איך וויל אראפשרייבן אביסל וואס ליגט אויפ'ן הארץ און דא איז די פלאץ וואו איך קען שרייבן צו מערערע משלנו'ס אויפאמאל. אולי ואולי, אפשר דאך וועט עס אריינגיין אין איינעמס אויערן. אז נישט, זאל זיין אין מיינע אייגענע.
שוין א שטיק צייט וואס איך האלט מיט ביי א געוויסע אידישע קאמפאני אן אינטערעסאנטע ערשיינונג. די פירמע האט טויזנטער טויזנטער קאסטומערס, רובא דרובא דרובא גוים, בלויז א קליינע טייל זענען אידן, אבער וואונדער איבער וואונדער: א ריזיגע פראצענט פון די וואס דיספּיוטן שפעטער די קרעדיט קארד טשארדש זענען אידן, חסידישע אידן.
דאס איז אן עולה און אן אוממענטשליכקייט, אויסער פשוט גניבה. עס רעדט זיך נישט אלץ פון זאכן וואס מען "מוז" קויפן, יענע גביר'טע קען זיך לאזן וואוילגיין אויף א ברייטן אופן, בעט דאס און פארלאנגט יענץ ווי ביי אחשורוש אין פאלאץ, ווען נאך אלע צרות און קוועטשערייען באקומט מען א קרעדיט קארד צו טשארדזשן, גייט אריבער א שטיק צייט און די באנק שלעפט צוריק דאס געלט. וואס איז? גארנישט, יענעמס חבר'טע האט איר מסתמא דערציילט אז זי האט עס אויך געטון און ס'איז געלונגען. אלזא, פארוואס דען נישט? הייסטעס, ס'דאך געלט אין מיסט צו באצאלן די קרעדיט קארד באלאנס.
אזוינס און ענליכס האלט איך כסדר מיט, און דאס איז נישט איין מעשה אדער צומאליגע פעלער, נאר מעשים כמעט בכל יום. ביי יעדן אידישן קאסטומער נאמען, אויב איז דער אדרעס פון איינע פון די פינף געגנטער, האט עס א היפשע פראצענט שאנס צו ווערן "צוריקגעשלעפּט". אסאך רעדן איין שטותים און לאקשן מיט תירוצים שונים ומשונים, אלעס אבי צו ארויסבאקומען א שטיקל קרעדיט. אסאך ווייסן נישט זיי האנדלען מיט א אידישע פירמע, ווען יא, וואלטן זיי זיך פארשטעקט פאר בושה. און נאך אסאך פעלער ווען די חברה רעדן טיילמאל אזוי עקלדיג, אזוי געדרייט, אזוי פרעך, אזוי גאוה'דיג, אזוי בלעימי, אזוי פּושי, אזוי דימענדינג, עס איז פשוט א חרפה. כ'קען נישט דערציילן די זאפטיגע געשיכטעס כדי צו פארדעקן פון וועלכע פירמע איך רעדט. און נאך אלעם א געוואלד מיט "טשארדזש-בעקס". געוואלד, פארוואס? פארוואס פונקט די היימישע האבן אזוי ליב די תירוצים און די דריידלעך.
באמת קען מען רעדן בכלל פון דעם ענין, נישט דוקא דא אדער דארט. איך בין א חסיד און איך בין שטאלץ צו זיין, אבער דאס איז קיינמאל נישט קיין סתירה צו זאגן און מוסר'ן אפן ווען עס איז דא א פראבלעם. יא, מיר חסידים, זענען אויך זייער געשלאגן אין דעם גאנצן בין אדם לחבירו. נישט פון דעם לשון הרע, רכילות און טשעפען חלק רעד איך דא, נאר פון זיין א מענטש, דעם פיפטן שולחן ערוך אבער אויך דעם ערשטן. חילול השם איז הארבער פון הארב.
בין אדם לחבירו איז האלב פון די לוחות. ליגנט גייט שוין מיט, לה"ר אויך, רעדן אין שול, נו, מ'דארף דאך זיין אנדערש ווי אין קלויסטער. אבער חילול השם איז די ערגסטע, חמור מכל חמורות. און דיספיוטן א קרעדיט קארד איז גניבה לויט אלע שיטות און פוסקים, אפילו אויב עס איז יא א גויאישע פירמע איז גניבת עכו"ם אסור לכל הדיעות.
די שוואכקייט איז, ווי ווייט איך ווייס, היפש שטארק ביי אונז חסידים. מ'קען אריינגיין פונקטליך פארוואס דאס איז געשען אז טייל פון אונז זענען פארוואנדלט געווארן אין אזעלכע געיאגטע, טענהנדיגע, שטופנדיגע, אויסשפילנדיג, אומגראדע סארט מענטשן. אפשר האט דאס מיט'ן זיין זייער פארנומען על המחיה ועל הכלכלה, מיר האבן ב"ה גרויסע קינדער-געבענטשטע פאמיליעס, און דערצו נישט אייביג די העכסט-באצאלטע דזשאבס (פארוואס? ווייטער א באזונדערע נושא), מיר האבן נישט קיין פלאץ נאכצוגעבן יענעם, מיר האבן נישט קיין צייט אויף גארנישט און דארפן דעריבער זיך אויך אייביג יאגן און פליען, אבער פיקוח נפש ביים דרייוון איז וויכטיגער ווי אנקומען צו כאפן מנחה. מוטב שלא יתפלל מנחה אחד ויתפלל מנחאות הרבה ולא יהרוג אנשים נשים וטף בדרך.
עס דאכט זיך מיר אז די אנדערע סארטן, ווי ליטווישע און מאדערן-ארטאדאקסן, זענען היפש הינטערשטעליג אין דעם ענין. יא, מ'קען זאגן אז דאס האט מיט דעם וואס זיי זענען מער "אמעריקאניזירט" ווי מיר זענען, אבער פאקטיש איז דער חלק א מעלה. מיר זענען ציוויליזירטע מענטשן, דארפן מיר זיך אויפפירן ציוויליזירט. און ניין, דאס מאכט קיינעם נישט מער פון אונז, בכלל נישט. מיר קענען שטאלצירן מיט אונזערע גוטע חלקים קעגן וואס אנדערע קענען זיך פארשטעקן, אבער טאקע ווייל מיר דארפן צו זיין די "פרומסטע" מיינט דאס צו זיין פרום אין אלע ענינים. מיר דארפן זיין די אויסגעהאלטנסטע פון אלע. און נישט זיך אויסוועלן "ווייסע זאקן יא, ריטוירנס נישט. א גארטל אויפ'ן אתרוג און א שיינער גידול יא, דיספיוטען קרעדיט קארדס נישט. רעכטס אויף לינקס יא, גניבת דעת נישט." דאכט זיך לויט די אריגינעלע טייש באדייט א חסיד ווער ס'גייט לפנים משורת הדין. מען איז צו להוט נאך יעדן דאלאר און אסאך זענען להשמיד ולהרוג, זענען גרייט צו מאכן אלע שפיצלעך און דריידלעך זיך צו קענען ארויסדרייען פון צאלן, אדער כאטש זיך שפארן אביסל. אפילו אין הלכה שפראך האט עס דעם פשוט'ן נאמען גניבה אדער גניבת דעת, וואס האט דעם פשוט'ן זיגל פון "אסור", "טמא", "חמץ", פונקט ווי אלע אנדערע איסורים.
(ניין, מיר פארגעסן נישט קיין רגע אויך אונזער מוראדיגע שבח פון חסד וואס איז אזוי געווארן איינגעבאקן [אפילו אפשר בעיקר נאר פאר די וואס זענען שוין צעבראכענע און פארפאלענע, נאר דאס פארלאנגט א באזונדערע אפהאנדלונג], טיי אוונטס און פארטיס, פת שחרית'ן און נאכטמאלן כסדר, גמחן לרחצה, און אלע אונזערע וואוילע סארטן ארגאניזאציעס (עיין שמעלצער'ס ניגון פאר די גאנצע ליסטע), אבער דא זענען מיר נישט געקומען זיך צו קלאפן אויף די פלייצע, און בעיקר, אונזערע מעלות און ערליכקייטן פטר'ן נישט פון די אנדערע חלקים שולחן ערוך. )
אסאך פון די שוואכקייטן זענען אזעלכע האלבע גניבה'לעך און בעיקר פשוט מענטשליכקייט, לאמיר געבן עטליכע דוגמאות.
• פרוביר נישט האנדלען א האלבע שעה מיט א סטאר צו אראפּלאזן די פרייז, צו אהיימענעמען פיר שטיק אנצוטרייען אדער איך ווייס וואס , ווען עס איז עניוועי נישט אין יענעמ'ס הענט דיר צו העלפן. אויב יענער זאגט אז מ'קען נישט צוריקגעבן עפעס וואס האט שוין א ריזיגע פלעק אדער ווען עס פעלט איין שטיקל, זאג א שיינעם טעינק יו, מיט דעם פאלשן סארט שמייכל ווי דעם אמעריקאנער גוי, און שפאציר ארויס. אויב ער וויל דיר נאר געבן סטאר קרעדיט ווייל האסט נישט קיין רעסיט, הייב נישט אן ארגומענטירן ביז אין דער נאכט אריין אז דו ווילסט צוריק די קעש, בשעת א גאנצע רייע מענטשן ווארטן הינטער דיר. אונזער גמרא קאפ איז צוגעוואוינט אז אויף יעדע זאך מוז מען אנהייבן טענה'ן מיט לאגיק און פרובירן אפענטפערן און צוריק ענטפערן. ביטע נעמט אריין דעם כלל אין קאפ: יענער האט געזאגט, ווישט אפּ די נאז און געגאנגען ווייטער. (און לאגיש גערעדט, נעם א סטאטיסטיק וויפיל מאל דו האסט עפעס אויסגעפועלט נאך אזעלכע סארט ארגומענטאציעס און אזוי קענסטו פארשטיין וואס דו טוסט אויף מיט די ענדלאזע טענהרייען און געבעטן. אויסער אפשר יענעם מאכן פילן שלעכט אדער דיך אנקוקן ווי א צערודערטער, גארנישט.)
• האסט געקויפט עפעס, האסט עס גענוצט אדער עס איז שוין אריבער דריי חדשים און דו ווייסט אז עס איז קעגן די סטאר פאליסי עס צוריקצוטראגן, דאן טראג עס 'נישט' צוריק. וועסטו שאדן האבן אביסל; שפענדסט דאך אויף אן אתרוג צוויי הונדערט דאלאר, און דארט איז מען יוצא אויך מיט א 100-דאלארדיגן דאלאר, איז וואס איז אנדערש מיט די מצוה פון קידוש השם. פארוואס דארף די היימישע וואל-מארט זיך אפּרעדן אז נאך קאנטרי באקומט ער צוריק צענדליגער פענס און עירקאנדישאנס און נאך סוכות צענדליגער היטערס.
• פארסט אין קאר, שניידט נישט יענעם אריין ווייל ער פארט נאר ווי די ספיד לימיט. הייב נישט אן בלינקען און פייפן ווען עס איז שוין רויט פאר א האלבע סעקונדע. מוזט זיך נישט אזוי הרג'ענען אבי נישט יענעם נישט אריינצולאזן אין דיין לעין. און אויב יענער האט דיך אריינגעשניטן הייב אים נישט אן נאכצורייסן נאז-צו-נאז די קומענדיגע צען מייל און איינשטעלן דיין לעבן כדי "יענעם צו ווייזן". בארואיג דיך אביסל. אויב האסט בטעות נישט באמערקט איינעם און יענער פייפט, מוזטו נישט צוריקפייפן נאר מעגסט ווייזן מיט די האנט אנטשולדיגט און געגאנגען ווייטער. אויב א צווייטער ווארט צו פארקן ביי א פארקינג לאט, קומט יענער קודם. מאך דיך נישט ווי דו האסט אים נישט באמערקט.
• איך האב לעצטנס געכאפּט א גוטן קנייטש אויפ'ן פאדערשטן באמפער פון קאר זייענדיג געפארקט פאר מנחה-מעריב. עס וועט מיך זיכער קאסטן א נייע באמפער. איז דאס יושר? און אויך זיצנדיג אין קאר האב איך שוין געכאפּט אזעלכע איידעלע רוקעס און קישעס. און ווער דען נישט? פליז גיב אכט ווי ווייט מעגליך. טו עס נישט פליז בלויז ווייל דו האסט נישט קיין געדולד צו דרייען דעם סטירינג וויל נאך זיבן מאל אהין און צוריק.
• און נישט נאר ביים דרייוון דארף מען אכט געבן אויף יענעמס קאר. ווארטנדיג אויף מיין אידענע זאל ארויסקומען פון גראסערי האב איך טאקע דעם חול המועד אבזערווירט ווי א יונגערמאן, אויסגעקוקט באמת אן איידעלער, געבט א געזונטן שטופ א געשעפט-וועגעלע וואס איז אים געשטאנען אין וועג און עס האט אריינגעזעצט אין א צווייטנס קאר.
• אויב גייסט אין געשעפט און האסט בטעות אראפּגעשטויסן א הויפן טויס פון שעלף, הייב זיי ביטע אויף. איבערהויפט אויב זעסט ווי אן ארבעטער קוקט. ס'גארנישט, יענער מיינט נישט אז ביסט א טעראריסט וואס איז דוקא געקומען אראפשיסן זאכן פון די פאליצעס, אבער ער קען דיך יא אנקוקן ווי אן אוממענטש אויב דו מאכסט זיך ווי האסט נישט באמערקט בשעת עס פאלן פולע באקסעס פאר דיין נאז. אפשר האט ער נארוואס געענדיגט זיך פלאגן אויסצולייגן שיין די סחורה.
• קומסט אן אין א האטעל, דריי נישט איבער. פרובירט זיך אויפפירן רואיג, אזוי ווי די אלע פלעינע מענטשן וואס דו זעסט דורכגיין. מוזט נישט זיין דער איינציגסטער וואס זיין שטימע קלינגט אפּ איבער די לאנגע שטילע קארידאר: מוישי, ברענג מיר ארויף נאך זיבן האנטוכער און געדענק צו קאלן שלוימי וועגן די חריף פאר שבת!" און מאך נישט קיין חזר'יי אינעם צימער, מער ווי עס איז נארמאל. די קארפעט מוז נישט אנגעגרעיפדזשוסט און די ווענט מוזן נישט קלעבן פון טשולענט. אויב טשעקאוט איז צוועלעווע, הייב נישט אן זיך שלאגן אז דיין טאטע האט דיך עפעס געקאלט וויכטיג און דו מוזט בלייבן ביז פירע נאכמיטאג און טאקע פאר די זעלבע פרייז.
• ווען א פאליצאנט שטעלט אייך אפּ, אויב האסטו א גוטן תירוץ, זיכער זאלסטו זאגן. אבער אויב נישט, קראץ נישט ארויס עפעס פון אונטערן ארבל ווי דו וואלסט דא גערעדט צו א קליין קינד. יא, דער דומער פאליציאנט האט אויך גענוג שכל און כאפט גאנץ שנעל אז דו רעדסט פון פייער און וואסער אדער ווען דו פרובירסט רעדן מיט א תמימותדיג פנים אז האסט ממש נישט באמערקט אז דא איז דא א סטאפ סיין, אדער ווען דו זאגסט ליגנט אז ביסט געפארן אויף 67, ווען ער האט דיך געקלאקט אויף 89. ווידער מאך דיר שנעל א פערזענליכע סטאטיסטיק וויפיל מאל עס האט דיר געהאלפן די אלע גערעדעכצער, תחנונים, דריידלעך, חנופות און בעריש פריילעכס. זיי העלפן נישט און געבן נאר נאך א סיבה פארוואס די פאליציאנטן שרייבן אויף זייערע בלאגס אז "די מערסטע פאן איז צו אפּשטעלן א חסיד". נישט אייביג מוז מען זיין אויפ'ן וועג צום שפיטאל אדער עירפארט און נישט יעדער מוז האבן א פי-בי-עי קארטל אדער א פרענד פון מיסטער פרייליך. און שיער פארגעסן, פליז ניץ קיינמאל נישט דעם "אנטיסעמיט" קארטל. גלייב מיר ער האט שוין דאס אויך געהערט צען מאל און עס מאכט נאר ערגער. אז דיין בעיבי איז נישט אריינגעזעצט אין א קינדער-זיץ מיינט נאכנישט אז ער איז א נאצי.
• מוזט נישט האלטן אפן די טיר יעדעס מאל דו גייסט ערגעץ, אבער עס איז א שיינע זאך ווען דו קענסט עס טאן. ביים גוי איז דאס א "מוז", מעגסטו מאכן א קידוש השם. איבערהויפט ווען יענער איז שוין ממש ממש ביים טיר, טאר מען עס נישט לאזן צוקלאפן אין זיין/איר פנים אריין.
• זיי נישט אזוי שטופנדיג. אויב זעסט ווי איך ווי איך וויל דיך נישט אויפנעמען צו היטשן, פרוביר נישט טראצדעם צו עפענען די טיר. און געב מיר נישט קיין שטרענגע בליקן ווען איך וויל דיר נישט בארגן מיין טעלעפאן, אפשר האב איך א סיבה. אויך אייביג ווען ס'איז מיר שווער דיר צו טאן עפעס א טובה, פליז, מוטשע נישט צופיל, מעגסט כאפן אויפ'ן וואונק ווען איך וויל נישט. קיינער איז נישט סתם אזוי א שלעכטער, מוזט נישט יענעם פרובירן אויסקוועטשן.
• ווען דער געשעפטס-מאן אדער באנק-מענעדזשער זאגט דיר עפעס וואס שמעקט נישט, דארפסטו זיך נישט אונטערמורמלען אומפארשטענדליך געבלאזענע זאצן. אויב ער לאזט נישט אריין נאך פינף אזייגער, קומט אים נישט קיין בייזע שטעכעדיגע בליקן אז ער נעמט נישט אן דיין תירוץ אז עס איז קוים צען נאך פינף. און ניין, ער איז נישט שולדיג אז טשעיס האט דיר גערעכנט א דרייסיג דאלארדיגן שטראף פאר'ן האבן אן אווערדרעפט אדער פאר'ן צאלן שפעט, אפילו בלויז מיט איין טאג. און אפילו ס'איז נישט דיין שולד ווייל דו "האסט פשוט פארגעסן".
• גייסט אין א פארק מיט די קינדער חול המועד, פיר דיך אויף נארמאל. דריי נישט איבער. נעם נישט איבער דעם גאנצן פלאץ. גיס נישט קיין מצה ברעקלעך אויפ'ן פלאר, שריי נישט און טייל נישט קיין פראסקעס פאר די קינדער ווי אינדערהיים. ווילסט עפעס בעטן ספעציעל א טובה פון די איינגעשטעלטע, צי אז דו האסט פארלוירן די טיקעטס אדער אז דו דארפסט א ריפאנד, קענסט עס טון רואיג. בעט איין מאל, און געענדיגט. ער וויל נישט, איז נישט. הייב נישט אן טענה'ן ווי ער וואלט געווען דיין מגיד שיעור. אויב עס שטייט א סיין נישט צו טאן עפעס, טו עס נישט. איטס דעט סימפל.
• מען זאגט נישט שיסן עסן פאר די חיות, לייג צוריק די נדבות ואוס האסט אנגעגרייט פאר די מאנקיס און ווארף נישט קיין צוויבל פאר'ן עלעפאנט אפילו קיינער זעט נישט. פארוואס האב איך חול המועד געזען ווי פון יעדע קאר וואס מען שיסט באנאנעס און לעדי פינגערס אז א בארד זיצט ביים דרייווער זיץ. עס האט אויסגעקוקט ווי דער איינגעשטעלטער מיט'ן ווייסן טראק ווייסט שוין אז די טעג ווען די חברה קומען וועט ער סייווי נישט אויספירן. מען זאגט נישט צו כאפן בילדער, האלט דיך איין. מען זאגט דיר אז עס איז אנגעפילט די זיצן אין דעם שאו און וועסט דארפן ווארטן פאר'ן נעקסטן, הייב זיך נישט אן צו איינרייסן אז דו מוזט דוקא יעצט ווייל דיינע קינדערלעך קענען נישט ווארטן און ביסט גערן מסכים צו שטיין. און אויך טאקע ווען אלע זיצן מוזטו נישט זיין דער איינציגער וואס שטעלט זיך אויף, אפילו די צוואנציג מענטשן וועמען דו פארשטעלסט צו זען שרייען דיך נישט אן. זיי א נארמאלער מענטש. גארנישט מער ווי נארמאל. פשוט, נארמאל.
צוזאמען מיט'ן עסן דעם גרעסטן נודע ביהודא שיעור כזית מצה און טאקע אין דעם קורצסטן שיעור בכדי אכילת פרס אדער אראפשלונגען גאנצע צוויי כזיתים אויפאמאל, קומט אויך דאס זיכער מאכן אז מען מאכט נישט קיין חילול השם. צוזאמען מיט'ן אנהויפענען בערג פון די ציפעדיגע ווייסע מרור, אפילו מ'איז יוצא הונדערט פראצענט מיט די חסא, דארף מען אויך זיכער מאכן אז מען גנב'עט נישט פון יענעם, גראד צי בעקיפין, און מען פירט זיך אויף נארמאל און מענטשליך צווישן אידן און גוים.
רבותי, מיר דארפן זיין מענטשן. נאכאמאל, מיר דארפן זיין מענטשן. נאך איין מאל: מען דארף זיין א מענטש. לאמיר זיך אויפפירן נארמאל ווי ציוויליזירטע מענטשן. נישט מאכן קיין חילול השם וואו מיר גייען, נאר א קידוש השם.
און פאר דעם גרויסן חלק ציבור וואס איז סייווי הולך בדרכי נעימות און פירן זיך שוין סייווי מענטשליך: חזק ואמץ!
לעצט פאראכטן דורך
תהוובהו אום זונטאג מאי 01, 2011 11:51 pm, איין מאל איז עס געווארן פאראכטן