וואס מיר קענען ארויסלערנען פונעם אדוואקאדוי...
פארעפענטליכט: זונטאג אוגוסט 03, 2014 1:21 am
זיצענדיג אונטערן וועזן און גייסט פון קאנטרי יעצט מוצאי שבת קודש האב איך זיך געשטעלט אנגרייטן פיינע עסן לכבוד מלוה מלכה,
אויפשניידנדיג אן אדוועקאדוי און צוויי איז מיר אינטערגעקומען א וויכטיגע רוף צו וואלענטירן און א באוועגונג וואו איך שענק דינסט
זיך צוריקקערנדיג פונעם מיסיע א שעה דערנאך, האב איך געטראפן מיינע מאכלים בלאזן...די אדוועקאדוי איז פארמיאוסט און ציגרינד געגאנגען ווען א שווארצער שיכט דעקט איהר איבער ארויפברענגענדיג אפשיי,
איך האב זיך געשטעלט אריינטראכטן אינעם געדאנק מיט וואס א איד לעבט, נעמליך אז טאטי און הימל האט באשאפן יעדער זאך מיט א ציהל, אלזא פארוואס האט טאטי אהערגעשטעלט אז די אדוועקאדוי זאל נישט קענען פארנעמען צו זיין אפן אהן ברוין ווערן [קען זיין עס קימט פון גיין ליידיג...ווער ווייסט?]
אזוי טראכטענדיג און אלע ריכטונגען איז מיר אריינגעטאנצן און קאפ דער הערליכער געדאנק פון רעדן ווייניג און זיך איינצוימען
דער אדוועקאדוי ווען ער איז פארמאכט איז ער שיין און גרין ווערנדיג מער רייף און עסבאר, אבער ווען מען עפנט אים אויף צום עפנטליכקייט ווערט ער אומבאחנט און פארדארבן
מיר מענטשן זענען באוועגליכע פאקטארן וואס מאנעוורירן די לעבנס טעג וואו מאטראזן. עס ווענדט זיך און אונז,
אויב ווילן מיר זיין גרין און עסבאר זייענדיג באליבט און אנערקענט ביי די געזעלשאפט, דארפן מיר זיין שטיל געלאסן און אומארויסגעשטארט, שענקען ליבע צום בריאה און זיין צוגענגליך צו יעדן ברנש און איין ווארט: פארמאכט!
דאקעגן גיין אפען רעדן פון פארמאכטע נושאים און
פאבליק און ארויסשטארן ביי קופקעס אלס אלצווייסער דאס איז פארדארבן ברוין און שווארץ
אשריך אייוועלט וואו יעדער איז רעספעקטירט
לעטס גאו גרין...
אויפשניידנדיג אן אדוועקאדוי און צוויי איז מיר אינטערגעקומען א וויכטיגע רוף צו וואלענטירן און א באוועגונג וואו איך שענק דינסט
זיך צוריקקערנדיג פונעם מיסיע א שעה דערנאך, האב איך געטראפן מיינע מאכלים בלאזן...די אדוועקאדוי איז פארמיאוסט און ציגרינד געגאנגען ווען א שווארצער שיכט דעקט איהר איבער ארויפברענגענדיג אפשיי,
איך האב זיך געשטעלט אריינטראכטן אינעם געדאנק מיט וואס א איד לעבט, נעמליך אז טאטי און הימל האט באשאפן יעדער זאך מיט א ציהל, אלזא פארוואס האט טאטי אהערגעשטעלט אז די אדוועקאדוי זאל נישט קענען פארנעמען צו זיין אפן אהן ברוין ווערן [קען זיין עס קימט פון גיין ליידיג...ווער ווייסט?]
אזוי טראכטענדיג און אלע ריכטונגען איז מיר אריינגעטאנצן און קאפ דער הערליכער געדאנק פון רעדן ווייניג און זיך איינצוימען
דער אדוועקאדוי ווען ער איז פארמאכט איז ער שיין און גרין ווערנדיג מער רייף און עסבאר, אבער ווען מען עפנט אים אויף צום עפנטליכקייט ווערט ער אומבאחנט און פארדארבן
מיר מענטשן זענען באוועגליכע פאקטארן וואס מאנעוורירן די לעבנס טעג וואו מאטראזן. עס ווענדט זיך און אונז,
אויב ווילן מיר זיין גרין און עסבאר זייענדיג באליבט און אנערקענט ביי די געזעלשאפט, דארפן מיר זיין שטיל געלאסן און אומארויסגעשטארט, שענקען ליבע צום בריאה און זיין צוגענגליך צו יעדן ברנש און איין ווארט: פארמאכט!
דאקעגן גיין אפען רעדן פון פארמאכטע נושאים און
פאבליק און ארויסשטארן ביי קופקעס אלס אלצווייסער דאס איז פארדארבן ברוין און שווארץ
אשריך אייוועלט וואו יעדער איז רעספעקטירט
לעטס גאו גרין...