מיין שעל
פארעפענטליכט: מאנטאג ספטמבר 03, 2007 4:05 pm
א גוטן חשובע חבירים,
ווילט עטץ אוואדי וויסן פשט און קעפל, נישט אזוי? נו העליך אייך זאגן, אבער כדאי דאס צו פארשטיין, והשנית וזה העיקר,
אז די ארטיקל זאל אנפילן כאטשיג א האלבע בלאט, שלא יבוש דרך, ולא יקצוץ האשכול (וועא"מ),
והשלישית, כדי איר חשובע ליינער, שרייבער, אדוועטייזער, זאלן האבן וואס צו ליינען,
און די פארקלענערטע לעיבער דעי אויסגאבע, ברויך איך זיין גיין בדרך הסלולה לנו מרבותינ...אפס כ'מיין איך הער, וכת דיליה תלמידיו ומעריציו כנו...אפס, שוין ווייטער פארפארן.
סא דעם הלוך ילך פון צופרי, אויפשטיין, אפגיסן נעגל וואסער, אנטאן די ברילן, גיין צום הכנות קעסטל, שמונה בגדים, מאכן באטלעך פאר די פיצעלעך,
נעמען די טלו"ת, גיין צו די טיר, אנצינדן די קאר, היטש נעמער אא"וו ברויך איך דאך נישט צו שרייבן, פארוואס? דו פרעגסט נאך אפילו?
אקעי, אן אריינצוגיין און קיין וויכוחים, וועל איך דאס מאל פאר דיר איבער האקן, כ'מיין דו ווילסט דאך וויסן פארוואס איך גיי דיר נישט אויסרעכענען די אלע זאכן פון צופרי, אויפשטיין, אפגיסן נעגל וואסער, אנטאן די ברילן, גיין צום הכנות קעסטל, שמונה בגדים, מאכן באטלעך פאר די פיצעלעך,
נעמען די טלו"ת, גיין צו די טיר, אנצינדן די קאר, היטש נעמער אא"וו. פשוט ווייל דאס איז דאך כתוב און א יעדער וועט דאס זעהן,
און נאכדעם וועט מען מיך נאכשרייען און די גאסן, יא א גרויסע קונץ א גאנצע ארטיקל האט ער געשריבן, ער האט דאך אלעס נאכגעשריבן פון איך הער'ן,
איז מילא ווען עס וולט געווען נאך עפעס א יצמח שרייבער, וואלט איך מיך נאך געקענט ערלויבן צו נעמען די ריסק,
אבער מיטן סעקרעטאר אליינס, האב איך נישט די העזה, און אז דו ווילסט זעהן, די סדר היום ביז אהער קענסטו עס נאכקוקן, ביי עימען,
איז אזוי(קרעדיט:סאכדעס) העלמער גיין א ביסקעלע ווייטער, היינט איז נישט ר"ח סא יענע ארטיקל דארפסטו נישט יעצט לעיזן, וועל מיר גיין צו די מקוה,
איז אזוי קודם וועל איך דיר אויסמשלן ווי זוי די מקוה קוקט אויס, מען קומט אריין פון די צפון זייט פון ביהמ"ד און די זייט, מען גייט אראפ די שטיגן,
עס איז נישט אזוי שווער ווי דו מיינסט, עס איז בעיבי סטעפס, דו ווייסט שוין פון ווי איך רעד? ניין? אקעי דו ווייסט ווי מען סמאוקט? יא, נישט דו יונגע חברה,
נאר אדער די עלטערע, וואס זייער טאטע אדער שווער האבן זיי שוין פארפאקט פאר א קנאפע פערציג יאר צירוק, אדער די ראסערס, בערך דו וואס שמועסן ביי לעכונעראנענא,
אדער וואס קומען אהיים שפעט פרייטאג און זענען ביזי מיט דע ספארטס. כאפסט שוין? נאך איין משל האביך, דארט ווי פרויען פלעגן אריינגיין ביי די חתונות און די פענצי זאל
פון .... .... מענער, יא א קעגן דו אלטע השבת אבידה בודקע, ווי מען האט איינמאל און דריי חדשים נאך עטליכע ווארענונגען און די צייטונגען,
געקענט קויפן ביליגע שמאנצ'עס פאר ביליג, איז אזוי, פאר איך פארקריך,איז אויב קומט מען אריין פון יענע טיר, זארגט אייך נישט, מען קען אריינקומען פון אנדערע טירן אויך,
צום ביישפיל פון דרום זייט, און אפילו פון צפון זייט, אזוי מער מערבית דרומית, איז אויך דא א טיהר, אבער דאס איז נאר פאר יחידי סגולה, נישט א יעדער האט די זעחיהע,
און דאס איז נאר פון דו גאס, און נאכדעם איז דא נאך איין וועג, דאס איז דורך די כלים מקוה,
יעצט קומט די רייע אויף די אויבערשטע שטאק איז דא א וועג אראפ פון מערבית דרומית, ווי אויך פון מערבית צפונית, און ווי אויך פון מזרחית צפונית, וואס וויל אייך זאגן מיט די אלע אריינגענג איז אזוי, אז דאס גיי איך ענק נישט ביישרייבן היינט, און דאס וועט נישט זיין א חלק פונעם הקדמה, אזוי גיימער אריין פון יענע טיר,
גרויסע חכם איך הער האט שוין באשריבן די מקוה, נישט קיין פראבלעם העלמיר דאס אויך נישט שרייבן נאר העלמער גיין גלייך ווייטער,
קאווע שוין געטרינקן, פארשטייט זיך נישט פאר פרי, מען האט צוזאמען געשטעלט פון אפאר ידידים די פינעף און דרייסיג צענט, און געווארט, אז די קאווע זאל זיך גיסן,
פארשטייט זיך אויסגעדרייט אפאר מאל אינמיטן צו זעהן אויב עס שטייט טאקע א לאנגע ליין אונטער מיר, מיט אנגעזעהענע אומגעדולט, אזוי ווי איך בין גישטאנען דארט פריער,
אבער צו מיין מזל, איז שוין קיינער נישט דארט געווען, נאו ט מעיק עי לאנג סטארי לאנגער,
לויף טיך אריין צו דו נעקסטע מנין, עס איז דאך חודש אלול, מען קען זיך נישט מיטכאפן, וואס מיינט איר, ווי נאר איך שפאציר אריין,
לייג איך ארויף דעם פריש אויסגעוואשענעם טלית אויפן איקסל, הער איך פון דער בעק, אהה א בעל תפילה האמער שוין, און ער קומט שוין צו, צו מיר, און ער זאגט מיר אזוי
אגב דו גייסט צו היינט, זאג איך נא פראבלעם, ווי נאר "איך" בין רעדי, וואס מיינט איר איך שטיי שוין גרייט, אפגעכיפערט די ברכות, וידבר העט מען שוין זאגן נאכן דאווענען,
איך רוק שוין ארויף דעם טלית, דריי צוזאם די רצועות איך שריי שוין רעפ שמאל.......... און א צוויטער שטייט ביים עמוד אזוי איידל, כפרות עוונות, טראכט איך צו מיר,
א רחמנות אויף די אלע אידן ווי לאנג די דאווענען גייט היינט נעמען, אזוי אויפכאפענדיג זיך העריך ווי דער ש"ץ שרייט מלך יחיד.. .. העול......
אזוי איז אלעס צוגעגאנגן, ביים ליינען בינעך שטייצעך געווען א פראפעשינעל בעל קורא, כאב געוויסט זיך צו גארגלן פאראויס, און דערנאך שרייען ביי השקיפה,
אזוי אויך ביי שופר בלאזן האט זיך דער שטן אריינגעמישט, זעהט אויס ווייל "זיי" זענען נישט ראוי געווען, הלמאי זיי האבן מיך נישט געלאזט דאווענען,
איר הערט א מעשה? למעשה האביך אויסגעפירט.
יעצט איז אזוי עכט גייט נאך די הקדמה ווייטער און ווייטער, און נאך סך ווייטער, און די מעשה איז ממש א קלייניקייט, אבער מיינע פינגערס טוען שוין זייער וויי,
וועל איך אלעס איבער לאזן פאר ווער עס וויל, און איך וועל מיך נעמען צום שעל,
איז אזוי, ווי יעדער וויסט איז דאך היינט חאגא, כ'מיין נישט לעיבער דעי, כ'מיין אלע קינדער זענען שוין און סקול, פארשטייט זיך נאר די גרויסע, די פיצילעך,
וועלן נאך פארבלייבן א שטיק צייט ביז זיי וועלן גיין אויפן גרויסע באס, האט די רעבעצן היינט אפגעמאכט אז היינט גייט מען קיין מאנהעטען שאפינג פארן ווינטער,
זי איז שפעט? האאא? ניין מען איז נאכנישט אינגאנצן פערטיג פון די קאנטרי, און די האני קעיק'ס שמעקן שוין, די זילבערנע האניג האלטער, פוצט מען שוין,
מען לייגט שוין הענט מיט ראזינקעס און די חלה'ס, סא ביינע לביינע דארף מען דאס אויך אריינכאפן,
האט מען אפגעמאכט, פארשטייט זיך מיט גרויסע לויערס און די גרעסטע מומחים, אינטערגעשריבן דורך בידע זייטן, געגאנגן צו א נאטערי פאבליק,
און עס איבער געלאזט ביי א דריטן, אוי איך פארפאר שוין ווייטער, האמער אזוי אפגעמאכט, א איך וועל אפאכט געבן אויפן פיצל,
און בשכר זאת ברויך איך נישט זיין די שאפער, כ'באקום לעיבער דעי וויקעישאן, נא א דיל איז א דיל,
יעצט פון דא ביזן שעל מיינעך אז איך קען אויסלאזן אויף די מינוט, פאר די זעלבע אלטע טעם, פשוט ווייל מיין גאנצע הענט בעט זיך שוין ביי מיר הרף לאז מיך שוין אפ,
לייג מיך אויפן רעדער שטוהל זייטיגע אנלענער,
איז אזוי, ווען זי איז צירוק געקומען, האט עס מיך געמאכט א סורפרייז, זי קומט אהיים מיט א אויפגעלאכטענע צורה, מיט אויפגעבלאזענע באגאזשן,
אזאש אז איך האב געמיינט אז עס ווערט מיר שווארץ פאר די אויגן, רופט זי זיך אן נאאא זארג דיך נישט, דו ברויכט עס נישט באצאלן, דע יאר,
האסט צייט נעקסטע הכלל האבעך מיך בארואיגט, ביז דעמאלט קען מען שוין אויפקומען צו באצאלן די קרעדיט קארד'ס,
געט עס אזא צינישע שמייכל אז קומענדיגע וואך איז שוין נעקסטע יאר, בקיצור, לאמיר נישט רעדן פון דעם פרט,
זי זעהט אז איך בין אזוי צוטראגן, זאגט זי, איך האב פאר דיר געקויפט אויך א גוטע זאך, כ'דיר געקויפט א שעל, ראבויתיי עס מיינט נישט, אזא שטיינדל וואס איז נעבן די ים,
וואס מען רופט שעל, אויך נישט די לש"ק ווארט של ניין גארנישט מיט דעם, נאר וואס יא? וועל איך דיר זאגן, אבער קודם דארף איך מאכן א הקדמה, ווייסטו וואס איך האלט נישט דערביי, מיינע פינגער לאזן נישט, עס איז פון די בעקערי, אזא שעל רופט זיך דאס, איך ווייס נישט פארוואס, אבער אזוי הייסט עס, עס איז אזוי ווי א גלאק, ברייט פון אינטן
און שמאלער פון אויבן, אונטן די ערשטע אינטש איז דא אזא שטיקל בראוני קעיק, און העכער דעם פיל מיט קריעם, און ארום גענומען מיט אזא הארטע_ווייעכע טשאקעלאדע,
און ארויפגעשפריצט אזא ווייסע צוקער צו וואס, וועא"מ.
און זי לייגט נאך צו, האסט ליעב א שעל? ניין? פון ווי זי נעמט עס, ווייסעך נישט, אבער דאס איז די מעשה, נו הכלל זאלעך איר אנטוישן? נעמעך עס מיט א שמייכל,
און איך יאג ארויס פון דארט, מען דארף דאך גיין ארבעטן, קום איך אן מיטן שעל און מיין הענט, איך זעץ מיך אראפ, איך נעם עס ארויס פון די בעג,
און וואס מיינט איר? האלב צולאזט, די טשאקעלאדע מיט די ווייסע צוקער, צוחגעקלעבט צו די ווייסע פאפיר,וואס מען נעמט עס ארום, און די קרים רינט ארום,
איי די שטיקל קעיק. דאס האט דאך נישט ניטאמאל קיין שיעור פאר קיין על המחיה, וואס זאל איך אייך זאגן?
ווילט עטץ אוואדי וויסן פשט און קעפל, נישט אזוי? נו העליך אייך זאגן, אבער כדאי דאס צו פארשטיין, והשנית וזה העיקר,
אז די ארטיקל זאל אנפילן כאטשיג א האלבע בלאט, שלא יבוש דרך, ולא יקצוץ האשכול (וועא"מ),
והשלישית, כדי איר חשובע ליינער, שרייבער, אדוועטייזער, זאלן האבן וואס צו ליינען,
און די פארקלענערטע לעיבער דעי אויסגאבע, ברויך איך זיין גיין בדרך הסלולה לנו מרבותינ...אפס כ'מיין איך הער, וכת דיליה תלמידיו ומעריציו כנו...אפס, שוין ווייטער פארפארן.
סא דעם הלוך ילך פון צופרי, אויפשטיין, אפגיסן נעגל וואסער, אנטאן די ברילן, גיין צום הכנות קעסטל, שמונה בגדים, מאכן באטלעך פאר די פיצעלעך,
נעמען די טלו"ת, גיין צו די טיר, אנצינדן די קאר, היטש נעמער אא"וו ברויך איך דאך נישט צו שרייבן, פארוואס? דו פרעגסט נאך אפילו?
אקעי, אן אריינצוגיין און קיין וויכוחים, וועל איך דאס מאל פאר דיר איבער האקן, כ'מיין דו ווילסט דאך וויסן פארוואס איך גיי דיר נישט אויסרעכענען די אלע זאכן פון צופרי, אויפשטיין, אפגיסן נעגל וואסער, אנטאן די ברילן, גיין צום הכנות קעסטל, שמונה בגדים, מאכן באטלעך פאר די פיצעלעך,
נעמען די טלו"ת, גיין צו די טיר, אנצינדן די קאר, היטש נעמער אא"וו. פשוט ווייל דאס איז דאך כתוב און א יעדער וועט דאס זעהן,
און נאכדעם וועט מען מיך נאכשרייען און די גאסן, יא א גרויסע קונץ א גאנצע ארטיקל האט ער געשריבן, ער האט דאך אלעס נאכגעשריבן פון איך הער'ן,
איז מילא ווען עס וולט געווען נאך עפעס א יצמח שרייבער, וואלט איך מיך נאך געקענט ערלויבן צו נעמען די ריסק,
אבער מיטן סעקרעטאר אליינס, האב איך נישט די העזה, און אז דו ווילסט זעהן, די סדר היום ביז אהער קענסטו עס נאכקוקן, ביי עימען,
איז אזוי(קרעדיט:סאכדעס) העלמער גיין א ביסקעלע ווייטער, היינט איז נישט ר"ח סא יענע ארטיקל דארפסטו נישט יעצט לעיזן, וועל מיר גיין צו די מקוה,
איז אזוי קודם וועל איך דיר אויסמשלן ווי זוי די מקוה קוקט אויס, מען קומט אריין פון די צפון זייט פון ביהמ"ד און די זייט, מען גייט אראפ די שטיגן,
עס איז נישט אזוי שווער ווי דו מיינסט, עס איז בעיבי סטעפס, דו ווייסט שוין פון ווי איך רעד? ניין? אקעי דו ווייסט ווי מען סמאוקט? יא, נישט דו יונגע חברה,
נאר אדער די עלטערע, וואס זייער טאטע אדער שווער האבן זיי שוין פארפאקט פאר א קנאפע פערציג יאר צירוק, אדער די ראסערס, בערך דו וואס שמועסן ביי לעכונעראנענא,
אדער וואס קומען אהיים שפעט פרייטאג און זענען ביזי מיט דע ספארטס. כאפסט שוין? נאך איין משל האביך, דארט ווי פרויען פלעגן אריינגיין ביי די חתונות און די פענצי זאל
פון .... .... מענער, יא א קעגן דו אלטע השבת אבידה בודקע, ווי מען האט איינמאל און דריי חדשים נאך עטליכע ווארענונגען און די צייטונגען,
געקענט קויפן ביליגע שמאנצ'עס פאר ביליג, איז אזוי, פאר איך פארקריך,איז אויב קומט מען אריין פון יענע טיר, זארגט אייך נישט, מען קען אריינקומען פון אנדערע טירן אויך,
צום ביישפיל פון דרום זייט, און אפילו פון צפון זייט, אזוי מער מערבית דרומית, איז אויך דא א טיהר, אבער דאס איז נאר פאר יחידי סגולה, נישט א יעדער האט די זעחיהע,
און דאס איז נאר פון דו גאס, און נאכדעם איז דא נאך איין וועג, דאס איז דורך די כלים מקוה,
יעצט קומט די רייע אויף די אויבערשטע שטאק איז דא א וועג אראפ פון מערבית דרומית, ווי אויך פון מערבית צפונית, און ווי אויך פון מזרחית צפונית, וואס וויל אייך זאגן מיט די אלע אריינגענג איז אזוי, אז דאס גיי איך ענק נישט ביישרייבן היינט, און דאס וועט נישט זיין א חלק פונעם הקדמה, אזוי גיימער אריין פון יענע טיר,
גרויסע חכם איך הער האט שוין באשריבן די מקוה, נישט קיין פראבלעם העלמיר דאס אויך נישט שרייבן נאר העלמער גיין גלייך ווייטער,
קאווע שוין געטרינקן, פארשטייט זיך נישט פאר פרי, מען האט צוזאמען געשטעלט פון אפאר ידידים די פינעף און דרייסיג צענט, און געווארט, אז די קאווע זאל זיך גיסן,
פארשטייט זיך אויסגעדרייט אפאר מאל אינמיטן צו זעהן אויב עס שטייט טאקע א לאנגע ליין אונטער מיר, מיט אנגעזעהענע אומגעדולט, אזוי ווי איך בין גישטאנען דארט פריער,
אבער צו מיין מזל, איז שוין קיינער נישט דארט געווען, נאו ט מעיק עי לאנג סטארי לאנגער,
לויף טיך אריין צו דו נעקסטע מנין, עס איז דאך חודש אלול, מען קען זיך נישט מיטכאפן, וואס מיינט איר, ווי נאר איך שפאציר אריין,
לייג איך ארויף דעם פריש אויסגעוואשענעם טלית אויפן איקסל, הער איך פון דער בעק, אהה א בעל תפילה האמער שוין, און ער קומט שוין צו, צו מיר, און ער זאגט מיר אזוי
אגב דו גייסט צו היינט, זאג איך נא פראבלעם, ווי נאר "איך" בין רעדי, וואס מיינט איר איך שטיי שוין גרייט, אפגעכיפערט די ברכות, וידבר העט מען שוין זאגן נאכן דאווענען,
איך רוק שוין ארויף דעם טלית, דריי צוזאם די רצועות איך שריי שוין רעפ שמאל.......... און א צוויטער שטייט ביים עמוד אזוי איידל, כפרות עוונות, טראכט איך צו מיר,
א רחמנות אויף די אלע אידן ווי לאנג די דאווענען גייט היינט נעמען, אזוי אויפכאפענדיג זיך העריך ווי דער ש"ץ שרייט מלך יחיד.. .. העול......
אזוי איז אלעס צוגעגאנגן, ביים ליינען בינעך שטייצעך געווען א פראפעשינעל בעל קורא, כאב געוויסט זיך צו גארגלן פאראויס, און דערנאך שרייען ביי השקיפה,
אזוי אויך ביי שופר בלאזן האט זיך דער שטן אריינגעמישט, זעהט אויס ווייל "זיי" זענען נישט ראוי געווען, הלמאי זיי האבן מיך נישט געלאזט דאווענען,
איר הערט א מעשה? למעשה האביך אויסגעפירט.
יעצט איז אזוי עכט גייט נאך די הקדמה ווייטער און ווייטער, און נאך סך ווייטער, און די מעשה איז ממש א קלייניקייט, אבער מיינע פינגערס טוען שוין זייער וויי,
וועל איך אלעס איבער לאזן פאר ווער עס וויל, און איך וועל מיך נעמען צום שעל,
איז אזוי, ווי יעדער וויסט איז דאך היינט חאגא, כ'מיין נישט לעיבער דעי, כ'מיין אלע קינדער זענען שוין און סקול, פארשטייט זיך נאר די גרויסע, די פיצילעך,
וועלן נאך פארבלייבן א שטיק צייט ביז זיי וועלן גיין אויפן גרויסע באס, האט די רעבעצן היינט אפגעמאכט אז היינט גייט מען קיין מאנהעטען שאפינג פארן ווינטער,
זי איז שפעט? האאא? ניין מען איז נאכנישט אינגאנצן פערטיג פון די קאנטרי, און די האני קעיק'ס שמעקן שוין, די זילבערנע האניג האלטער, פוצט מען שוין,
מען לייגט שוין הענט מיט ראזינקעס און די חלה'ס, סא ביינע לביינע דארף מען דאס אויך אריינכאפן,
האט מען אפגעמאכט, פארשטייט זיך מיט גרויסע לויערס און די גרעסטע מומחים, אינטערגעשריבן דורך בידע זייטן, געגאנגן צו א נאטערי פאבליק,
און עס איבער געלאזט ביי א דריטן, אוי איך פארפאר שוין ווייטער, האמער אזוי אפגעמאכט, א איך וועל אפאכט געבן אויפן פיצל,
און בשכר זאת ברויך איך נישט זיין די שאפער, כ'באקום לעיבער דעי וויקעישאן, נא א דיל איז א דיל,
יעצט פון דא ביזן שעל מיינעך אז איך קען אויסלאזן אויף די מינוט, פאר די זעלבע אלטע טעם, פשוט ווייל מיין גאנצע הענט בעט זיך שוין ביי מיר הרף לאז מיך שוין אפ,
לייג מיך אויפן רעדער שטוהל זייטיגע אנלענער,
איז אזוי, ווען זי איז צירוק געקומען, האט עס מיך געמאכט א סורפרייז, זי קומט אהיים מיט א אויפגעלאכטענע צורה, מיט אויפגעבלאזענע באגאזשן,
אזאש אז איך האב געמיינט אז עס ווערט מיר שווארץ פאר די אויגן, רופט זי זיך אן נאאא זארג דיך נישט, דו ברויכט עס נישט באצאלן, דע יאר,
האסט צייט נעקסטע הכלל האבעך מיך בארואיגט, ביז דעמאלט קען מען שוין אויפקומען צו באצאלן די קרעדיט קארד'ס,
געט עס אזא צינישע שמייכל אז קומענדיגע וואך איז שוין נעקסטע יאר, בקיצור, לאמיר נישט רעדן פון דעם פרט,
זי זעהט אז איך בין אזוי צוטראגן, זאגט זי, איך האב פאר דיר געקויפט אויך א גוטע זאך, כ'דיר געקויפט א שעל, ראבויתיי עס מיינט נישט, אזא שטיינדל וואס איז נעבן די ים,
וואס מען רופט שעל, אויך נישט די לש"ק ווארט של ניין גארנישט מיט דעם, נאר וואס יא? וועל איך דיר זאגן, אבער קודם דארף איך מאכן א הקדמה, ווייסטו וואס איך האלט נישט דערביי, מיינע פינגער לאזן נישט, עס איז פון די בעקערי, אזא שעל רופט זיך דאס, איך ווייס נישט פארוואס, אבער אזוי הייסט עס, עס איז אזוי ווי א גלאק, ברייט פון אינטן
און שמאלער פון אויבן, אונטן די ערשטע אינטש איז דא אזא שטיקל בראוני קעיק, און העכער דעם פיל מיט קריעם, און ארום גענומען מיט אזא הארטע_ווייעכע טשאקעלאדע,
און ארויפגעשפריצט אזא ווייסע צוקער צו וואס, וועא"מ.
און זי לייגט נאך צו, האסט ליעב א שעל? ניין? פון ווי זי נעמט עס, ווייסעך נישט, אבער דאס איז די מעשה, נו הכלל זאלעך איר אנטוישן? נעמעך עס מיט א שמייכל,
און איך יאג ארויס פון דארט, מען דארף דאך גיין ארבעטן, קום איך אן מיטן שעל און מיין הענט, איך זעץ מיך אראפ, איך נעם עס ארויס פון די בעג,
און וואס מיינט איר? האלב צולאזט, די טשאקעלאדע מיט די ווייסע צוקער, צוחגעקלעבט צו די ווייסע פאפיר,וואס מען נעמט עס ארום, און די קרים רינט ארום,
איי די שטיקל קעיק. דאס האט דאך נישט ניטאמאל קיין שיעור פאר קיין על המחיה, וואס זאל איך אייך זאגן?