אידישע וועלט פארומס

איך האב זיך יעצט דערמאנט א מעשה, וואס איז נוגע צום ענין וואס אונז שמועסן דא, ממילא לא אמנע טוב, און איך וועל עס דא אראפשרייבן.
א איד איז אריינגעקומען צו זיין רבי (איך געדענק נישט פון וועלכע רבי מ'רעדט, ומי שיודע נא להגיב) און זיך אויסגעוויינט צו איהם אז ער האט פראבלעמען.
רבי: וואס איז דיין פראבלעם.
איד: איך האב קשיות אין אמונה.
רבי: נו נו, וואס איז די פראבלעם?
איד: וואס הייסט? איך האב קשיות אין אמונה!
רבי: אז די האסט א פראבלעם מיט דעם איז שוין גוט....

והחשבון פשוט, לאמיר פארשטיין, וואס איז די איד'ס פראבלעם אז ער האט קשיות? איז ער גערעכט מיט זיינע קשיות, דעמאלט וואס איז די פראבלעם? ער איז דאך גערעכט! אלא מאי, אז ער איז נישט גערעכט מיט זיינע שאלות? דעמאלט וואס פארא שאלות האט ער? אז ער איז געקומען צום רבי'ן איז פשט אז ער האלט אז ער איז גערעכט, דעמאלט ווי שטעקט פראבלעם דערמיט?
דאס טאקע האט איהם די רבי מסביר געווען!
דיין פראבלעם וואס די האסט מיט דעם וואס די האסט קשיות איז; "אמת, מיינע קשיות זענען גוט, אבער ווי אזוי קען זיין אז איך בין קלוגער פון אלע גדולי הדורות?" וכו' אויף דעם ארויף האט איהם די רבי גענטפערט אז אויב האט ער דעם פראבלעם דעמאלט פארט ער מיט'ן ריכטיגען מהלך. דהיינו, ווען א איד האט שאלות, איז איינע פון די וועגן עס צו דערשטיקן דורך דעם וואס מ'איז איהם מדמה צו די גדולי הדורות.

אפי' שכתבתי בקיצור נמרץ, ודו"ק ותשכח.

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:

מילכיגער האט געשריבן:

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:סתם גערעדט, גלייבן אין די יג עיקרים עברי טייטש, גלייבט יעדעס אינגל און מיידל, מ'דארף נישט לערנען רמחל צו וויסן אין וואס צו גלייבן.

דיין תגובה איז נאר ווערט טאמער האסטו שוין עס געלערנט. אבער ווען יא וואלסטו נישט געשאסן א "סתם גערעדט"

מיין תגובה איז ווערט עניוועי, יא געלערנט נישט געלערנט...
מ'דארף גארנישט לערנען צו גלייבן, מ'דארף גלייבן.
אין וואס ? אין די ווערטער פון טייטש סידור ביי די דף פון אני מאמין.

פונקט ווי דו פארשטייסט, אז מען קען "דאווענען" גמ', און אפי' קענען די טייטש, דאך "פארשטייט מען נישט" וואס די גמ' "וויל", די זעלבע איז מיט אני מאמין. מען קען עס קענען, מען קען וויסען די טייטש, אבער עס מיינט נישט אז מען "פארשטייט". די אלטע רבי שרייבט אין שער היחוד ואמונה, וואס מיינט "אין עוד", "אפס זולתו" וכו', און ער שרייבט אז אויב "פארשטייט מען נישט" וואס ער שרייבט דארט, איז מען נישט קיין מאמין! נישט ח"ו אן אפיקורס, ווייל מען גלייבט דאך אויבן אויף, און מען "וויל גלייבן", אבער מען דארף וויסען "וואס צו גלייבן".

צו די הסבר איז אין רמח"ל, חובת הלבבות, חינוך, רמב"ם, צו די אלטע רבי, אדער גאר אין אלע צוזאם, דאס איז א שיינע שמועס פאר זיך, אבער צו זאגן "כ'גלייב אין אני מאמין" ווען מער ווי די פשוטע טייטש ווייסט מען נישט, איז נישט ריכטיג.

זייער קלאר הרב אריבער!

וויאזוי קען מען וויסן צו מ'גלייבט עכט עכט? פשט איז אזוי, ווען איינער טרעפט למשל א עכטע ארגינאלער בילד פון מעמד הר סיני, (לו יצוייר) אדער אן איבערצייג אין דברי נביאים, ועוד, און ער ווערט דערפון פארשטארקט אין די אמונה, מיינט דאך דאס צו זאגן אז ביז יעצט האט ער נישט עכט עכט געגלייבט. לויט וויאזוי ס'קוקט אויס פון די ספרים איז אמונה מער א זאך וואס אדער בלייבט מען דערמיט אדער ווערט עס נתקלקל און מ'דארף זיך טובל'ן אין מי הדעת.

לכתחילה אריבער האט געשריבן:

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:

מילכיגער האט געשריבן:

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:סתם גערעדט, גלייבן אין די יג עיקרים עברי טייטש, גלייבט יעדעס אינגל און מיידל, מ'דארף נישט לערנען רמחל צו וויסן אין וואס צו גלייבן.

דיין תגובה איז נאר ווערט טאמער האסטו שוין עס געלערנט. אבער ווען יא וואלסטו נישט געשאסן א "סתם גערעדט"

מיין תגובה איז ווערט עניוועי, יא געלערנט נישט געלערנט...
מ'דארף גארנישט לערנען צו גלייבן, מ'דארף גלייבן.
אין וואס ? אין די ווערטער פון טייטש סידור ביי די דף פון אני מאמין.

פונקט ווי דו פארשטייסט, אז מען קען "דאווענען" גמ', און אפי' קענען די טייטש, דאך "פארשטייט מען נישט" וואס די גמ' "וויל", די זעלבע איז מיט אני מאמין. מען קען עס קענען, מען קען וויסען די טייטש, אבער עס מיינט נישט אז מען "פארשטייט". די אלטע רבי שרייבט אין שער היחוד ואמונה, וואס מיינט "אין עוד", "אפס זולתו" וכו', און ער שרייבט אז אויב "פארשטייט מען נישט" וואס ער שרייבט דארט, איז מען נישט קיין מאמין! נישט ח"ו אן אפיקורס, ווייל מען גלייבט דאך אויבן אויף, און מען "וויל גלייבן", אבער מען דארף וויסען "וואס צו גלייבן".

צו די הסבר איז אין רמח"ל, חובת הלבבות, חינוך, רמב"ם, צו די אלטע רבי, אדער גאר אין אלע צוזאם, דאס איז א שיינע שמועס פאר זיך, אבער צו זאגן "כ'גלייב אין אני מאמין" ווען מער ווי די פשוטע טייטש ווייסט מען נישט, איז נישט ריכטיג.

ביטע, אנטשולדיגען זי מיר, און טראכטן זי פארן שרייבען.. לערנען ידיעת התורה איז שכל, אמונה איז בלב אפילו פאר אנאלפאבעטן און פאר קלעץ, יא איך נאאר און אומוויסנדער גלייב אויך מיט מיין גאנצע הארץ אלע יסודות ועיקרי הדת איך בין גרייט צו שטארבן פאר דעם, (מער פון אסאך הויך געלערענטע), אלע נעיטרע זעידעס און באבעס האבן געהאט גוגל מאל מער אמונה ווי זייערע אויפגעקלערטע רמחל עניקלעך.

אז מ'איז גרייט צו שטארבן פאר דעם מיינט אז די אמונה איז שטארק?

נשמה האט געשריבן:אז מ'איז גרייט צו שטארבן פאר דעם מיינט אז די אמונה איז שטארק?

ס'מיינט אז ס'איז שוואך... קוק אויבן די ווערטער פון חינוך

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:

לכתחילה אריבער האט געשריבן:פונקט ווי דו פארשטייסט, אז מען קען "דאווענען" גמ', און אפי' קענען די טייטש, דאך "פארשטייט מען נישט" וואס די גמ' "וויל", די זעלבע איז מיט אני מאמין. מען קען עס קענען, מען קען וויסען די טייטש, אבער עס מיינט נישט אז מען "פארשטייט". די אלטע רבי שרייבט אין שער היחוד ואמונה, וואס מיינט "אין עוד", "אפס זולתו" וכו', און ער שרייבט אז אויב "פארשטייט מען נישט" וואס ער שרייבט דארט, איז מען נישט קיין מאמין! נישט ח"ו אן אפיקורס, ווייל מען גלייבט דאך אויבן אויף, און מען "וויל גלייבן", אבער מען דארף וויסען "וואס צו גלייבן".

צו די הסבר איז אין רמח"ל, חובת הלבבות, חינוך, רמב"ם, צו די אלטע רבי, אדער גאר אין אלע צוזאם, דאס איז א שיינע שמועס פאר זיך, אבער צו זאגן "כ'גלייב אין אני מאמין" ווען מער ווי די פשוטע טייטש ווייסט מען נישט, איז נישט ריכטיג.

ביטע, אנטשולדיגען זי מיר, און טראכטן זי פארן שרייבען.. לערנען ידיעת התורה איז שכל, אמונה איז בלב אפילו פאר אנאלפאבעטן און פאר קלעץ, יא איך נאאר און אומוויסנדער גלייב אויך מיט מיין גאנצע הארץ אלע יסודות ועיקרי הדת איך בין גרייט צו שטארבן פאר דעם, (מער פון אסאך הויך געלערענטע), אלע נעיטרע זעידעס און באבעס האבן געהאט גוגל מאל מער אמונה ווי זייערע אויפגעקלערטע רמחל עניקלעך.

איר זענט בכלל נישט מחויב צו פארשטיין וואס כ'האב געשריבן......... מחל לך.

מיין הערה;
אוודאי דארף מען גלייבן בפשטות, און מ'מוז נישט לערנען די אלע ספרים אז מ'זאל אנקומען צום תכלית האמונה, אבער אויב איינער איז חלילה שוואך אין דעם הינזיכט, מיין איך, אז ס'איז יא כדאי אז ער זאל לערנען די אלע ספרים.

הקטן ס'איז א חיוב.

להדם. אויב איז מען גענוג שטארק, מ'ווייסט אין וואס מ'גלייבט, איז נישט קיין חיוב עס דורכצולערנען.
כנלענ"ד.

הקטן האט געשריבן:להדם. אויב איז מען גענוג שטארק, מ'ווייסט אין וואס מ'גלייבט, איז נישט קיין חיוב עס דורכצולערנען.
כנלענ"ד.

איז א חיוב נישט מקלקל צו זיין דאס וואס מ'גלייבט. צו עסן כשר'ס וכו'. ס'ווערט נאכגעזאגט אז פאר משיח וועט קומען וועט מען זיך דראפן אויף גראדע ווענט זיך צו דערהאלטן, נאך שטייט אז מ'וועט שטארק שאקלן די שטריק און וואס מ'האלט זיך צו אמונה, און וכו',


די קעפל פון די אשכול שטייט, חינוך אויף אמונה, אונז זעמיר די קינדער אויף וועמענס אונזערע עלטער זיידעס וואס האבן געזעהן מעמד הר סיני און באקומען דעם חיוב עס איבערצוגעבן ווייטער, האבן געארבעט כדי ס'זאל אנקומען ביז אונז. יעצט בעטן זיי זיך ביי אונז, געטס עס איבער אויף ווייטער, כצורתו.

לכתחילה אריבער האט געשריבן:

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:

לכתחילה אריבער האט געשריבן:פונקט ווי דו פארשטייסט, אז מען קען "דאווענען" גמ', און אפי' קענען די טייטש, דאך "פארשטייט מען נישט" וואס די גמ' "וויל", די זעלבע איז מיט אני מאמין. מען קען עס קענען, מען קען וויסען די טייטש, אבער עס מיינט נישט אז מען "פארשטייט". די אלטע רבי שרייבט אין שער היחוד ואמונה, וואס מיינט "אין עוד", "אפס זולתו" וכו', און ער שרייבט אז אויב "פארשטייט מען נישט" וואס ער שרייבט דארט, איז מען נישט קיין מאמין! נישט ח"ו אן אפיקורס, ווייל מען גלייבט דאך אויבן אויף, און מען "וויל גלייבן", אבער מען דארף וויסען "וואס צו גלייבן".

צו די הסבר איז אין רמח"ל, חובת הלבבות, חינוך, רמב"ם, צו די אלטע רבי, אדער גאר אין אלע צוזאם, דאס איז א שיינע שמועס פאר זיך, אבער צו זאגן "כ'גלייב אין אני מאמין" ווען מער ווי די פשוטע טייטש ווייסט מען נישט, איז נישט ריכטיג.

ביטע, אנטשולדיגען זי מיר, און טראכטן זי פארן שרייבען.. לערנען ידיעת התורה איז שכל, אמונה איז בלב אפילו פאר אנאלפאבעטן און פאר קלעץ, יא איך נאאר און אומוויסנדער גלייב אויך מיט מיין גאנצע הארץ אלע יסודות ועיקרי הדת איך בין גרייט צו שטארבן פאר דעם, (מער פון אסאך הויך געלערענטע), אלע נעיטרע זעידעס און באבעס האבן געהאט גוגל מאל מער אמונה ווי זייערע אויפגעקלערטע רמחל עניקלעך.

איר זענט בכלל נישט מחויב צו פארשטיין וואס כ'האב געשריבן......... מחל לך.

טאקע נישט מחויב, בפרט ווען ס'איז נישטא וואס. .. פארשטייסט מער פון מיר זאגסטו? איך בין ווייטער א נאאר אבער איך גלייב. איינער פון די יג עיקרים אין וואס איך גלייב , איז זאת התורה לא תהא מוחלפת, די אלע נייע חיובים וואס מ'באשאפט דא לא תהא תורה אחרת מאת הבורא יתברך שמו.
די אבות אבותינו זענען נישט געווען קיין מאמינים הייסט, א חבסדקער חסיד געווארן גאר אויף דער עלטער .. מסתמא גייט באלד ווערן א חיוב צו לערנען חב"ד. .

נשמה האט געשריבן:

הקטן האט געשריבן:להדם. אויב איז מען גענוג שטארק, מ'ווייסט אין וואס מ'גלייבט, איז נישט קיין חיוב עס דורכצולערנען.
כנלענ"ד.

איז א חיוב נישט מקלקל צו זיין דאס וואס מ'גלייבט. צו עסן כשר'ס וכו'. ס'ווערט נאכגעזאגט אז פאר משיח וועט קומען וועט מען זיך דראפן אויף גראדע ווענט זיך צו דערהאלטן, נאך שטייט אז מ'וועט שטארק שאקלן די שטריק און וואס מ'האלט זיך צו אמונה, און וכו',


די קעפל פון די אשכול שטייט, חינוך אויף אמונה, אונז זעמיר די קינדער אויף וועמענס אונזערע עלטער זיידעס וואס האבן געזעהן מעמד הר סיני און באקומען דעם חיוב עס איבערצוגעבן ווייטער, האבן געארבעט כדי ס'זאל אנקומען ביז אונז. יעצט בעטן זיי זיך ביי אונז, געטס עס איבער אויף ווייטער, כצורתו.

נשמה, אוודאי איז אמת אז מ'טאר נישט מקלקל זיין אדער טון זאכן וואס זענען מקלקל, למשל זיך דרייען צו סאך אויפן.... קען מקלקל זיין, שטודירן קען מקלקל זיין, האלטן אז מ'פארשטייט קען מקלקל זיין. ס'דא א סיבה פארוואס די אמונה איז אזוי שוואך געווארן אז מ'קען זאגן אז מ'מוז! היינט לערנען ספרים שלא שערים אבותינו צו זיין זיכער ביי זיך אז איך בין א נארמאלע קלוגער מאמין.

עס זענען דא צוויי שיטות, פיריאד.

איינער וואס פארעקשנט זיך מיט זיין שיטה אין לאזט נישט קיין צווייטע אנגיין מיט זיין שיטה איז עתיד ליתן את הדין נישט קיין חילוק וועלכע זייט.

ליידער ביי דעם איז די נסיון ביי די וואס האלטן מער אויף די גאנג וואס רופט זיך 'אמונה פשוטה', אבער עס איז נאכאלץ א נסיון, און אויב איז דא אונטער זייער השפעה איינער וואס זיינער טבעיות ציט צו די אנדערע שיטה און מצווינגט אים צו זיין 'אמונה פשוטה' און דערנאך געשעהט א פאטאלע... איז די נשמה אויף זיין קאנטע.

חניוק האט געשריבן:עס זענען דא צוויי שיטות, פיריאד.

איינער וואס פארעקשנט זיך מיט זיין שיטה אין לאזט נישט קיין צווייטע אנגיין מיט זיין שיטה איז עתיד ליתן את הדין נישט קיין חילוק וועלכע זייט.

ליידער ביי דעם איז די נסיון ביי די וואס האלטן מער אויף די גאנג וואס רופט זיך 'אמונה פשוטה', אבער עס איז נאכאלץ א נסיון, און אויב איז דא אונטער זייער השפעה איינער וואס זיינער טבעיות ציט צו די אנדערע שיטה און מצווינגט אים צו זיין 'אמונה פשוטה' און דערנאך געשעהט א פאטאלע... איז די נשמה אויף זיין קאנטע.

ביסט הונדערט פראצענט גערעכט. אז מ'זעהט א קינד פרעגט טיפע קשיות דארף מען וויסן וואס צו ענטפערן בעזרת השי"ת. און נישט דוחה זיין בקש.

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:

לכתחילה אריבער האט געשריבן:

פאמיליעמירעלס האט געשריבן:

לכתחילה אריבער האט געשריבן:פונקט ווי דו פארשטייסט, אז מען קען "דאווענען" גמ', און אפי' קענען די טייטש, דאך "פארשטייט מען נישט" וואס די גמ' "וויל", די זעלבע איז מיט אני מאמין. מען קען עס קענען, מען קען וויסען די טייטש, אבער עס מיינט נישט אז מען "פארשטייט". די אלטע רבי שרייבט אין שער היחוד ואמונה, וואס מיינט "אין עוד", "אפס זולתו" וכו', און ער שרייבט אז אויב "פארשטייט מען נישט" וואס ער שרייבט דארט, איז מען נישט קיין מאמין! נישט ח"ו אן אפיקורס, ווייל מען גלייבט דאך אויבן אויף, און מען "וויל גלייבן", אבער מען דארף וויסען "וואס צו גלייבן".

צו די הסבר איז אין רמח"ל, חובת הלבבות, חינוך, רמב"ם, צו די אלטע רבי, אדער גאר אין אלע צוזאם, דאס איז א שיינע שמועס פאר זיך, אבער צו זאגן "כ'גלייב אין אני מאמין" ווען מער ווי די פשוטע טייטש ווייסט מען נישט, איז נישט ריכטיג.

ביטע, אנטשולדיגען זי מיר, און טראכטן זי פארן שרייבען.. לערנען ידיעת התורה איז שכל, אמונה איז בלב אפילו פאר אנאלפאבעטן און פאר קלעץ, יא איך נאאר און אומוויסנדער גלייב אויך מיט מיין גאנצע הארץ אלע יסודות ועיקרי הדת איך בין גרייט צו שטארבן פאר דעם, (מער פון אסאך הויך געלערענטע), אלע נעיטרע זעידעס און באבעס האבן געהאט גוגל מאל מער אמונה ווי זייערע אויפגעקלערטע רמחל עניקלעך.

איר זענט בכלל נישט מחויב צו פארשטיין וואס כ'האב געשריבן......... מחל לך.

טאקע נישט מחויב, בפרט ווען ס'איז נישטא וואס. .. פארשטייסט מער פון מיר זאגסטו? איך בין ווייטער א נאאר אבער איך גלייב. איינער פון די יג עיקרים אין וואס איך גלייב , איז זאת התורה לא תהא מוחלפת, די אלע נייע חיובים וואס מ'באשאפט דא לא תהא תורה אחרת מאת הבורא יתברך שמו.
די אבות אבותינו זענען נישט געווען קיין מאמינים הייסט, א חבסדקער חסיד געווארן גאר אויף דער עלטער .. מסתמא גייט באלד ווערן א חיוב צו לערנען חב"ד. .

שרייט נישט אזוי..... איר האט באמת פלעין נישט פארשטאנען וואס כ'האב געשריבן. איר שרייט און רעגט זיך אומזינסט. איך שרייב נישט בכלל די זאכען וואס איר זאגט אז איך שרייב.

כ'שרייב נישט פון קיין נייע חיובים, כ'שרייב נישט פון קיין שכל, כ'שרייב נישט חלילה עפעס וועגן די "אבות אבותינו".

נעמט אייך צוויי רואיגע מינוטן, קוקט איבער וואס כ'האב געשריבן.

מי חכם האט געשריבן:סתם, אויב וויל מען באמת מקיים זיין מצות אמונה (להסוברים דאנכי ה' אלוקיך - אמונה היא מצוה בפני עצמה) דארף מען עס טון במעשה. דער חינוך זאגט:

וענין האמנה הוא שיקבע בנפשו שהאמת כן ושאי אפשר חלוף (בחלוף) זה בשום פנים. ואם נשאל עליו, ישיב לכל שואל שזה יאמין לבו ולא יודה בחלוף זה אפילו יאמרו להרגו, שכל זה מחזיק וקובע האמנת הלב כשמוציא הדבר מן הכח אל הפעל, רצוני לומר כשיקים בדברי פיו מה שלבו גומר.

ולפי הנראה, אז א איד טוט א מצוה בפועל אדער האלט זיך צוריק פון אן עבירה צוליב די איינע סיבה אז ער גלייבט אין מציאות ה' ויכלתו, איז ער בכלל "שכל זה מחזיק וקובע האמנת הלב כשמוציא הדבר מן הכח אל הפועל", וקיים בזה עיקר מצות אמונה.

שכח מי חכם נחמתני.

דאס שרייבן אונזערע רבי'ס:

והנראה בזה דהנה ידוע שענין יציאת מצרים הוא שורש האמונה, שנאמין שיש בורא אחד יחיד ומיוחד קדמון המשגיח ומנהיג וממציא כל הנמצאים, ובהעלה על דעתינו ובזכרינו הניסים והנפלאות שעשה לנו בהוציאנו ממצרים... נאמין שיד ה' המשגיח ומושל בכל ובידו לשדד המערכות, הוא עשה כל זאת, ומזה נבוא אנחנו לאמונה שלימה.
וענין האמונה הוא הידיעה שנדע באמת ובראי' שכלית שהשי"ת ממלא כל עלמין וסובב כל עלמין ולית אתר פנוי מיני', וכמבואר בהקדמת ספר חרדים, נמצא שמיציאת מצרים זוכים לידיעה שלימה...
(ישמח ישראל, שבת הגדול אות ב')

תחילה צריך להאמין באמונה שלימה וחזקה שיש אלוקי יחיד ומיוחד שהמציא כל הנמצאים כולם, יש מאין, הן מצד אמונת האבות הן מצד אמונת הידיעה כמאמר הכתוב דע את אלוקי אביך ועבדהו, ויש בזה הפסוק משמעות ב' האמונות כנ"ל.
(מהר"ם מטשערנאביל בלקוטי תורה)

דער ישמח ישראל פוהל מיט חיזוק אין אמונה.
וענין האמונה הוא הידיעה שנדע באמת ובראי' שכלית שהשי"ת ממלא כל עלמין וסובב כל עלמין ולית אתר פנוי מיני', וכמבואר בהקדמת ספר חרדים, נמצא שמיציאת מצרים זוכים לידיעה שלימה...

דאס וויל איך זאגן, און יעצט האבעך א מקור.
וענין האמונה הוא הידיעה שנדע באמת ובראי' שכלית שהשי"ת ממלא כל עלמין וסובב כל עלמין ולית אתר פנוי מיני'.

דאס הייסט אז אמונה איז נישט ווי א אינו בני אמונתנו זאגט "איך גלייב". ס'איז מער ווי דעם, ס'איז עפעס א איבערצייגעניש וואס מ'איז איבערצייגט דערין. פונקט וויאזוי (המשל אינו דומה לנמשל כלל) איך בין איבערצייגט אז ס'איז דא אזא שוהל 770. ס'איז אפשר א נארישע משל. אבער דאס מיינט ראי' שכלית. כאטשיג איך האב עס נישט געזעהן מיט מיינע אויגן, בין איך אבער טויזענט פראצענט אז ס'איז אזוי.

תורת חב"ד, ובפרט ספרי האדמוה"ז, והצמח צדק (דרך מצותיך), מעוררים את הניצוץ היהודי, האמונה הפשוטה הטבועה והקבועים בקרב לב עמוק, ירושה להם מאבותיהם עד אברהם אבינו

די אמונה פשוטה וואס הקטן רעדט, איז די גרעסטע סתירה צו אידישקייט, אפילו פרויען און קינדער דארפן מער ספענדן אין דעם ענין, און אריינטראכטן אין יעדע זאך די טובה וואס השי"ת טוט מיט אונז!

ווען עס רעגנט און מבול'ט אינדרויסן, איז כדאי צו זאגן פאר די קינדער, די רעגן איז א ברכה, אפילו ס'איז מיר יעצט אומבאקוועם צו גיין אויף די גאס. השי"ת שיקט אונז א טייערע מתנה וואס מיר דארפן זייער אפרישיעטן.

ס'איז אזוי שווער?

אזא אמונה פשוטה אויף אלע גוים געזאגט. אויף אמונה דארף מען הארעווען. ס'קען נישט זיין פשט אנדערש.

איך ווייס נישט וואסערע ווערטער האבן אזוי אויפגערעגט דעם ציבור.
איך זאג ס"ה אז אויב מ'ווייסט אין וואס מ'גלייבט, דארף מען נישט 'נאך' חיזוק

הקטן האט געשריבן:איך ווייס נישט וואסערע ווערטער האבן אזוי אויפגערעגט דעם ציבור.
איך זאג ס"ה אז אויב מ'ווייסט אין וואס מ'גלייבט, דארף מען נישט 'נאך' חיזוק

מ'דארף "יא" חיזוק. מ'דארף יא. מ'דארף חיזוק. מ'דארף רעדן דערפון. האמנתי כי אדבר איך גלייב ווייל איך רעד דערפון.