אידישע וועלט פארומס

באסטאן תשנ"ח

אויפן סאפעט זיצט זיך אזוי באקוועים א קליין נידריג דיקלעך מאן, מיט צושויבערטע האר, אינגאנצען ערשעפט, אריינציענדיג און אטעמענדיג לאנגע און שווערע אטעמס, שלינגענדיג קליינע שלינגעס פונעם נארוואס היימיש געמאכטן טיי, ווי ס'שיינט האט ער געהאט גאר א שווערע טאג היינט.
די טרייבל אבער לאזט נישט קיין מנוחה און הערט נישט אויף צו קלינגען, אויפן קאלער איי-די ערשיינט א מיסטעריעזע נוממער מיט א אומאידענטיפיצירטע נאמען, "ווער קען דאס זיין" טראכט ער הויך צו זיך, אבער ער הויבט נישט אויף. ער האט נארוואס אפגעמאכט ביי זיך, אז די קומענדיגע האלבע שעה הויבט ער נישט אויף קיין טעלעפאנען, זאל זיין וואס זאל נאר זיין, זאל אים די פרעזידענט זעלבסט רופען, גייט ער זיך נישט וואוסענדיג מאכען. אבער די מיסטעריעזע נוממער האט אים געמאכט זייער נייגעריג, און ביים זעקסטן קלינג שטרעקט ער אויס זיין קליין דיקליך האנט צום טרייבל וואס האט די רגע אויפגעהערט צו קלונגען...
די ענטפערונג מאשינקע נעמט איבער זיין פלאץ, און באגריסט דעים רופער מיטן אריינגעזאגן מעסעעדזש, און נאכן פייף הערט זיך א מיסטריעזע עטוואס-באקאנטע שטילע שטימע, פון וואס ער איז זייער אויפגעציטערט געווארען.

מיוטשעל האטעל, באסטאן ניו יארק.
אויפן 2טן שטאק ביים לעצטן צימער אויפן ווינקל האלטן זיי זיך אויף.
א שטילשווייגעניש הערשט אין צימער. קאנדי, די הויפט פונעם גרופע, האלט אינמיטן שרייבען זיינע נאטיצען אין זיין קליין ביכל וואס ער טראגט אלץ מיט זיך, ווידעראום נענסי פרובירט אפירצוזיכען עפעס צווישען זיינע אלטע נאטיצן וואס זאל קענען עטוואס ארויסהעלפן אינעם קאמפליצירטען מצב, און לואיס, "דער מוח" ווי אלע פלעגן אים רופען, ליגט - ווי זיין שטייגער - אינגאנצען אנגעלאנט, מיט די האנט קראצענדיג זיין הויכען שטערן, פרובירענדיג אויסטראכטען א סטראטעגיע וואס ווייטער צו טוהען. ווען פלוצים האט אויפגעבליצט א געדאנק אין זיין געניאלעם מוח, "קענאנאוס"! ער וועט אונז קענען ארויסהעלפן אין די פארפלאנטערטע מצב.
ער האט קיינעם נישט פארציילט וואס ער טראכט ביי זיך, נאר אומר ועושה, האט ער מיט זיין קליינטשיקען מאשינקע געשיקט א זענדונג צו קענאנאוס צו ערשיינען אהין ביז געציילטע מינוטען, און דאן, אן קיין שום פריערדיגע מעלדונג, איז קענאנאוס אריינגעקומען אין צימער, ערשטוינענדיג אלע פארזאמעלטע.
ווער איז דאס דער קענאנאוס? און פארוואס זענען אלע ערשטוינט געווארן? דערפאר ברויכען מיר מקדים זיין א לענגערע ערציילונג אז איר זאלט וויסען וואס דא גייט פאר.

הודו-נאנאש תרצ"ח
ויהי היום, און די טאג איז ענדליך אנגעקומען, וואס אויף די טאג ווארטן מיר אלע שוין זייער לאנג, פארוואס ווארטן מיר? האב געדולד וועט איר באלד אלעס הערן.
די קליינטשיק ישראל'יק קוקט שוין ארויס וואכן אויף די לאנג ערווארטעטע טאג ווען ענדליך גייט מען פארן קיין בוקארעסט באזוכען די זיידע, וואס ער האט נאך אין זיין לעבן נישט געזעהן ביז היינט.
די בילעטן ליגט שוין ביי ר' יעקב מיכאל, דער טאטע אינעם האנט, און די רענצעלעך זענען שוין איינגעפאקט, און אלעקסיי דער בעל עגלה ווארט זיי שוין אינדערויסען, אפצופירען צום באן שטאציאן.
אבער, און דער לעצטע מינוט, איז די פעטער ר' נחום אריה געקומען צו לויפן ערשעפטערהייט, און געזאגט צום שוואגער ר' יעקב מיכאל, אז ער מוז שוין רעדן צו אים פריוואט.

און איצט, בלייב איך דא שטיין, און איך געב די געלעגענהייט פאר אנדערע קרעטשמע מיטגלידער ווייטער צו שפינען די מעשה לויט זייער געשמאק, אז עס זאל ווערן דערפון א גאנצע סיפור. אלע הערות זאל מען ביטע שרייבען באזונדער דא ביי הערות אויף פארזעצונג קומט אי"ה, און דא זאל נאר שרייבען ווער עס איז וויליג ווייטער צו שפינען דעים קייט.

אזוי ווי איך זעה אז בטעות האט זיך באשאפען צוויי אשכולות מיט די זעלבע אינהאלט, האב איך געטראכט צו זיך אז עס וועט נישט שאטען אז ביידע זאלן אנגיין, און טאקע פארען ווייטער, און ביים סוף העמיר זעהן ווי אינטערסאנט די "צובראכענע (בראקען) טעלעפאון" וועט זיך ארויסשטעלן. און איצט, יאלא, נעמט זיך צו דער ארבעט.!