בלאט 1 פון 2

עדיטאריעל: מיין עיקר תכלית פון דאווענען איז נישט אויף צו געהאלפן ווערן!

געשריבן: מיטוואך מארטש 01, 2017 10:43 pm
דורך גאלדענע פעדער
פון גאלדענע'ס עדיטאריעל טישל. (מוגה געווארן דורך ידידי וואוילע שעפעלע ותשחח"ל.)

מיין עיקר תכלית פון דאווענען איז נישט אויף צו געהאלפן ווערן!



וואס איז תפילה?

לאמיר פאר א מינוט לייגן אין די זייט די חלקים פון שבח און הודאה. און קאנצעטרירן בלויז אויף די חלק פון "בקשת צרכים". וואס איז די תכלית און משמעות דערפון?

בפשטות און בהשקפה ראשונה וואלט א יעדער געענפערט: וואס הייסט וואס די תכלית איז? אוודאי געוויס איז די תכלית פון "בקשת צרכים בתפילה" אז מען בעהט די באשעפער ער זאל זיי צוהערן און ממלא זיין מיינע בקשות און תפילות אויף וואס איך בעהט, דארף, און האף. און באמת טאקע אזוי האלטן כאטש טייל ראשונים. (עיין בספר החינוך ועוד) אבער איך מיין אז עכ"פ אויף צי מחנך זיין קינדער און בחורים איז נישט כדאי צו גיין מיט דעם מהלך. פארוואס?

רעדנדיג לעצטנס מיט איינער וואס טוט אסאך מיט קינדער און בחורים מיט יודישקייט פראבלעמען, און איז היינט פון די סאמע גרעסטע און דעם פעלד ביים חסידישן עולם און אפילו ביי די ליטווישע אויך, האט ער מיר מסביר געווען אז די זאך טויג נישט און דארף האבן א תיקון.



די פראבלעם?

דער מחנך זאגט מיר: אז ליידער איז דא אסאך הייליגע לעכטיגע יודישע קינדער וואס נאכען דורכגייען שווערע מצבים, הערן ליידער אויף צי דאווענען השם ירחם. הייליגע ידישע קינדער וואס האבען ליידער פארלוירן א טאטע אדער א מאמע רח"ל קומען טייל מאל אן צי א מצב אז זיי האבען שוועריגקייטן, אדער דאווענען א טייל מאל בכלל נישט רח"ל והשם ירחם. ס'איז פשוט, איז מיר דער מחנך מסביר: זיי זאגן מיר אז אויב די תכלית פון דאווענען איז אז די באשעפער זאל ממלא זיין מיינע בקשות, פארוואס ווען איך האב אזוי שטארק געדאווענט און אויסגעזאגט אן א שיער מאל תהילים, בין איך נישט געהאלפען געווארען? איז מיר שוין בעסער נישט צי דאווענען אפשר אזוי וועל איך יא געהאלפען ווערען רח"ל והשם ירחם.



רבי אביגדר מילער זצ"ל ענפערט

כדאי צו ברענגען א סיפור פון דעם באקאנטן חכם און צדיק רבי אביגדור מילער ע"ה. האט איהם איינער געפרעגט אט די פראגע. ס'שטייט קרוב השם לכל קוראיו וכו' איך זעה אז ס'איז נישט אמת. ווייל אויב יא, ווי אזוי קען זיין אז איך האב געדאווענט אויף א געוויסע ענין אן א שיער מאל און איך בין נישט געהאלפען געווארען? אלא מאי אז די באשעפער האט מיך נישט אויסגעהערט און מיך נישט געענפערט! זאגט איהם רבי אביגדור ברוב חכמתו: נו זאגסטו דאך אליינס אז דער באשעפער האט דיך יא אויסגעהערט און געענפערט! קיקט איהם דער יוד אן אינגאנצן פארוואונדערט... אזוי? וואס האט מיר דער באשעפער געענפערט? זאגט איהם רבי אביגדור: יא, איך זעה די פארשטייסט נישט, דער באשעפער האט דיך געענפערט ניין!



וואס וויל איך דא ארויסברענגען?

אודאי געוויס איז דא בחינות עד אין סוף אין תפילה. און חז"ל זאגען אונז קלאר אז ס'איז נישט דא אזא זאך אז א יודישע תפילה זאל פארלוירן גיין! "ואינו חוזרת ריקם". נאר נישט אייביג איז די טובה פון דעם מענטש דאס וואס ער בעהט, און קען זיין וועגן דעם איז די באשעפער נישט ממלא זיין בקשה. אדער אפשר וויל די באשעפער ער זאל נאך מער בעהטן און מתפלל זיין.



אויסלערנען א קינד ווי אזוי?

אבער אז מען לערענט אויס א קינד אדער בחור וואס מיינט תפילה, פארוואס דער חלק פון "בקשות צרכים" איז געמאכט? פארוואס זאל מען דען זאגן פארן קינד ווי די טייל ראשונים וואס לערנען אז "בקשת צרכים בתפילה" איז דער פשט אז מען בעהט די באשעפער ער זאל ממלא זיין אונזערע בקשות, און נאכדעם קען ווערען פראבלעמען השם ירחם... לכאורה איז אסאך בעסער זיי צו לערנען, אז די תכלית פון "בקשת צרכים" פון תפילה איז ווי אנדערע ראשונים לערנען (כוזרי ורמב"ם) כדי צו האבען א נאנטן קשר און דביקות מיט דעם הייליגן בורא כל עולמים! עפעס א קלייניקייט? (אז מען האט א קשר מיט א נאנטע חבר רעדט מען זיך אויס צו איהם די אייגענע פראבלעמען אפי' ער קען נישט אדער וועט מיר נישט אייביג העלפן).



דער נתיבות שלום איז מסביר די מהלך פונעם רמב"ם

לאמיר מקדים זיין אפאר קשיות: (די נתיבות שלום פרעגט די קשיות דארט בהמשך). אויב איז חלק "הבקשת צרכים שבתפילה" בלויז אז דער באשעפער זאל זיי ממלא זיין. (1). פארוואס הייסט דאס עבודה שבלב? וואו קומט די לב דא אריין?! בטבע בעהט א מענטש וואס ער דארף נאר, פארשטייצעך מיט די גאנצע הארץ! (2). ווער נאך ווי די באשעפער ווייסט פינקטליך וואס אלס זיינע ליבע יודישע קינדער "בני בכורי ישראל" דארפן האבן. פארוואס דארפען מיר איהם עס בעהטן?

זאגט דער "נתיבות שלום" די תרוץ איז: אז די עיקר תכלית פון תפילה איז צו זיין דבוק און מקשר מיט השי"ת! און ווי זיס און ווי הייליג איז אז מען קען האבען א קשר מיטן הייליגן טאטן אין הימל! און אודאי געוויס וועט ער שוין ממילא פון זיך אליינס ממלא זיין אלע אונזערע בקשות! ווייל אז א איד האט א קשר און איז דבוק בהשם יתברך, ווערן ממילא נתבטל אלע דינים! און ס'קען נישט קומען נאר בלויז חסד און רחמים אויף דער מענטש. אבער די עיקר תכלית פון תפילה איז 'דביקות בשם' צי זיין דבוק און מקשר מיט השי'ת, נישט דא קיין גרעסערע זכיה ווי דעם!


דא האט איר דעם לשון פונעם "נתיבות שלום":
(פרק תפילה מאמר א') ער ברענגט די מהלך פון די ראשונים (דער כוזרי און דער רמב"ם) אז די תכלית פון תפילה, און פון "בקשת צרכים בתפילה" איז: והוא ע"פ המבואר "שעיקר תכלית התפילה הוא דביקות בהשי"ת". ועפ"ז בלשונו של הרמב"ם וז"ל: המתפלל יהי' פונה אל השי"ת, עומד על רגליו, מתענג בלבו ובשפתיו. ידיו פרושות, וכלי דיבורו הוגים ומדברים, ויתר חלקיו חרדים ונרעדים. ולא יסיר מהנעים קולות ערבים. "מתדבק", מכין עצמו, מתחנן, כורע ומשתחוה, בוכה לפני מלך גדול ונורא. "ותגיע אליו השקיעה והפלצות, עד שימצא נפשו בעולם השכליים, נכנעה נפשו הנכבדה והוציאה אותו מין המוחשות!" עכ"ל. שרייבט ווייטער דער נתיבות שלום: "כולו ציור נפלא על ענין התפלה שכולה דביקות עילאית!" פירט דער נתיבות שלום אויס: ועפ"ד "כי שורש התפלה הוא הדביקות בד'!"

געשריבן: מיטוואך מארטש 01, 2017 11:51 pm
דורך מונאוויטש
שקויעך גאלדענע פעדער פאר די מילין זהובין, און וועלקאם בעק!

געשריבן: מיטוואך מארטש 01, 2017 11:52 pm
דורך אשלג
זייער שיין, וועלקאם בעק

געשריבן: מיטוואך מארטש 01, 2017 11:56 pm
דורך איסר האטלקי
וואףףףףףףףףףףףף אזא גאסט, צוריקגעקומען א פולקאמער שרייבער!! יהא בואכם לברכה. טויש דיין אונטערשריפט ביטע ווי אמשנעלסטן.........

א שיינער ארטיקל, א געזונטער רעיון.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:16 am
דורך גאלדענע פעדער
יש"כ באדאנקערס.


אויב האט איינער וואס מוסף צי זיין איבער דעם ענין ביטע האלט אייך נישט ציריק. ולמצוה גדולה יחשוב.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:23 am
דורך וואוילע שעפעלע
הערליכע רעיון שיין צולייגט

יישר כח!

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:36 am
דורך נא_שכל
יישר כח. שיינע ארטיקל.

אפאר הערות:

בעצם דער געדאנק שטייט אין אסאך ספרים, יעדער אויף זיין שטייגער, למשל, ס'באקאנט דער ווארט פון קאצקער, אז די קללה פאר די נחש איז געווען אז זי גייט שטענדיג האבן וואס צו עסן פון דער ערד, און זי וועט נישט דערפן צוקומען צום באשעפר, משא"כ בני אדם וואס האבן נישט שטענדיג וואס זיי דארפן זענען גליקליך אז זיי דארפן דאווענען און זי מקשר זיין צו השי"ת.

אבער די וועג וויאזוי דו שרייבסט: "מיין עיקר תכלית פון דאווענען איז נישט אויף צו געהאלפן ווערן", איז נישט ריכטיג אפילו לויט די אלע ספרים. ווייל ס'קלאר אז אויב איז מען נישט מתפלל על דעת להוושע, איז עס נישט מעומק הלב, און ס'איז נישט "תפלה לשמה". ס'קען זיין מ'איז אפילו נישט מקיים די מצוה און חיוב פון מתפלל זיין בעת חסרון או צער, מ'נוצט עס נאר פאר א מיטל צו ווערן נאנט צום אויבערשטען.

נאך א זאך, דער עצם 'פראבלעם' וואס די רעדסט, רעדט שוין די גמ', די גמרא רופט עס אין ברכות "עיון תפלה", אז איינער האפט און ווארט אז זיין תפלה זאל נתקבל ווערן תיכף ומיד, ווייל ער האט מאריך געווען אדער גאר שטארק מכוון געווען, און דאס איז גורם כאב לב, מ'פילט אן אכזבה.

די עצה דערפאר איז אוודאי אז מ'דארף מתפלל זיין מיט גרויס כוונה ע"ד להוושע, אבער נאכדעם דארף מען מסיח דעת זיין דערפון. ס'דא טויזענטער סיבות פארוואס דער מענטש זעט נישט אז זיין תפלה איז נישט נתקבל געווארען.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:38 am
דורך וואוילע שעפעלע
נא_שכל האט געשריבן:יישר כח. שיינע ארטיקל.

אפאר הערות:

אבער די וועג וויאזוי דו שרייבסט: "מיין עיקר תכלית פון דאווענען איז נישט אויף צו געהאלפן ווערן", איז נישט ריכטיג אפילו לויט די אלע ספרים. ווייל ס'קלאר אז אויב איז מען נישט מתפלל על דעת להוושע, איז עס נישט מעומק הלב, און ס'איז נישט "תפלה לשמה". ס'קען זיין מ'איז אפילו נישט מקיים די מצוה און חיוב פון מתפלל זיין בעת חסרון או צער, מ'נוצט עס נאר פאר א מיטל צו ווערן נאנט צום אויבערשטען.

.



איהו מותיב ואיהו מפריק

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:40 am
דורך וואוילע שעפעלע
נא_שכל האט געשריבן:יישר כח. שיינע ארטיקל.


נאך א זאך, דער עצם 'פראבלעם' וואס די רעדסט, רעדט שוין די גמ', די גמרא רופט עס אין ברכות "עיון תפלה", אז איינער האפט און ווארט אז זיין תפלה זאל נתקבל ווערן תיכף ומיד, ווייל ער האט מאריך געווען אדער גאר שטארק מכוון געווען, און דאס איז גורם כאב לב, מ'פילט אן אכזבה.

די עצה דערפאר איז אוודאי אז מ'דארף מתפלל זיין מיט גרויס כוונה ע"ד להוושע, אבער נאכדעם דארף מען מסיח דעת זיין דערפון. ס'דא טויזענטער סיבות פארוואס דער מענטש זעט נישט אז זיין תפלה איז נישט נתקבל געווארען.



ער רעדט בעיקר פון קינדער וואס זיי איז שווערער צו ווארטן מיט געדולד און פארשטיין אז אפילו מ'זעהט נישט קלאר וכו'


די שאלה איז נאר צו דאס קען מען יא מסביר זיין פאר קינדער זיי זאלן דאווענען בלויז זיך אויסצורעדן, שווער צו גלייבן.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:46 am
דורך נא_שכל
ער שרייבט אז מ'זאל מסביר זיין פאר קינדער אז דאווענען איז געמאכט צו ווערן נאנט צו השי"ת. דאס איז נישט ריכטיג. מתפלל זיין אויף א זאך, מיינט כפשוטו, בעטן צו באקומען די זאך מיט די כוונה אז זיין געבעט זאל גענטפערט ווערן.

א זייטיגע בענעפיט איז די התקרבות און דביקות וואס מ'באקומט דורכדעם.

ס'זייער שווער פאר קינדער צו מסביר זיין די nuances פון אזא סטעיטמענט אז דער עיקר תכלית איז נישט צו געהאלפן ווערן.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:48 am
דורך וואוילע שעפעלע
זאגסט איבער מיין פוינט אין די לעצטע שורה פון מיין צווייטע תגובה, אבער נישט געענטפערט מיינע שאלות

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:52 am
דורך נא_שכל
וואוילע שעפעלע האט געשריבן:ער רעדט בעיקר פון קינדער וואס זיי איז שווערער צו ווארטן מיט געדולד און פארשטיין אז אפילו מ'זעהט נישט קלאר וכו'


די שאלה איז נאר צו דאס קען מען יא מסביר זיין פאר קינדער זיי זאלן דאווענען בלויז זיך אויסצורעדן, שווער צו גלייבן.


כ'האב פאר דיר נייעס אז פאר טאטעס וואס האבן באמת פראבלעמען (ס'איז זייער אחריות אהער צו שטעלן אלעס פארן זון, אא"וו) איז עס אסאך שווערער, ווי פאר קינדער.


ווער האט געזאגט אז מ'זאל זיי מסביר זיין אז מ'דארף דאווענען בלויז זיך אויסצורעדן?

מ'דארף דאווענען ווייל הקב"ה האט געהייסן מתפלל זיין צו אים ווייל ער איז שומע תפלת כל פה! און ווייל קרוב ה' לכל קוראיו! אא"וו פילע פסוקים וואס זענען מעיד אויף דעם.

פארוואס השי"ת ענטעפערט נישט אזוי ווי די ווילסט, דאס פארשטיי מיר אונז נישט "יעצט".

*
האקט אריין, אונז פארשטיי מיר זיך נישט פונקטליך.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 10:34 am
דורך לחי
מ'זאגט נאך א ווארט פון א חבד'סקער משפיע, כידוע פלעגט מען אין חב"ד דאווענען ביחודות פאר שעות ארוכות, האט מען אמאל געפרעגט פון איינע פון די גרויסע דארט, (כ'געדענק נישט די נאמען יעצט), וואס איז פשט, ס'שטייט דאך גרויסע זאכן אויף המתפלל עם הציבור, אז די תפילות ווערן אנגענומען שנעלער, וכו, האט ער גענטפערט א טיעפער ווארט, ער האט געזאגט, כ'דארף נישט מיינע תפילות זאלן אנגענומען ווערן, ודו"ק כי הוא עמוק עמוק.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 11:46 am
דורך פאקטען
אן ערענסטע נושא גאר גוט ארויסגעברענגט

שלום עליכם גאלדענע, נייס טא העוו יא בעק

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 3:43 pm
דורך טשאלענט
איך זעה אז עס האט זיך געלוינט צו ווארטן אויף גאלדענע... אזא ארטיקל...

יישר כח!

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 4:11 pm
דורך נודה לך
גאלדענע עס קומט אייך א מעדאל פארן אריינלייגן ארבעט און מחשבה איידערן ארויפשטעלן אייער ארטיקל "ובפרט פארן עס לאזן מגיה זיין דורך א צווייטן"

כה לחי!!

מיט אביסל ריווח להתבונן ווארף אריין אן ארטיקל דא. און טאקע נאכן לאזן מגיה זיין איז דאס ממש אויסערגעווענליך.
איר קענט מיר פרובירן צו בעטן אין אישי אויב איך האב אפאר מינוט פאר אייך צו מגיה זיין. הצלחה!!

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 4:32 pm
דורך מטעמים
וועלקאם בעיק

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 4:39 pm
דורך זבחי צדק
כ'האב אמאל געהערט א הערליכער שיעור דערוועגן פון ר' מנשה רייזמאן ממש די בחינה, געבויעט אויף א ערוגת הבשם פ' ואתחנן
סי'ז געווען פרשת ואתחנן תשע"ה
ווער ס'האט דעם שיעור ביטע דעליווערן

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 6:12 pm
דורך ראספשע

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 8:42 pm
דורך הרבטייטעלבוים
יישר כח.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 8:46 pm
דורך גאלדענע פעדער
נא_שכל האט געשריבן:יישר כח. שיינע ארטיקל.

אפאר הערות:

בעצם דער געדאנק שטייט אין אסאך ספרים, יעדער אויף זיין שטייגער, למשל, ס'באקאנט דער ווארט פון קאצקער, אז די קללה פאר די נחש איז געווען אז זי גייט שטענדיג האבן וואס צו עסן פון דער ערד, און זי וועט נישט דערפן צוקומען צום באשעפר, משא"כ בני אדם וואס האבן נישט שטענדיג וואס זיי דארפן זענען גליקליך אז זיי דארפן דאווענען און זי מקשר זיין צו השי"ת.

אבער די וועג וויאזוי דו שרייבסט: "מיין עיקר תכלית פון דאווענען איז נישט אויף צו געהאלפן ווערן", איז נישט ריכטיג אפילו לויט די אלע ספרים. ווייל ס'קלאר אז אויב איז מען נישט מתפלל על דעת להוושע, איז עס נישט מעומק הלב, און ס'איז נישט "תפלה לשמה". ס'קען זיין מ'איז אפילו נישט מקיים די מצוה און חיוב פון מתפלל זיין בעת חסרון או צער, מ'נוצט עס נאר פאר א מיטל צו ווערן נאנט צום אויבערשטען.

נאך א זאך, דער עצם 'פראבלעם' וואס די רעדסט, רעדט שוין די גמ', די גמרא רופט עס אין ברכות "עיון תפלה", אז איינער האפט און ווארט אז זיין תפלה זאל נתקבל ווערן תיכף ומיד, ווייל ער האט מאריך געווען אדער גאר שטארק מכוון געווען, און דאס איז גורם כאב לב, מ'פילט אן אכזבה.

די עצה דערפאר איז אוודאי אז מ'דארף מתפלל זיין מיט גרויס כוונה ע"ד להוושע, אבער נאכדעם דארף מען מסיח דעת זיין דערפון. ס'דא טויזענטער סיבות פארוואס דער מענטש זעט נישט אז זיין תפלה איז נישט נתקבל געווארען.

קודם א יש"כ פאר דיין דאנק און פאר די ווארט פונעם קאצקער, וואס זאגט פינקט די זעלבע יסוד וואס איך האב צי געברענגט פונעם נתיבות שלום און פון די ראשונים.


יעצט אויף דיינע הארות. (הגם וואוילע האט שוין טייל זאכען גע'ענפערט, אבער זינט כ'האב מיך אריין געטיען אינעם נושא וועל איך דאך ענטפערן מה שנראה לענ''ד בזה).

די זאגסט אז ס'איז נישט תפלה מעומק הלב וכדו' you are missing my point. איך זאג נישט אז מ'זאל נישט בעהטען פאר די אייגענע צרכים ביים דאווענען. איך זאג נאר אז דאס איז נישט די עיקר סיבה פון דאווענען! די עיקר סיבה פון תפילה זאגען די ראשונים איז "דבקות בשם" נישט איך זאג עס, די ראשונים, די רמב'ם און כוזרי זאגען עס.

איך זאג נאר: אה'נ ס'איז אויך דא ראשונים וואס זאגען אנדערש, אבער היות ס'איז דא א פראבלאם, זאג איך אז לכאורה איז אסאך בעסער צי זאגען פאר קינדער און בחורים "נאר די מהלך פון "דבקות בשם" וואס קען איינשפארען שפעטערדיגע פראבלעמען. די אלע טויזענטער סיבות וואס די זאגסט איז שווערער צי מסביר זיין פאר א קינד. און דאס זאג איך דיר נאך פון איינער פון די טאפ פערפעשינעלס און די ליין. וואס זעהט בחוש די פראבלעם. און איינע פון דיינע אנדערע תגובות שרייבסטע אז ס'דא "אפי' עלטערען וואס מיטשענען זיך מיט די פראבלעם". אויף דעם זאג איך דיר אה'נ לאמיר אלע גייען מיט די מהלך פוונעם נתיבות שלום און די ראשונים ויערב לנו!

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 8:58 pm
דורך גאלדענע פעדער
נא_שכל האט געשריבן:
וואוילע שעפעלע האט געשריבן:די שאלה איז נאר צו דאס קען מען יא מסביר זיין פאר קינדער זיי זאלן דאווענען בלויז זיך אויסצורעדן, שווער צו גלייבן.


כ'האב פאר דיר נייעס אז פאר טאטעס וואס האבן באמת פראבלעמען (ס'איז זייער אחריות אהער צו שטעלן אלעס פארן זון, אא"וו) איז עס אסאך שווערער, ווי פאר קינדער.


ווער האט געזאגט אז מ'זאל זיי מסביר זיין אז מ'דארף דאווענען בלויז זיך אויסצורעדן?

מ'דארף דאווענען ווייל הקב"ה האט געהייסן מתפלל זיין צו אים ווייל ער איז שומע תפלת כל פה! און ווייל קרוב ה' לכל קוראיו! אא"וו פילע פסוקים וואס זענען מעיד אויף דעם.

פארוואס השי"ת ענטעפערט נישט אזוי ווי די ווילסט, דאס פארשטיי מיר אונז נישט "יעצט".

*
האקט אריין, אונז פארשטיי מיר זיך נישט פונקטליך.

וועגען די ערשטע שורה האב איך דיר שוין פריער געשריבען.


איבער "שומע תפלת כל פה" האב איך פאר דיר נייעס. ס'איז גארנישט אזוי פשוט און בפרט היינט ווי חז''ל זאגען אינז "מיום שנחרב בית המקדש ננעלו שערי תפילות" מסכים ס'דא בחינות אין דעם, אבער די סיבה פון די ראשונים פון "דבקות השם" אז אייביג רעלעווענט אפי' היינט!

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:04 pm
דורך בוחר בשירי זמרה
שלום עליכם

האמיר זיך געבענקט

א גאלדערנעם מהלך צו געבן מגיה צו זיין

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 9:19 pm
דורך גאלדענע פעדער
און יש'כ אייך אלע פאר די באדאנקען און שיינע אויפנאמע.


און נודה לך, יא אזוי איז יעצט מיין פלאן צי טיען אי'ה.

געשריבן: דאנארשטאג מארטש 02, 2017 11:01 pm
דורך בעל דעת
אייער שריפט איז געוואלדיגט אבער די תוכן נעמט מיר ארויס פין די כלים. ווייל אפאר כופרים וואס האבן קשיות - וואס באמת איז דאס נישט קיין קשיות נאר תיריצום אויף זייערע תאווות - גייט מען מער נישט רעדן מיט די קינדער אז דער בוכ"ע איז א שומע כל פה, און מיט תפלה קען מען יעדע זאך דעגרייכען, נאר מען גייט זיי זאגען אז אז טאמער כאפט ענק אמאל תווה צי דביקות זאלט עטץ דאווענען פארן אייבישטער. פארשטייט זיך אז דעמאלט וועלן זיין פארזיכערט אז אינזערע קינדער וועלן בלייבן מאמינים

אפשר זאל מען סטאפען לערנען פין בראשית ווייל היינט זענען דא אינגעלייט וואס האבן קשיות אויף בריאת העולם, עס שטימט נישט מיט זייער קליינע שכל , אזוי אויך זאל מען נישט לערנען פירש המילות פינען דאווענען ער וועט ח"ו זיען אז דא רבוש"ע איז בעל הרחמים וואס לויט זיין פיצקעלע שכל זעיט ער עס נישט ח"ו

עס איז נישטא וואס צי רעדען איינע פין די יסודות וואס ליגט אויף א טאטע אריין צי לייגען און זיינע קינדער איז טאקע יא דער ענין. אז יעדע זאך וואס ברויך קען מען דעגרייכען דורך תפילה איי נישט אייביג זיעט מען עס גלייך, דאס מיינט נישט ח"ו אז דער אייבישטער האט עס נישט מקבל געווען, נאר דער אייבישטער וואס לית מחשבה תפיסה ביה כלל האט אנדערע חשבונות, און לייגט אוועק תפלה פאר א אנדערע גלעגענהייט, בפרט בימינו אלה וואס יעדער האט זיינע שוועריקייט איז נישטא קיין וויכטגערס ווי דער ענין פין תפלה

אין באמת יעדער איינער האט אייגענע עקספיריענס וואס זאכען ער איז שוין אליין געהאלפען דורך כח התפלה, איך אליין האט מיט געהאלט א חבר מיינער וואס האט געהאט א שווערע עקסידענט וואס די דאקטורים האבן שוין געהאט אויפגעגבן, נאר די עלטערן האבן נישט געהאלטען דערביי זיי האבן איינגעריסען וועלטען מיט תפילה און ב"ה דער אינגערמאן איז היינט כאחד האדם האט שוין געהאט עטליכע קינדער כה"ע, גראדע יעצט דערמאן איך מיר נאך א מעשה א אינגערמאן וואס האט געמאכט פאר עטליכע וואכן צירוק א סעודה הודאה אז זיין ווייב איז ב"ה געזינט געווארן, האט מיר אייאיינערן די משפחה דערציילט אז דקטורים אליין האבן געזאגט אז דאס שלא כדרך הטבע, זיי הבן געזאגט זי גייט בלייבן א וועזשטעבעל, למעשה איז זי ב"ה א געזינטע מאמע א דאנק די תפלה פין כלל ישראל

איך האב נאך א סאך שרייבן נאר די צייט ערלויבט מיר נישט, נאר איך מיר פשוט נישט געקענט איינהאלטן אז ערליכע אידן זאלן אזאנס שרייבן