שבָט אדער שבַט - כלליות שמועסן איבער נקודות

די אחראים: אחראי, גבאי ביהמד

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » זונטאג פאברואר 15, 2009 11:38 am

יידישיסט האט געשריבן:דעריבער זעהט לכאורה אויס אז דער גאנצער כלל אז א קמץ זאל באטראכט ווערן אלס א קמץ קטן נאר ווען עס איז נישט מוטעם, דאס איז א כלל וואס די ספרדים האבן אוועקגעשטעלט לויט זייער מסורה, און דאס וועט לויט אונז נישט גילטיג זיין.

ניתי ספר ונחזה, אלע אשכנזים ווי דער עמדין און אנדערע ברענגען צו דעם כלל.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » זונטאג פאברואר 22, 2009 12:12 pm

אין ספר "ערוגת הבושם" ווען ער רעדט פון צורת נקודת הקמץ, מאכט ער א חילוק אין די צורה צווישן א קמץ גדול און קטן, איך האב שוין אמאל באמערקט עפעס א חילוק אין אן אלטע דקדוק ספר, אבער עס איז נישט געווען גענוג קלאר צו דערקענען פונקטליך.

הקמ"ץ הוא שוכב כעין וי"ו ותחתיו נקודה יונקת ממנו, ולא בא הקו הזה זקוף כדי שלא להרחיק השורות זו מזו יותר מדאי, וכאשר לא התקדשה למדי נקדה זו ליהנות מעושר הקו הכולל נקדות רבות, תשימהו כחותם על לבה וישבה לפתח ביתה, ואז יקנה הקו שם פת"ח ת"ק, ובכן הקמץ נקרא בקמיצת הפה לא בפתיחתו בהחלט כמו הפתח, ולפעמים הקו והנקודה יחד יהיו כאלה [כאילו] נובלת עלי' בסבת פגעים מחוץ, ואז הקמץ יקרא קמץ חטופה תנועה קטנה כאשר נבאר בעז"ה וקריאתו נוטע לחולם.


וואס מיינט ער מיט מיט פגעים מבחוץ, עס פעלט שטייקער דערפון? און ווי אזוי האבן מיר היינט נאר איין צורה פאר ביידע, האבן אונז טאקע נאר די דרוקערס די עמי הארצים צוגעפיקסט, אדער אפשר איז געווען צו טייער צו נוצן צווי באזונדערע נקדות?
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

ביקסאד
שר ארבעת האלפים
תגובות: 4030
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 25, 2008 7:00 pm
לאקאציע: נעבן סאטמאר

תגובהדורך ביקסאד » דינסטאג פאברואר 24, 2009 11:53 pm

ליפשיץ האט געשריבן:אין פסוק אין זכריה (א טו) שטייט טבת מיט א קמץ (גדול או קטן?).

די פראגע איז דען נאר ביי חודש שבט? די אלע שמות החדשים זענען דאך מל' כשדים ופרסיים, ווי דער אבן עזרא און דער רמב"ן זאגן יענע וואך, און אין פסוק שטייט ביי ניסן דער סמך מיט א קמץ, ביי טבת דער בית מיט א צירי, און ביי אדר שטייט דער אלף מיט א חטף פתח און דער דלת מיט א קמץ. למעשה מיר זאגן נישט אזוי ביי קיין איינע פון די אלע. אלזא, אויב א קשיא איז די קשיא אויף די אנדערע חדשים אויך.

מענין לענין באותו ענין אָדָר אדער אַדָר.
ועמך כולם צדיקים

אוועטאר
קעלנער
שר חמש מאות
תגובות: 839
זיך איינגעשריבען אום: מיטוואך פאברואר 18, 2009 4:34 pm

תגובהדורך קעלנער » מיטוואך פאברואר 25, 2009 2:13 pm

ביי אונז אין שול האט מען ביי ראש חדש בענטשן געזאגט, אדר מיט א פתח אינטער די א' און א קמץ אינטער די ד', אזויווי עס שטייט אין די מגילה.

אליהו
שר מאה
תגובות: 220
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 02, 2009 8:37 am

תגובהדורך אליהו » מיטוואך מארטש 11, 2009 3:49 am

ס' טומלט זיך א ביסעל וועגען תנועה גדולה קמץ קטן אאוו"ז
א חולם חסר בדרך כלל ווען ער האט נישט דעם טעם ווערט ער א קמץ חטוף (קטן) אדער א קיבוץ (ֻ שורוק ריכטיגער שורק אדער שרק ואכמ"ל).
דערפאר איז ניטא קיין שייכות פון קטון מין קטָן פון קטֹן ווערט אזויווי אין מלכים א יב י קָטָנִּי דער קמץ אין טי"ת איז א חטוף ("קטן") ווייל ער הוא א דגש נאך איהם וואס מאכט עם א הברה סגורה.
אבער קטָן איז א באזונדער ווארט.

ווערטער ווי יפרץ-בם גייט אויך מיט דעם כלל. וויל די וועטער זענען צוגעטשפעט מיט א מקף- האבען זיי א דין פון איין ווארט.
בעסער נישט אנרופען דאס קמץ קטן ווייל בא די ראשונים אז קמץ קטן א צירי און פתח קטן א סגול (ס' דא נאך אופנים).
די ראשונים רופן דאס קמף חטוף נישט חטף קֳמץ.
לויט די ראשונים קען א קמץ חטוף זיין נאר אין א הברה סגורה.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » מיטוואך מארטש 11, 2009 8:49 am

אליהו האט געשריבן:בעסער נישט אנרופען דאס קמץ קטן ווייל בא די ראשונים אז קמץ קטן א צירי און פתח קטן א סגול (ס' דא נאך אופנים).
די ראשונים רופן דאס קמף חטוף נישט חטף קֳמץ.
לויט די ראשונים קען א קמץ חטוף זיין נאר אין א הברה סגורה.

ר' אליהו, איר זענט גערעכט, עס ווענדט זיך ווער, רש"י למשל רופט עס א קמץ חטף אדער חטף קמץ, די סיבה פארוואס מען האט עס דא אנגערופן קמץ קטן איז ווייל מען האט גערעדט פון די תנועות, גדולות און קטנות.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אליהו
שר מאה
תגובות: 220
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 02, 2009 8:37 am

תגובהדורך אליהו » מיטוואך מארטש 11, 2009 4:18 pm

נאר אין די נייע ספרי לימוד פון די מאדערנע "עברית" האט מען אנגהויבען זאגען "קמץ קטן" אף די תנועה קטנה פון קמץ.
און אין יענע ספרי לימוד לערנט מען אז נָעמי למשל אדער צָהרים איז דער נו"ן אדער דער צד"י מיט א "קמץ-קטן". אין די ראשונים און מנחת שי און די מסורת פון די ספרדים איז יענער א "קמץ רחב" (קמץ גדול איז א צירי) און זיי ליינען דאס צַהרים אדער נַעמי אזוי ווי יעדער קמץ.
אין מיין בלאט איז געצייכענט אזוי ווי דער אלטער דרך.

אליהו
שר מאה
תגובות: 220
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 02, 2009 8:37 am

תגובהדורך אליהו » מיטוואך מארטש 11, 2009 4:41 pm

פון די פרשה בלאט כי תשא תשסז
ל לו קָדָשִׁ֖ים (גם לעיל פסוק כח) שבנו לענין הקמץ הגדול ויותר נכון הרחב לעומת הקמץ הקטן ויותר נכון החטוף.
בלשון יחיד המילה היא קֹדֶשׁ. חולם חסר לרוב אינו מתקיים בהברה בלתי מוטעמת. וכיון שהטעם עבר להברת השין החולם היה צריך להתקצר לשוא או לתנועה קטנה. ואמנם מצאנו כֹּתֶל – כָּתְלֵנוּ, וגם קֹדֶשׁ – קָדְשֵׁי, או קָדְשֵׁנוּ.
לו היה מנוקד "קדשים" בחטף קמץ היה זה מובן, אף שאין האות קו"ף גרונית – מצאנו חטפים בלא גרוניים. ואמנם הַקֳּדָשִׁים מנוקד בחטף קמץ.
אותם שבטים בישראל שהבחינו בין קמץ רחב לחטוף, כלומר הספרדים ועדות המזרח (ובזמן הראשונים גם האשכנזים), מבטאים קמץ כחולם רק כשהוא בהברה סגורה (אם אין הוא מוטעם, כמובן). ולכן במקומות שיש געיא מציינים ראשוני המדקדקים שהקמץ הפך רחב. עיין למשל מנחת שי תהלים טז
שָֽׁמְרֵ֥נִי השי"ן מעמדת בגעיא וקריאתה בקמץ רחב תמורת קמץ חטוף כן הוא בספרים כ"י מדוייקים וכ"כ רד"ק בפי' ובמכלול דף י"ח ובדף רי"ו בשרשים. וכמוהו שמרה נפשי כי חסיד אני. במזמור פ"ו עיין מ"ש שם:
שָׁ֥מְרָ֣ה בספר קדמון כ"י הנקרא לשון למודים שמכונ' לר' שלמה ירחי מצאתי כתוב לשון זה בכלל הקמץ חטוף: אם תרצה לדעת איזהו השוא שאחר קמץ שהוא נח, ראה אם תשחית כוונת המלה אם לא.
כמו במלת שמרה זאת לעולם (ד"ה א כט יח) שהוא צווי אז השוא ההוא נח, שאם תקראנו בקמץ רחב יהיה פועל עבר והוא הפך כוונת הפסוק. ועל זה נפל הספק במלת כרתו יערה (ירמיה מו כג). כי יפלו בה שני פירושים אם צווי אם פעל עבר עכ"ל.
נראה מדבריו דהדין נמי דכוותיה בקמץ חטף ומצאתי מסרה קדמוניו' מסייעא ליה וזו היא כל קריא שמרה קמץ בר מן א' חטף שמרה זאת לעולם וכל תילים דכוותיה חטף בר מן א' שמרה נפשי עדותיך וכל קריאה דכוותיה בר מן א' שמרה זאת לעולם והלין תרתי משראתא חד אורתא אית להו אלא דמחלפי בגירסתהון ומתרוויהו שמעינן דקריאת שמרה נפשי בקמץ חטף כמו שמרה נפשי והצילני סימן כ"ה. שיתה ה' שמרה לפי סי' קמ"א. אבל דעת רד"ק אינו כן שהרי כתב בפי' על שמרה נפשי שהשי"ן נקרא בקמץ רחב וגעיא עם הקמץ להורות כי כן נקרא ולא בקמץ חטף והוא צווי כמו שמרה זאת לעולם זכרה לי אלהי לטובה סוף נחמיה שהם חטופים כמשפט אבל זה נמשך בשי"ן בטעם להאריך נועם הנגון.
וכן שמרני אל כי חסיתי בך סימן טז א. וכן כתוב במכלול דף י"ח ודף רי"ו ובשרשים שרש שמר. עוד כתב בישעיה סימן ל"ח ובשרשים שרש עשק על עשקה לי ערבני שלפי דעתו הוא צווי ואע"פ שאינו חטוף הנה כמוהו שמרה נפשי כי חסיד אני ונסחאותינו הם כדעת רד"ק במאריך ולדעת יש אומרים שהביא הראב"ע קריאתו גם כן בקמץ רחב כי הוא פועל עבר. ועיין מה שכתב החכם לונזאנו בפרק הליכות שוא שהדפיס בסוף ספר עבודת מקדש. ומה שכתבתי גם אני בסוף מאמר המאריך: ע"כ מהמנחת שי.
הרי לפנינו שאם ההברה התארכה במקצת ע"י געיא הקמץ החטוף הפך לרחב. ואע"פ שמבחינה דקדוקית אין התנועות האלה דומות – זו מסורת הקריאה.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » זונטאג אוגוסט 30, 2009 11:04 am

און תהלים ק"ט פסוק י', וְנוֹעַ יָנוּעוּ בָנָיו וְשִׁאֵלוּ "וְדָרְשׁוּ" מֵחָרְבוֹתֵיהֶם, איז דא א געיא אויף דל"ת פון "דרשו" ואעפ"כ זאגט רש"י:

"ודרשו" - משמע מאת אחרים שהרי נקוד "חטף קמץ" וכן ושאלו מפי אחרים הוא משמע שישאלו אחרים עליהם ויש לפתור ושאלו ממשקל חזק יהיו משאלים על הפתחים
.

איז קלאר אז רש"י לערנט אז אויך אן אות מיט א קמ"ץ חטוף קען האבן א געיא.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אליהו
שר מאה
תגובות: 220
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 02, 2009 8:37 am

תגובהדורך אליהו » זונטאג אוגוסט 30, 2009 12:14 pm

אין די מדויקים איז נישטא קיין געיא!!
דער רד"ק טייטשט כאילו ס'איז מיט א געיא
אבער זעהט אויס א רש"י האט רעכט לויט בן-אשר.
דאס איז בנין פוּעַל.

אוועטאר
סעיגען
שר חמישים
תגובות: 84
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 24, 2009 10:43 pm

תגובהדורך סעיגען » זונטאג אוגוסט 30, 2009 7:07 pm

כ'זע אז דער שמועס איז דא פארפארן פון דער אריגינעלער כונה: דער ריכטיגער וועג וויאזוי ארויסצוזאגן דאס ווארט שבט.

דער דאזיגער דיון האט מיר אלס געקלינגען קאמיש. די גמרא זאגט דאך אז מיר האבן מיטגענומען די נעמען פון די חדשי השנה פון פערסיע נאך גלות בבל. איז וואס זיך מפלפל זיין אין ווערטער וועלכע זענען בכלל נישט אידיש-אפשטאמיג? עס איז פונקט ווי מען זאל אין 300 יאר ארום זיך מפלפל זיין וואס עס איז דער ריכטיגער אויסלייג פון די ווערטער "רבותי מיר וועלן בענטשן," און צי מען דארף מכוון זיין ארויסצוזאגן דעם טית און שין עקסטער אדער מען קען עס זאגן בנשימה אחד כאטש עס קלינגט ווי ch, א הברה וואס איז נישט פאראן אין לשה"ק.

אוועטאר
ערנסטער
שר חמש מאות
תגובות: 582
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 30, 2007 11:23 am
לאקאציע: פון יעהופעץ

תגובהדורך ערנסטער » מאנטאג אוגוסט 31, 2009 4:39 am

סעיגען, יש ממש בדבריך, אבער איר זענט נישט גערעכט.
יש ממש בדבריך - טאקע דעם נאמען פון חודש שבט ווי אויך אלע אנדערע נעמען פון די חדשים מיר האבן גענומען פון בבל.
אבער איר זענט נישט גערעכט זאגנדיק אז ס'האט נישט קיין נ"מ ווי אזוי אויסצוזאגן דאס ווארט - ווייל יעצט דאס איז שוין פון לאנג געווארן א טייל פון לשון קודש און זאגנדיג 'שבט' מיר מיינען נישט די אכדישע ווארט shabatu, נאר טאקע אינגאנצן א לשון-קודש'ע ווארט (וואס אויף עם זענען חל אלע כללים פון לשון קודש).

און ד"א איר האט טאקע געבראכט א גוטן ביישפיל: אלע וויסן אז מיר האבן מיטגענומען אונזער שפראך פון דייטשלאנד, אבער דאך יעדער איינער פארשטיין אויך אז היינט אידיש און להבדיל דייטש זענען צוויי באזונדערע שפראכן (און ס'קלינגט אינגאנצן נישט קאמיש אז מפרעגט וויאזוי דארף מען ריכטיג אויסלייגן אויף אידיש עפעס א ווארט).
די וואָר הענגט אויף א האָר

אליהו
שר מאה
תגובות: 220
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 02, 2009 8:37 am

תגובהדורך אליהו » מאנטאג אוגוסט 31, 2009 4:48 am

אין כתובות קלערט די גמ' וועגען אלמנה
ס' זענען דא דרשות על שם העתיד.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » מאנטאג אוגוסט 31, 2009 7:51 am

פארשלאפן האט געשריבן:און תהלים ק"ט פסוק י', וְנוֹעַ יָנוּעוּ בָנָיו וְשִׁאֵלוּ "וְדָרְשׁוּ" מֵחָרְבוֹתֵיהֶם, איז דא א געיא אויף דל"ת פון "דרשו" ואעפ"כ זאגט רש"י:

"ודרשו" - משמע מאת אחרים שהרי נקוד "חטף קמץ" וכן ושאלו מפי אחרים הוא משמע שישאלו אחרים עליהם ויש לפתור ושאלו ממשקל חזק יהיו משאלים על הפתחים
.

איז קלאר אז רש"י לערנט אז אויך אן אות מיט א קמ"ץ חטוף קען האבן א געיא.

אליהו האט געשריבן:אין די מדויקים איז נישטא קיין געיא!!
דער רד"ק טייטשט כאילו ס'איז מיט א געיא
אבער זעהט אויס א רש"י האט רעכט לויט בן-אשר.
דאס איז בנין פוּעַל.

גערעכט ר' אליהו, מיר האבן נישט געהאט קיין נ"ך מקראות גדולות פאר זיך נאר ציטירט פון חק חומש, ע"כ האבן מיר נישט געוואוסט אין וואס מיר קריכן אריין.

תמצית העולה מהמפרשים, רש"י הק' נעמט קלאר אן אז דאס איז א קמ"ץ חטו"ף.

דער רד"ק ברענגט ביידע שיטות און פירט אויס אז אויב איז עס א חטו"ף פארשטייט זיך שווער פשט.

דער מנחת שי ברענגט אויך צו ביידע גירסות און פלאגט זיך ארום.

דער אב"ע האב איך געזען לערנט לכאורה אז עס איז יא א קמ"ץ רח"ב.

וואס דער יסוד פון די גירסאות און פשטים זענען און וואס דער רד"ק איז מאריך פארלאנגט אבער אביסעלע הסבר.

אגב, ווער און וואס איז ספר הילולים - הילולי שבטילטולא?
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אליהו
שר מאה
תגובות: 220
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג מארטש 02, 2009 8:37 am

תגובהדורך אליהו » מאנטאג אוגוסט 31, 2009 1:23 pm

הללי איז א ספר מסורה
איך פארשטיי אז עטליכע כתבי יד האלטען דם נאמען
די בעלי מסורה דערמאנען איהם.
מאירי: והמדקדקים העידו (ראה רד"ק), שמצאו בספרים מדוייקים במסרה במלת ודרשו, שהדל"ת נקראת בקמץ חטף, כמו "חרבו מאד" (יר' ב,יב); והיא נסחא קשה לפרש, ואין דעת רוב בעלי פסוק נוחה הימנה. ומתוך הדחק נראה לי לפרש, שהיא כמו 'ודוּרְשו', בוא"ו שורק, מבנין 'פֻּעל'; כלומר, שבני אדם יחקרו עליהם, איך נשתנו עליהם סדרי זמנם שלא כדרך שאר בני אדם;

אוועטאר
סעיגען
שר חמישים
תגובות: 84
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 24, 2009 10:43 pm

תגובהדורך סעיגען » מאנטאג אוגוסט 31, 2009 5:39 pm

ערנסטער, איר האט א נקודה, און איר זענט גערעכט לגבי דעם אינטעלעקטואלן דיון וויאזוי ארויסצוזאגן דעם ווארט. כ'קלער אבער נאך אלץ אז די פרומע בינינו וואס מוטשען זיך ביי ר"ח-בענטשן ארויסצוזאגן דעם נאמען פון חודש לויט דער "ריכטיגער" הברה, מאכן זיך צונאר, ווייל, ווי כ'האב געשריבן, איז עס ווי איינער זאל אין 300 יאר ארום זיך זעצן שבעה נקיים אויף יעדעס אות פון "רבותי מיר וועלן בענטשן," און מדקדק זיין צו זאגן "בענ-טע-שען."

אוועטאר
ערנסטער
שר חמש מאות
תגובות: 582
זיך איינגעשריבען אום: דינסטאג ינואר 30, 2007 11:23 am
לאקאציע: פון יעהופעץ

תגובהדורך ערנסטער » דינסטאג סעפטעמבער 01, 2009 10:45 am

סעיגען, און די לאנגע כללים אין כתיבת הגט וואס אין זיי איז מפורט וויאזוי דארף מען שרייבן די און די אראמישע ווערטער (ווייל אויב נישט - דער גט וועט זיין פסול ר"ל) דערוועקן ביי אייך נישט גאר די זעלבע שאלה?
איז אפשר די תשובה אויף יענער שאלה וועט פאסן אויך דא.
די וואָר הענגט אויף א האָר

אוועטאר
סעיגען
שר חמישים
תגובות: 84
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג אוגוסט 24, 2009 10:43 pm

תגובהדורך סעיגען » דינסטאג סעפטעמבער 01, 2009 11:11 am

עס איז פשוט אז די ווערטער דארפן זיין ריכטיג אויסגעלייגט, ובפרט ביי א גט וואו מען קען נישט לאזן א מקום פאר א טעות. אבער איז דען טאקע א נפק"מ וויאזוי מען זאגט ארויס די ווערטער פון דעם גט?

אוועטאר
שמאטע
שר האלפיים
תגובות: 2195
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מארטש 26, 2009 3:40 pm

תגובהדורך שמאטע » מאנטאג נובעמבער 16, 2009 3:15 pm

In the “DER SHTEREN” this month (Kislov 2009) there is a beautiful article about the names of the Jewish month’s, start from about 3-4 thousand years ago, it will be very interesting to read for someone who loves such stuff,
!! Enjoy it all of you
עדיטערס נאוט: שמאטע איז דער האוסט פונעם בצל כוואפאפעיכו שאו. די אויסגעקוועטשטע אפיניען איז זיין אייגענע.

אוועטאר
ווינקל
שר שבעת אלפים
תגובות: 7772
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 21, 2009 12:10 am
לאקאציע: vinkel.ivelt ביי גימעיל

תגובהדורך ווינקל » מאנטאג מארטש 08, 2010 11:01 am

ביי לקל ברוך נעימות יתנו "למלך" קל חי וקים
דער למלך איז דא א מחלוקה צו דער ערשטער ל' קומט מיט א שוא אדער מיט א פתח.
היינט האב איך באמערקט א אינטערסאנטע זאך אין סידור כפתור ופרח (וועלכער איז אויסגערופן מיט די פונקטליכקייט) אז ביי די וואכענדיגע שחרית שטייט מיט א פתח און ביי די שבת'דיגע מיט א שוא.
איינער האט שוין אמאל געהערט פון אזוינס? און וואס איז דער פשט?

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » מאנטאג מארטש 08, 2010 11:03 am

ווינקל האט געשריבן:ביי לקל ברוך נעימות יתנו "למלך" קל חי וקים

אדער א קמ"ץ.

און ווער האט דיך פארקויפט אז כפתור איז פונקטליך?
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

אוועטאר
ווינקל
שר שבעת אלפים
תגובות: 7772
זיך איינגעשריבען אום: דאנארשטאג מאי 21, 2009 12:10 am
לאקאציע: vinkel.ivelt ביי גימעיל

תגובהדורך ווינקל » מאנטאג מארטש 08, 2010 11:12 am

farshlufen האט געשריבן:
ווינקל האט געשריבן:ביי לקל ברוך נעימות יתנו "למלך" קל חי וקים

אדער א קמ"ץ.

אינטערסאנט.
און ווער האט דיך פארקויפט אז כפתור איז פונקטליך?

יעדער וואס קוקט אריין דערין קען דאס זען.
אויך האב איך דאס געהערט פון כמה מדקדקים ובתוכם הרב (... כדענק נישט זיין ערשטע נאמען אויף די מינוט) יאקאבאוויטש מגיה מומחה מפורסם פון קרית יואל.

אוועטאר
farshlufen
שר עשרת אלפים
תגובות: 17761
זיך איינגעשריבען אום: פרייטאג נובעמבער 16, 2007 8:26 am
לאקאציע: אויף די פאליצעס אין ספרים שאנק

תגובהדורך farshlufen » מאנטאג מארטש 08, 2010 11:18 am

הרב ווינקל, איך וועל זיך נישט דערויף טענה'ן אבער ער דעצידירט אויף די אייגענע האנט און צומאל גרייזט ער שטארק.
סימן דלא ידע כלום, שבוחי.

חרמש בקמה
שר מאה
תגובות: 133
זיך איינגעשריבען אום: מאנטאג נובעמבער 09, 2009 12:10 pm
לאקאציע: קרתא דשופריא

תגובהדורך חרמש בקמה » מאנטאג מארטש 08, 2010 12:20 pm

למלך מוז זיין מיט א שו"א ווייל ער ווערט נסמך צו א-ל חי וקים.
ווען דער למלך וואלט ערשינען ביי אן הפסק וואלט זיין למ"ד געקענט זיין מיט א קמץ, ווייל דער למלך איז "מלעיל". איך זאג "וואלט געקענט זיין" ווייל תכל'ס האב איך נישט געפינען דער ווארט למלך מיט א קמ"ץ, כאטש בדומה לו איז יא פארהאן, ווי "למת" "להם".

אינטרעסאנט ווער איז דאס דער יעקובוביץ פון קרית יואל? - איך ווייס פון א גרויסער מומחה אין ירושלים ר' שמעון יעקובוביץ. ער האט מגיה געווען דעם זוהר מתוק מדבש, און עטליכע סידורים מדויקים.
בְּבוֹא קָצִיר לִקְצוֹר הַקָּצִיר בַּקָּצִיר.

ביקסאד
שר ארבעת האלפים
תגובות: 4030
זיך איינגעשריבען אום: זונטאג מאי 25, 2008 7:00 pm
לאקאציע: נעבן סאטמאר

תגובהדורך ביקסאד » מאנטאג מארטש 08, 2010 5:43 pm

farshlufen האט געשריבן:ער דעצידירט אויף די אייגענע האנט און צומאל גרייזט ער שטארק.
עס איז די האנט פון "עמודים" וואס באשליסט לויט וואו אזוי ער איז מחליט אז עס קומט על פי דקדוקו, וד"ל.

אויב עס פעהלט אויס קאן יאך אים צו נעמען, דער-פאר ראט יעך, זעך נישט אריין צו לאזן אין א פאלעמיק דעריבער.
ועמך כולם צדיקים


צוריק צו “שפראך, גראמאטיק און דקדוק”

ווער איז אונליין

באנוצערס וואס דרייען זיך דא: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצערס און 3 געסט