א פייגל זיצט ביי מיין פענסטער!
פארעפענטליכט: זונטאג ספטמבר 28, 2014 10:51 am
ניין, סאיז נישט נאך אן ארטיקעל וועגן די הייליגע טעג, אונז האב מיר פון דעם גענוג דא אויפן וועלטל, פון ערב שבת מברכים תמוז ביז די לעצטע שליקעץ ביים איינפאסטן ערב יום כיפור יעדע נייע ארטיקעל איז נאך א משל און נמשל פון די הייליגע טעג, דאס וועל איך לאזן פאר א צווייטן, איך האב דא א שטיקל פראבלעים לאמיר זעהן צו איינער קען מיר העלפן, און אז איך האב א פראבלעים שרייבט מען שוין אן ארטיקעל..
אנגעהויבן האט זיך עס צוויי וואכן צוריק מיטוואך ווען איך האב געזעהן א טויבעלע (די וואס דרייען זיך אויף לי עוועניו) זיצן אויף מיין פארטש, איך געב אים אזא שריי אן, און ער מאכט זיך נישט וויסענדיג, אה! א מחוצף??? מ'האב מיר איינגעשפאנט די פאמיליע און מ'האט אנגעפאנגן צו שרייען, קלאפן אויף די פענסטערס, און ער שטייט מיט א גלייכגילטיגקייט, האב איך גראד געזעהן אז ער איז א טעראריסט.. מיט טעראריסטן פארהאנדל איך נישט.. אונז האמיר געשאסן קאפס, טעלערס, לעפלעך און נעפקינס, איך האב אויסגעליידיגט די גאנצע פענטרי, און סאיז געלונגען, ער איז ארויפגעפלויגן אויף מיין סוכה פרעים..
די שטוב מיינער האט אנגעהויבן זאגן אז סאיז אפשר א גילגל פון איינעם אונז זאל מיר מאכן א ברכה, איך האב איר געזאגט אז מוועט מאכן די ברכה ביינאכט ווען איך קום אהיים פון לערנען, איך בין דאך א מחמיר, בין איך געגאנגן אין גראסערי קויפן אויף וואס צו מאכן א ברכה, איך האב געבראכן מיין דייעט.. איך האב געקויפט פאר מיר א מהדרין אייזקריעם סענדוויטש מיט א קליינס אייזקריעם קאון.. און פאר איר א פרדס דזשעלי רינג.. די קינדער זענען שוין געשלאפן זיי דארפן נישט מיט האלטן אלעס, כ'מיין צו זאגן איך וויל נישט זיי זאלן זיך משתתף זיין מיט מיין אייזקריעם.. מהאב מיר געמאכט א ברכה און געווארט צו זעהן ווי די פייגל שטרעקט זיך אויס.. ביז אונז זעמיר געווארן מיד..
פרייטיג בין איך אהיים פון דזשאב און זיך געזעצט עסן סיריעל, קאלערדיגע פרוט סירקעלס.. מיין קליינער קומט מיר זאגן אז די פייגל איז דא, איך געב מיר א שטעל אויף מיט מיין טעלער, און די גאנצע הויז געזונד מיט די טעלערס נאך מיר, מגיי מיר מלחמה האלטן, איך געב א שפריץ מיט מיין טעלער און מיינע קינדער טוען מיר נאך, נאר זייער איז שוין געווען אויסגעגאסן אויפן וועג פון די קאך צום פארטש... די קאקערוטשעס זענען זיך נאך יעצט מחי' פון די שירים.. די פייגל געט מיר אזא קוק אן ווי צו זאגן וואס גיסטו אויס אויף מיין פארטש...
שבת האב איך אפגעהאלטן א מיטינג מיט מיינע שכינים וואס מקען טוען, נאך אלע עצות איז געבליבן אז איך זאל גיסן מיסטער קליען מיט מיסטער וויניגער, און אויך פיש זאפט צאמגעמישט מיט צוריבענע טשולענט בונדלעך.. מוצאי שבת די ערשטע זאך ביים זמן משארצט ארויף די ארבעל און איך האב מיר גענומען שפריצען.. און, אין קול ואין עונה, איך מיין צו זאגן יש שמוץ ויש יונה.. די פייגל שפירט זיך גאר היימיש מיט די אלע גראכן, ער האט דאס כסדר אין גארביטש הויז...
זונטאג א' סליחות איז שוין לאנג נישט אזוי גוט אויסגעפאלן ווי דאס יאר, מדארף דאך שוין בויען די סוכה, איך געב א בוי אויף מיין סוכה (כ'מיין צו זאגן מיינע צוויי קליינע שוואגערס וואס כאב זיי צוגעזאגט אז טאמער זיי שלעפן ארויף מיינע ברעטער גיי איך זיי לאזן האלטן מיין לולב ביי הלל ווען איך וויל מיר סטרעטשן..) און די פייגל האט נישט קיין פלאטץ פון ווי אריינצוקומען, איך גיי ארויף אויפן לייטער, און והילד איננו, די פייגל זיצט אויפן אוינינג...
דאס שטוב מיינער האט פארציילט די מעשה פאר מיין שכנטע און זי האט שוין געוואלט עפעס באקן פאר אן עלי' פאר די פייגל, איך האב געשיקט זאגן אז סוואלט מיר נישט שלעכט געווען א פרישע רוט קאקאש קעיק..
ערב ראש השנה האב איך באשלאסן צו גיין פארהאנדלען מיט אים סאיז א ערענסטע צייט, איך האב געמאכט א חשבון ווער עס האט מיר אמאל געטשעפעט און איז מגולגל געווארען, איך בין געקומען צו די מסקנה אז סקען נאר זיין מיין אלטע נערוועזע שכן פון אלס יונגעל וואס האט מיר אמאל זייער דערשראקן ווען איך האב עפעס צובראכן אין זיין סטארעדזש, איך וויל נישט אריינגיין אין קיין פרטים.. אבער ער איז מיר נאכגעלאפן שרייענדיג אויף מיר, זיכער איז ער יעצט מגולגל געווארן פאר דעם... האב איך געזאגט פארן פייגל אז פאר א מיליאן טאלער בין איך אים מוחל, און די פייגל האט מסכים געווען אז ווי נאר איך באקום די מיליאן דאלער פליט ער אוועק... נאכדעים האב איך מיר דערמאנט אז מיין אלטע שכן לעבט נאך.....
די נמשל איז.... ליצנות אין א זייט, די פייגל זיצט מיר ביים פענסטער אין מאכט מיר נערוועיז, בייגעלייגט איז א פיקטשער ווי ער הויערט אויף מיין אוינינג און ער לאזט נאך פון זיך גרף של רעי.. קיין נעסט אין מיין אדער שכן'ס פארטש האט ער ביזדערווייל נישט געמאכט, עני וואן וויט סאם עדווייס???
אנגעהויבן האט זיך עס צוויי וואכן צוריק מיטוואך ווען איך האב געזעהן א טויבעלע (די וואס דרייען זיך אויף לי עוועניו) זיצן אויף מיין פארטש, איך געב אים אזא שריי אן, און ער מאכט זיך נישט וויסענדיג, אה! א מחוצף??? מ'האב מיר איינגעשפאנט די פאמיליע און מ'האט אנגעפאנגן צו שרייען, קלאפן אויף די פענסטערס, און ער שטייט מיט א גלייכגילטיגקייט, האב איך גראד געזעהן אז ער איז א טעראריסט.. מיט טעראריסטן פארהאנדל איך נישט.. אונז האמיר געשאסן קאפס, טעלערס, לעפלעך און נעפקינס, איך האב אויסגעליידיגט די גאנצע פענטרי, און סאיז געלונגען, ער איז ארויפגעפלויגן אויף מיין סוכה פרעים..
די שטוב מיינער האט אנגעהויבן זאגן אז סאיז אפשר א גילגל פון איינעם אונז זאל מיר מאכן א ברכה, איך האב איר געזאגט אז מוועט מאכן די ברכה ביינאכט ווען איך קום אהיים פון לערנען, איך בין דאך א מחמיר, בין איך געגאנגן אין גראסערי קויפן אויף וואס צו מאכן א ברכה, איך האב געבראכן מיין דייעט.. איך האב געקויפט פאר מיר א מהדרין אייזקריעם סענדוויטש מיט א קליינס אייזקריעם קאון.. און פאר איר א פרדס דזשעלי רינג.. די קינדער זענען שוין געשלאפן זיי דארפן נישט מיט האלטן אלעס, כ'מיין צו זאגן איך וויל נישט זיי זאלן זיך משתתף זיין מיט מיין אייזקריעם.. מהאב מיר געמאכט א ברכה און געווארט צו זעהן ווי די פייגל שטרעקט זיך אויס.. ביז אונז זעמיר געווארן מיד..
פרייטיג בין איך אהיים פון דזשאב און זיך געזעצט עסן סיריעל, קאלערדיגע פרוט סירקעלס.. מיין קליינער קומט מיר זאגן אז די פייגל איז דא, איך געב מיר א שטעל אויף מיט מיין טעלער, און די גאנצע הויז געזונד מיט די טעלערס נאך מיר, מגיי מיר מלחמה האלטן, איך געב א שפריץ מיט מיין טעלער און מיינע קינדער טוען מיר נאך, נאר זייער איז שוין געווען אויסגעגאסן אויפן וועג פון די קאך צום פארטש... די קאקערוטשעס זענען זיך נאך יעצט מחי' פון די שירים.. די פייגל געט מיר אזא קוק אן ווי צו זאגן וואס גיסטו אויס אויף מיין פארטש...
שבת האב איך אפגעהאלטן א מיטינג מיט מיינע שכינים וואס מקען טוען, נאך אלע עצות איז געבליבן אז איך זאל גיסן מיסטער קליען מיט מיסטער וויניגער, און אויך פיש זאפט צאמגעמישט מיט צוריבענע טשולענט בונדלעך.. מוצאי שבת די ערשטע זאך ביים זמן משארצט ארויף די ארבעל און איך האב מיר גענומען שפריצען.. און, אין קול ואין עונה, איך מיין צו זאגן יש שמוץ ויש יונה.. די פייגל שפירט זיך גאר היימיש מיט די אלע גראכן, ער האט דאס כסדר אין גארביטש הויז...
זונטאג א' סליחות איז שוין לאנג נישט אזוי גוט אויסגעפאלן ווי דאס יאר, מדארף דאך שוין בויען די סוכה, איך געב א בוי אויף מיין סוכה (כ'מיין צו זאגן מיינע צוויי קליינע שוואגערס וואס כאב זיי צוגעזאגט אז טאמער זיי שלעפן ארויף מיינע ברעטער גיי איך זיי לאזן האלטן מיין לולב ביי הלל ווען איך וויל מיר סטרעטשן..) און די פייגל האט נישט קיין פלאטץ פון ווי אריינצוקומען, איך גיי ארויף אויפן לייטער, און והילד איננו, די פייגל זיצט אויפן אוינינג...
דאס שטוב מיינער האט פארציילט די מעשה פאר מיין שכנטע און זי האט שוין געוואלט עפעס באקן פאר אן עלי' פאר די פייגל, איך האב געשיקט זאגן אז סוואלט מיר נישט שלעכט געווען א פרישע רוט קאקאש קעיק..
ערב ראש השנה האב איך באשלאסן צו גיין פארהאנדלען מיט אים סאיז א ערענסטע צייט, איך האב געמאכט א חשבון ווער עס האט מיר אמאל געטשעפעט און איז מגולגל געווארען, איך בין געקומען צו די מסקנה אז סקען נאר זיין מיין אלטע נערוועזע שכן פון אלס יונגעל וואס האט מיר אמאל זייער דערשראקן ווען איך האב עפעס צובראכן אין זיין סטארעדזש, איך וויל נישט אריינגיין אין קיין פרטים.. אבער ער איז מיר נאכגעלאפן שרייענדיג אויף מיר, זיכער איז ער יעצט מגולגל געווארן פאר דעם... האב איך געזאגט פארן פייגל אז פאר א מיליאן טאלער בין איך אים מוחל, און די פייגל האט מסכים געווען אז ווי נאר איך באקום די מיליאן דאלער פליט ער אוועק... נאכדעים האב איך מיר דערמאנט אז מיין אלטע שכן לעבט נאך.....
די נמשל איז.... ליצנות אין א זייט, די פייגל זיצט מיר ביים פענסטער אין מאכט מיר נערוועיז, בייגעלייגט איז א פיקטשער ווי ער הויערט אויף מיין אוינינג און ער לאזט נאך פון זיך גרף של רעי.. קיין נעסט אין מיין אדער שכן'ס פארטש האט ער ביזדערווייל נישט געמאכט, עני וואן וויט סאם עדווייס???