שמעלקא זאפטיגער
שר שלשת אלפים
תגובות: 3155
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 15, 2016 3:19 pm
לאקאציע: איינגעטונקען

דאס געוויין פון נאפאליאן'ס גענעראל

תגובהדורך שמעלקא זאפטיגער » זונטאג יולי 22, 2018 4:02 pm

עס איז אין יארע תקע"ב, נאך פילע פראוון פון די גרויסע קאאליציע - וועלכע איז באשטאנען פון אזעלכע ריזן ווי בריטאניע, רוסלאנג, פרייסן און שוועדן - צו באקעמפן דעם זיגרייכן פראנצוזישן מיליטער און זייער קייסער נאפאליאן - איז דאס ענדליך ענדליך טאקע געשען.

איין שלאכט נאך די צווייטע האבן די פראנצויזן געווינען מיט פרייד און טריאומף, ביז עס איז געקומען צו די בארימטע 'לייפציג שלאכט', וואס האט איבערגעוואויגן דעם וואגשאל צום נישט גוטן זייט פאר די ביז יעצטיגע זירער, און זיי געברענגט צו די זייט פון פארלירער.

פארשטענדליך, אז דער קייסער נאפאליאן האט געברענט פון גרויס אויפרעגעניש, און נישט געקענט פארשטיין וויאזוי האט אזא זאך געקענט פאסירן. פארוואס ארבעטן זיך אייביג אויס זיינע גלענצענדע טאקטיקן, אבער דאסמאל איז עס געווען אזא וויסטער דורכפאל?

בלויז איין זאך האט געקענט אנטשיידן זיין גרויס אויפברויז: א פעררעטער. עס איז זיכער דא איינער אין זיין ארמיי - וואס באזיצט א הויכראנגיקער פאזיציע - און האט צוטרירט צו די געהיימע תכסיסי מלחה, און ווארשיינליך האט ער דאס ארויסגעגעבן פארן פיינט, וואס האט זיך געוויסט צו באהיטן פון די שטרויכלונגען, און אזוי באזיגן די אומזיגבארער נאפאליאן.

נאפאליאן האט אויפגענומען גאר א נאנטער זיינער, זאל שטילערהייט אויספארשן דעם אינצידענט, און געוואר ווערן אויב דער שונא'ס קאבינעט האט געהערט פון עפעס אינערליכע אינפארמאציע, און אויב יא, פון וועמענ'ס מויל און צו וועמענ'ס אויער איז דאס געגאנגען.

נאך אינוענסיווע פארשונגען אויף עטליכע פון די גרעסטע מיניסטארן אין די פראנצוזישע מיליטער, איז דער נאנטער געקומען צו נאפאליאן, און אים אריינגערוימט אין אויער דעם נאמען פון דעם פאררעטער!

דער קיסר הערט דאס נאמען, און ווערט אויפגעשוידערט. די רעדע איז פון אדמיראל מישעל דע פראיעה, דער צווייטער אין ראנג פון די "לע רויאל" - די פראנצוזישע נעווי קרעפטן!

באלד באפעלט נאפאליאן צו ברענגען דעם פארשוין פאר אים. דער אדמיראל קומט אן מיט די אויסגעביגלטע איינצוג, זיין שווערד איז אויסגעגלאנצט, און א תמימות איז אויסגעשפרייט אויף זיין געזיכט. קומענדיג נאנט צו נאפאליאן, האט ער געקינעט, ווארטנדיג אז נאפאליאן זאל געבן ערלויבעניש זיך אויפצושטעלן. "שטיי אויף" זאגט אים דער קייסער.

דער אדמיראל הייבט זיך אויף, און צו זיין וואונדער זעט ער ווי דער קייסער שטייט ממש געציילטע מילימעטער'ס פארנט פון אים. נאפאליאן הייבט אויף זיין רעכטן האנט, און לאזט אראפ א קלינגעדיגן פראסק פאר דעם אדמיראל אין פנים אריין. אדמיראל מישעל איז פון דעם פראסק געפלויגן אויף אונטערוויילעכץ מיט קראפט, ער האט זיך צובראכן א ביינדל צוויי, און טרערן פון פארשעמונג האבן זיך אים געשטעלט אין זיינע אויגן.

אבער דער קיסער גיבט נישט נאך... ער קומט צו נענטער צום געפאלענעם אדמיראל, און נעמט זיך שרייען אויף אים מיט קולי קולות: "דו שעמסט זיך נישט? אזא נידערטרעכטיגער געמיינער יונג ביסטו? שוין יארן וואס מיר קענען זיך, יארן וואס מיר טוען אינאיינעם קעמפן אויפן פראנט, און דא אן קיין בושה ביסטו א עקלהאפטיגער פאררעטער? וואס מיינט דאס, הא?"

דער אומגליקליכער אדמיראל האט אנגעהויבן צו וויינען און זיך בעטן אז עס איז נישט ריכטיג, מ'האט אויף אים אומזיסט ארויפגעווארפן א פאלשער קלאגע. אבער די פארשער וואס זענען אריינגעקומען אין זאל - און אנגעהויבן אויסצופארשן מישעל אויפן באפעל פונעם קייסער - האבן אים אנגעהויבן צו פייניגן פיזיש און גייסטיש, ביז מישעל דע פראיעה האט זיך מודה געווען, אז יא, ער האט איבערגעגעבן אינפארמאציע פאר די רוסישע רויטע ארמיי, פאר אסאך געלט.

דער קייסער האט אים נישט געוואלט אומברענגען, ווייל עס איז גאר הארבע פארברעכן, און עס קומט אים אביסל מער פיין און ליידן. האט נאפאליאן ארויסגעגעבן א באפעל, אז מען זאל ברענגען די גאנצע פאמיליע פון דעם פארעטער, אין דעם איז אריינגערעכנט נישט בלויז זיין ווייב און קינדער, נאר אויך זיינע עלטערן און געשוויסטער, פעטער'ס און פלומעניקעס, און זיי באפוילן אז זיי זאלן אלע פארטריבן וועגן, צום אינזל מאן-סאן-מישעל, וואס איז נעבן די פראנצוזישע ברטאן פארט, וואו דארט וועלן זיי לעבן און שטארבן איינזאם און איזאלירט, אלס שטראף פון די אומדערהערטער פארברעכן וואס זייער פאמיליע מיטגליד האט דורכגעפירט.

עטליכע טעג שפעטער איז ארויסגעפארן פון די ברטאן פארט א גרויסער שיף, וואס אויף איר דעק זענען געווען ארום הונדערט מענטשן, פאמיליע מיטגלידער פונעם געוועזענעם צוויי ראנגיקער פראנצוזישער אדמיראל מישעל דע פראיעה, זיי לאזן זיך ארויס אויפן וועג צו א פארנעפלטער און אומסימפאטישער צוקונפט, צו א שטענדיגער ברוטאלער גלות.

אנקומענדיג צום אינזל, האבן די פארטריבענע באטראכט דאס ארט און געזען אז דא איז גארנישט דא. צוביסלעך זענען זיי צו זיך געקומען, און אנגעהויבן צו קלערן וואס מען קען דא טון ווייטער, נישט אויסצושטארבן פון הונגער און פון קעלט. מישעל האט צונויפגעקליבן זיין פאמיליע, און אנגעהויבן צו טיילן פליכטן פאר יעדעם פון זיי. די מענער זאלן אויסהאקן די גוטע האלץ פון וואלד, און די פרויען זאלן וועבן נעצן צו כאפן פיש, ווייטער די קינדער וועלן קלויבן העלצעלעך פאר די פייער וואס מ'וועט אנצינדן ביינאכט, צו קענען עסן נאכטמאל.

מאן מאכט איין טריט נאכן צווייטן, און צוביסלעך בויט די פאמיליע א נייע לעבן, מ'האט געבויעט הייזער, געמאכט פישער נעצן און שיפעלעך, און זיך געלעבט א רואיג און צופרידן לעבן, שטיל און באשיידן. אזוי האבן זיך פארמערט קינדער און אייניקלעך, זיי זענען געווארן א באזונדערע שבט, און עס האט זיך געפרוכטבארט ווייטער.

איין מאדנע זאך האט פאסירט איין טאג אין יאר, און האט זיך יערליך איבערגעשפילט. מישעל דע פראיעה האט זיך געפלעגו זעצן מיט זיינע פילע פאמיליע מיטגלידער, קוקן צום ריכטונג פון פאריז, און דאן האט ער אויסגעשאסן אין א יאמערליכער געוויין, וואס האט געשניטן די הערצער.

וואס האט פאסירט? וואס איז דאס געוויין?...

יארן זענען פארביי געלאפן, און די פאמיליע זיצט נאכאלץ אויפן אינזל, אן קיין שום פארבינדונג מיט די אינדערויסנדיגער וועלט, און אן סיי וועלכע מאדערניזאציע. זיי האבן בעיקר געלעבט פון פון פרוכט, און פון פיש. פון צייט צו צייט איז זיי געלונגען צו כאפן א פייגל, און דאן איז עס שוין געווען א גרויס געווינס. די קלוגערע פון צווישן זיי האבן אויסגעלערנט פאר די יונגע וויאזוי מען ספראוועט זיך מיטן לעבן אויף דען אינזל, און אזוי איז דאס לעבן געפארן, די קינדער האבן זיך זארגלאז געשפילט און געשווימען, און אלעס איז געווען א מחיה.

אבער - איין מאל א יאר. איין מאל א יאר! דאן ווייסט יעדער, אז אלעס ווערט אפגעשטעלט, דער זיידע מישעל דרייט זיך אויס צו פאריז, ער וויינט און וויינט, מיט גאר א טיפער געוויין. די אייניקלעך פלעגן ווערן אויפגערעגט אויף אים, און נישט פארשטיין. עס איז דאך אלעס אזוי גוט דא; מיר האבן פרישע פיש טעגליך, זאפטיגע פרוכט, מ'מאכט א לעבן, פארוואס אין די וועלט דארף דער אלטער מישעל זיי פרובירן אריינצושלעפן אין מרה שחורה? וואס וויל ער פון אונזער לעבן האבן?...

די אייניקלעך פון מישעל האבן דאס געשמועסט שטילערהייט אונטערן רוקן פון זיידן, צווישן זיך, און אויך מיט זייערע ווייטערע קרובים וואס האבן געלבעט אויפן אינזל, לאכנדיג מיט אן אויפברויז אויף מישעל'ס מאדנע און נארישע פירעכץ.

עוף השמים יוליך את הקול, מישעל האט געהערט אז זיינע אייניקלעך זענען ברוגז אויף אים, אז איינמאל א יאר דערביטערט ער זיי דאס לעבן. ער האט צוזאמענגערופן אלע זיינע קינדער און אייניקלעך, און געוואלט מיט זיי רעדן.

נאך איידער ער האט דערציילט זיין היסטאריע, האט אים שוין א געוואגטער אייניקל געפעדערט מיט א פראגע: "זיידי טייערער, מיר פארשטייען אז דער קייסער איז געווען בייז אויף דיר, און פארשיקט אין די ווייטע גלות, און מיר האבן נישט אלעס וואס עס איז דא אין פראנקרייך... אבער פארוואס דארפסטו טראכטן פון אמאל? טראכט פון יעצט! יעצט איז אלעס פיין און וואויל, מיר האבן הנאה, גארנישט פעלט אונז נישט, וואס איז דא צו וויינען?"...

דער זיידע האט מיט ליבשאפט באטראכט דעם יונגן אייניקל, און געזאגט מיט א צובראכן שטימע: "אוי מיין אומוויסנד קינד! דו ביסט דא געבוירן געווארן, דו מיינסט אז די בעסטע וואס מ'האט נאר איז פרישע פיש טעגליך, און פיינע זאפטיגע פרוכט. דו ביסט גליקליך מיט א פיינער שווים... דו ביסט אין פאריז קיינמאל נישט געווען, וואס פארשטייסטו דען? מיר האבן געהאט א לעבן פון הערע און כבוד, הערליכע פאלאצן און טייערע וועגענער, וואו מיר זענען געגאנגען האט מען אונז רעספערטיקט, דו ווייסט דען וואס מיר האבן פארלוירן? דו ווייסט נישט, און דו וועסט קיינמאל נישט וויסן. ווייל אויב דו וואלסט געהאט דאס מינדעסטע אהנונג, וואלסטו נישט געווארן אויפגערעגט אויף מיין טרויער טאג, נאר וואלסט צוזאמען מיט מיר פארגאסן טייכן טרערן"...

טויזענטער יארן זענען שוין פארביי, זינט מען האט אונז פארטריבן פון אונזער הייליג לאנד. מיר זיצן דא אין דעם ביטערן גלות, און מיינען אז אלעס איז פיין, אלעס איז גוט, עס פעלט אונז נישט גארנישט, און טייל ווערן נערווירט פון דעם תשעה באב, ווער דארף דאס האבן?...

יא יא, מיר וועלן קיינמאל אין לעבן נישט פארשטיין וואס מיר האבן פארלוירן! מיר מיינען אז א גוטע קאר מיט א פולער באנק קאנטע, נחת פון די קינדער און געזונט - אז מ'האט דאס אלעס איז עס ממש געוואלדיג. אבער וואס ווייס מיר דען?

קענען מיר דען וויסן וואס איז געווען דער פראכט פון די וועלט, די הייליגע בית המקדש? וואס איז דאס געווען די קרבנות,די כהנים, לוים, אורים ותומים, א שטיק קדושה איז געווען, מ'האט זיך אויסגעלייטערט פון יעדע עבירה מיט א קרבן, איי איי איי, הלואי ווען מיר זאלן אביסל פארשטיין, אבער ליידער איז דאס הארץ פארטעמפט.

עס איז בלויז דא איין וועג וויאזוי מיר וועלן באגרייפן וואס מיר האבן פארלוירן, און מיר שרייען אויס צום בורא מיט א טרערל: הֲשִׁיבֵנוּ ה' אֵלֶיךָ וְנָשׁוּבָה, חַדֵּשׁ יָמֵינוּ כְּקֶדֶם!
א טייל פון די פרוכט וואס מען ניצט צו מאכן זאפט זענען עפל, מאראנץ, טאמאטע, אנאנאס, גרייפפרוכט, גוואווע, מאנגא, קאווענע, זשורעכלינע, וויינטרויבן, לימענע און גרינע לימענע.

עם הארץ
שר מאה
תגובות: 176
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג סעפטעמבער 11, 2012 6:31 am
לאקאציע: נישט ביי זיך

תגובהדורך עם הארץ » זונטאג יולי 22, 2018 4:11 pm

גאלדענע ווערטער...
ש׳כח רב שמעלקא

אוועטאר
איש האשכולות
שר האלף
תגובות: 1902
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוגוסט 16, 2016 3:45 pm
לאקאציע: יעצט בין איך דא

תגובהדורך איש האשכולות » זונטאג יולי 22, 2018 4:16 pm

Wow! שיין געשריבן!
וויכטיג מאכער: סאו ווען ס'מאכצעך אז א ניק פרעגט באמת א פראגע, קריגט ער אן ענטפער, שטייצעך אויב סיז דא, אבער ווען א ניק נוצט זיין קיבארד צו פארהיילן א ווייטאג, טריי איך געווענליך אים נישט צו שטערן.

אוועטאר
שמחת עולם
שר חמישים ומאתים
תגובות: 320
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג דעצמבער 31, 2013 7:35 am

תגובהדורך שמחת עולם » זונטאג יולי 22, 2018 4:22 pm

געוואלדיגע ארטיקל!

יישר כח, שמעלקא!
פאר די אלע וואס האבן ליב דעם פסוק
"הוכח תוכיח את עמיתך"

זאלן אויך געדענקן דעם פסוק
"בצדק תשפוט עמיתך"

אוועטאר
האסט נייעס
שר חמש מאות
תגובות: 704
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך מארטש 30, 2016 11:43 am
לאקאציע: דא... אויב זעהסטו נישט, קוק גוט..

תגובהדורך האסט נייעס » זונטאג יולי 22, 2018 4:29 pm

שמחת עולם האט געשריבן:געוואלדיגע ארטיקל!

יישר כח, שמעלקא!

אוועטאר
הערש'עלע שטופער
שר חמישים
תגובות: 75
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יולי 11, 2018 11:09 pm
לאקאציע: next to wifi

תגובהדורך הערש'עלע שטופער » זונטאג יולי 22, 2018 4:31 pm

נישטא קיין ווערטער מוסיף צו זיין ר' שמעלקא,
גוט און קלאר,
אמת און וואר,
זאל דאס שוין זיין דאס לעצטע יאר,
דאס איז מיין אפיניען... און וואס איז אייערס?...

ממה נפשך
שר חמש מאות
תגובות: 948
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 11, 2014 9:37 am

תגובהדורך ממה נפשך » זונטאג יולי 22, 2018 4:32 pm

גוט געשריבן. ארויפגעברענגט די געפילן.

מטעמים
שר חמשת אלפים
תגובות: 5519
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 04, 2014 10:06 pm

תגובהדורך מטעמים » זונטאג יולי 22, 2018 4:37 pm

ממה נפשך האט געשריבן:גוט געשריבן. ארויפגעברענגט די געפילן.
איך בין אויסגעלאפען פון איידיעס וואס צו שרייבען

אוועטאר
לכאורה
שר עשרת אלפים
תגובות: 11151
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוקטובער 20, 2009 2:43 pm

תגובהדורך לכאורה » זונטאג יולי 22, 2018 5:08 pm

יישר כח פאר די שיינע ארטיקל, ר' שמעלקא.
איך בין צוריקגעבליבן מיט טויזנטער אשכולות, אבער איך געב נישט אויף... שטייטליך און צוביסלעך וועט מען אי"ה "ווייס מאכן די קרעטשמע"

אוועטאר
שמעלקא זאפטיגער
שר שלשת אלפים
תגובות: 3155
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 15, 2016 3:19 pm
לאקאציע: איינגעטונקען

תגובהדורך שמעלקא זאפטיגער » זונטאג יולי 22, 2018 6:43 pm

יישר אלע גוטע פריינט.
א טייל פון די פרוכט וואס מען ניצט צו מאכן זאפט זענען עפל, מאראנץ, טאמאטע, אנאנאס, גרייפפרוכט, גוואווע, מאנגא, קאווענע, זשורעכלינע, וויינטרויבן, לימענע און גרינע לימענע.

אוועטאר
טשאדעלע באדעלע
שר חמשת אלפים
תגובות: 5674
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג יולי 09, 2017 5:29 pm
לאקאציע: לי עוועניו קארנער מאנסי בלוד.

תגובהדורך טשאדעלע באדעלע » זונטאג יולי 22, 2018 6:50 pm

א פאסטליכער משל און שיין אראפגעשריבן. ישר כח שמעלקא
!!!...JOBS, JOBS, JOBS

אוועטאר
אלי' מקוה יוד
שר האלף
תגובות: 1586
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 18, 2017 11:52 pm

תגובהדורך אלי' מקוה יוד » זונטאג יולי 22, 2018 6:55 pm

טשאדעלע באדעלע האט געשריבן:א פאסטליכער משל און שיין אראפגעשריבן. ישר כח שמעלקא
קען איך אייך מיט עפעס בייהילפיג זיין? פילט אייך פריי מיר צו קאנטאקטן אויף הענגאוטס elyemikva@gmail.com, כ'וועל פרובירן דאס בעסטע.

אוועטאר
לאנדאנער
שר חמש מאות
תגובות: 587
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אפריל 18, 2017 6:32 pm

תגובהדורך לאנדאנער » זונטאג יולי 22, 2018 6:58 pm

באמת שיין

דער עיקר וואס געבט צו אז מען כאפט נישט דער ערשטע מינוט אז עס בלויז א משל

אוועטאר
שלומה
שר חמישים ומאתים
תגובות: 357
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך אוגוסט 09, 2017 8:16 pm

תגובהדורך שלומה » זונטאג יולי 22, 2018 7:17 pm

זייער גוט ארויסגעברענגט
זייטיגע נאטיץ
איר קאנט נאכזאגן מיינע אין אייער נאמען, נאר זאגט נישט אייערס אין מיין נאמען!

פעשען
שר חמישים ומאתים
תגובות: 324
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג פאברואר 25, 2016 5:40 pm

תגובהדורך פעשען » זונטאג יולי 22, 2018 7:51 pm

Wow, געוואלדיג און זאפטיג!!

אוועטאר
נו שוין
שר האלף
תגובות: 1062
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג אוקטובער 13, 2015 12:47 am

תגובהדורך נו שוין » זונטאג יולי 22, 2018 10:23 pm

הערליך!

סתם אלס נייגער, די משל האט עפעס אמת אין זיך?

יאצמעך
שר שלשת אלפים
תגובות: 3089
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אפריל 13, 2015 4:09 pm
לאקאציע: ביים עם הארץ אין מויל

תגובהדורך יאצמעך » זונטאג יולי 22, 2018 10:58 pm

WOW!
ביטע נעמט נישט מיין שווייגן פאר א שתיקה כהודאה.

קעניגליך
שר חמישים
תגובות: 68
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג יולי 05, 2018 7:46 pm

תגובהדורך קעניגליך » זונטאג יולי 22, 2018 11:54 pm

הערליך שיין. נעינטער געברעינגט די ווייטאג, געוועין אמאל אסאך, אסאך אסאך שענער.

אוועטאר
גיי
שר חמישים ומאתים
תגובות: 402
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג יולי 10, 2018 12:38 am

תגובהדורך גיי » זונטאג יולי 22, 2018 11:55 pm

הערליך שיין. א יישר כח

אוועטאר
שמש
שר חמישים ומאתים
תגובות: 394
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג יוני 07, 2015 7:49 pm
לאקאציע: שול

תגובהדורך שמש » מאנטאג יולי 23, 2018 12:17 am

הערש'עלע שטופער האט געשריבן:נישטא קיין ווערטער מוסיף צו זיין ר' שמעלקא,
גוט און קלאר,
אמת און וואר,
זאל דאס שוין זיין דאס לעצטע יאר,

אוועטאר
Goodmorning
שר האלף
תגובות: 1736
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג מארטש 06, 2018 2:32 pm

תגובהדורך Goodmorning » מאנטאג יולי 23, 2018 12:41 am

.....Wow....Supper
שויתי ה' לנגדי תמיד

אוועטאר
ברעטל
שר מאה
תגובות: 157
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך סעפטעמבער 12, 2018 4:48 pm
לאקאציע: ביים ברעטל

תגובהדורך ברעטל » מאנטאג אוגוסט 05, 2019 3:28 pm

עניני דיומא
"יישר כח בעל תפלה, ס'וואלט געקענט נעמען אסאך לענגער"!

אוועטאר
אברהם דוד
שר העשר
תגובות: 48
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך יוני 14, 2017 11:53 pm

תגובהדורך אברהם דוד » מאנטאג אוגוסט 05, 2019 4:31 pm

א זעלטנהייט פון א קריסטאל קלארע, פראכטפול הערליכע, אויסנאם רירנדע, טיף אינהאלטספולע און אינהאלטסרייכע ארטיקל!
געווען א שטארקע פארגעניגן צו ליינען, א גרויסן דאנק!
א טאג אן ליינען איז ווי... איך מאך א ווערטל - איך האב נישט קיין אהנונג...
(קרעדיט: איך געדענק נישט)


צוריק צו “היימישע קרעטשמע”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 10 געסט